Efficiency แบบไทยๆ … กับ Lifestyle 2.69 !?

วันก่อนอ่าน Lifestyle 2.0 ที่คุณนรินทร์เขียนเอาไว้ จำได้ว่า เคยเขียนเรื่องเวลาทำงานไว้เมื่อ 2-3 เดือนก่อน แบรนด์เก่า เล่าใหม่ … Seven-24! แล้วจู่ๆ ก็นึกถึง email หนึ่ง ที่เพื่อน(กรุณา)โยนหินถามทาง มาให้ในทำนองว่า …  

ใครกันแน่ ที่ทำงานมีประสิทธิภาพกว่า (More Efficiency) ระหว่าง 9-to-5 employees กับ (ไอ้)พวก 8-to-8! คือ เหล่าลูกจ้างทำงานกันดึกๆ หื่นๆ ดื่นๆ … เหมือนพี่จีน พี่ยุ่น เขาลุยงานกันตั้ง 12 ชั่วโคตรชั่วโมง   

พวก 8-to-8 บอกว่า ku สิ(วะ) ขยัน ทุ่มเท มีใจให้บริษัท แถม“แดก”พวก 9-to-5 ว่า ไม่มีน้ำใจ แต่งหน้า เก็บของกัน ตั้งแต่ 4 โมงเศษ!    

ส่วน สาวก 9-to-5 โดนสวนกลับ บรรดา 8-to-8 ว่า ทำงานดึกๆ เปลืองแอร์ Ship-หาย? … พวกทำงานไม่เสร็จ(สักที)แบบนี้ จะเรียกว่า Efficiency ได้ยังไง(ฟะ)  

วัฒนธรรมในการทำงานของฝรั่ง เน้นไปที่ Results ในขณะที่ เอเซีย เน้นไปที่ Relations ส่วนของไทย เป็น version พิเศษ แบบลูกผสม ดูตามอารมณ์(ku) รู้ว่าวันใดควรเน้นอะไร … man! (อ่านว่า แม่_เอ้ย!)  

ระบบคุณภาพ (Quality system) เกิดใน US โตใน JP … ตายใน TH กลายเป็นตลกร้ายในวงการพัฒนาประสิทธิภาพการทำงาน ตลอด 10 กว่าปีที่ผ่านมา  

Boss ไทย(แท้) อยากได้ Efficiency กันนัก แต่ไม่มี Goal ไม่มี Target แถม(เจือก)ไม่มี Strategic plan (How to go there?) และ Time frame อีกต่างหาก … แล้วจะวัด Efficiency ยังไงเนี่ย?  …

Boss หน้าใหม่ ใสกิ๊ก หลังปรับอารมณ์เข้ากับลูกจ้างแนว “ว๊อด ซาบ!” ได้แล้ว จึงออกคำสั่งว่า “Hi ไอ้น้อง ยูจะนอนออฟฟิศ พี่ไม่ว่า อีก 7 วัน ส่งงานไม่ทัน พี่ตัดเงิน(เดือน)นะ”   

เล่นอีแบบนี้ นอกจากจะได้ Relations และ Result แล้ว ยังได้ Recharge และ Re-ality show อีกด้วย … คุ้มว่ะ คุ้มว่ะ (ฮา)

khun_aut