Let's talk about . . . . .

หากไม่มี ปลาซอลมอน มนุษย์เราคงไม่รู้จัก Omega-3 ฉันใด หากไม่มี แพะ เราอาจไม่ได้รู้จักกาแฟฉันนั้น … นานมาแล้ว แพะตัวหนึ่ง ทะลึ่งไปกินผลไม้สีแดง แล้วเด้งหน้าเด้งหลัง คึกคักเสียจน เจ้าหนู “คาลดี” (ชาว Ethiopia) ผู้เป็นเจ้าของ สังเกตุเห็น  

เชื่อได้ว่า อะไรก็ตาม ทีทำให้ เด้งหน้าเด้งหลัง ได้อย่างนั้น ไม่มีทางรอดพ้นมือมนุษย์ หาประโยชน์ใส่ตัวจนได้ … ชาวอาหรับ เรียกว่า ผลไม้สีแดงชนิดนี้ ว่า “กาเว” มาถึงยุโรป จึงเพี้ยนไปว่า Coffee มาถึงบ้านเรา เรียกว่า กาแฟ (จะว่าไป กาเว กับ กาแฟ ใกล้เคียงกว่า หรือว่า หมู่เฮา รู้จักก่อน ยุโรป)    

สายพันธุ์กาแฟ มีมากกว่า 6,000 ชนิด แต่ที่ดังๆ ก็มีแค่ Arabica กับ Robusta และเพราะ Robust แปลว่า อึด! ดังนั้น ดินบริเวณใดปลูก Arabica ไม่ได้ไซร้ … Robusta จะทำหน้าที่แทน และด้วยความอึดที่ว่า Robusta จึง ถูก และ เปรี้ยวกว่า!  

กาแฟก็มีบุคลิก (Personality) … เซียนกาแฟ อย่าง คุณทวยเทพ วิบุลศิลป์ แห่ง The Coffee Cartel เขียนอธิบายไว้ว่า 4 บุคลิกสำคัญของกาแฟ คือ ความเปรี้ยว (Acidity), มวล (Body), กลิ่น (Aroma) และ ความกึ่มติดคอ!! หรือ After taste!  

การวิจารณ์กาแฟ โดยเจ้าของ(ร้าน)ไม่อนุญาต เป็นเรื่องไม่บังควรอย่างยิ่ง แต่ถ้าเขาเชิญ การวิจารณ์ต้องบอกไปตามความรู้สึกของตน ว่า ชอบ หรือ ไม่ชอบ (ไม่มีก้ำกึ่ง ไม่มีแทงกั๊ก) ดังตัวอย่างต่อไปนี้ …   

“เป็นกาแฟที่ความเปรี้ยวพอประมาณ ไม่ฉูดฉาดเกินไป มีมวลและน้ำหนักดีทีเดียว หน่วงลิ้นพอสมควร  กลิ่นแม้จะไม่หอมแรงมากนัก แต่ก็หอมลึก และหอมสะอาด ไม่มีกลิ่นหืน และกลิ่นไม่ผันผวน มีกลิ่นคล้ายเครื่องเทศ มีความกึ่มที่ค่อนข้างยาว …ผมชอบ” … โอ้มายจ๊อด!~~ เข้าใจง่ายมากๆ เลยขอรับ คุณพี่

หรือจะแนวๆ โกวเล้ง อย่างนี้ … “โคมไฟริบหรี่ แสงเลือนราง สุราเหลืองขุ่น นี่มิใช่สุราดี แต่สุราดีหรือเลว หาได้อยู่ที่ตัวมันไม่ … กลับอยู่ที่ท่านดื่มมันเวลาใด หากเป็นคนที่คับแค้น รันทดจนสุดซึ้ง แม้มาตราว่า เป็นเมรัยรสเลิศในดินแดน ยามล่วงล้ำลำคอ ก็ขมฝาดจนบอกไม่ถูก” (กรรม!)   

“น้องๆ ‘แฟเย็นแก้ว” …   

khun_aut

PS. “ตั้งใจ” จะเขียนเรื่องเกี่ยวกับกาแฟหลายหน … แต่ “ตั้งท่า” ทีไร บทความนั้น ก็มีอันเป็นไปเสียทุกครั้ง … ก็คุณพี่ เดินเรื่อยไป แกมีครบทั้ง ความเก๋า และ ความกึ่มที่ค่อนข้างยาว!