อ่านเจอคำว่า “เค้าดาว” … ก็ให้นึกได้ว่า … วัฒนธรรม countdown ได้ “ครอบ” เราไว้นานแล้ว ไม่เฉพาะคนไทยเท่านั้น แต่ยัง “ครอบ” คน(อีกหลายร้อยล้าน)ทั่วโลก ไปด้วย
อีกฝากหนึ่งของวิธีคิด คืนนี้ ใครอีกหลายล้านร้อยคน กำลัง “count-ดาว” ด้วยความหมายที่แตกต่างกันออกไป … อธิษฐานให้คนรัก รักเรา … อธิษฐานให้มีชีวิตที่ดีขึ้น ฯลฯ
เมื่อวาน ออกนอกบ้านไปต่อสู้กับ “ฝูงมนุษย์” ที่ต่างคนต่างเดินหาวิญญาณของตัวเอง (เชื่อว่าไม่พบ) … ได้หนังสือติดมือกลับบ้านมา 2 เล่ม เล่มแรก “พระเจ้าอยู่หัวของฉัน” รวม 24 ความเรียงของเด็กๆ เขียนถึง ในหลวงของพวกเขา มุมมองน่ารักน่าชัง ได้ใจ บวกกับ รูปพระฉายาลักษณ์ โดย มล.จิราธร จิรประวะวัติ (24 รูป) … ราคา 150 ถูกใช้งานหมดภายใน 2 ชั่วโมง!
เล่มที่สอง หนังสือแจกในงานศพคุณตา (คุ้ยมาจากจากห้องเก็บของคุณแม่) … เพิ่งนึกออกว่า เคยทำหนังสือ(ร่วมกับพี่และน้อง)มาแล้ว เล่มแรกในชีวิต เมื่อปี 2537
(วันเกิดคุณแม่เมื่อ 3 ปีก่อน ก็ให้หนังสือทำมือ ขนาดเท่าตลับซีดี … เรียกน้ำตาคุณแม่ได้หลายเผาะ – นับว่า เป็น บก. มาแล้ว 2 เล่ม!)
(2)
คุณตา เป็นคน(แก่)ที่เขียนได(อะรี่)เป็นประจำ บันทึกเกี่ยวกับลูกหลาน ทุกวัน ทุกปี … (ปู – หลาน) (แอ๊ว – ลูกสาวคนโต) (ไว้ - Snow white ลูกสาวคนเล็ก) (วิ – วิปัสสนา) (แผ่ – แผ่เมตตา) … ตัวอย่าง
+++
12 มกรา 24
ให้ปูเอาขนมกลีบลำดวนมาเพื่อใช้ใส่สำรับถวายพระ ถามหลานรู้ว่าแอ๊วกลับจากโคราชเมื่อคืนนี้
ไว้ดีอกดีใจมาบอกว่าทางบริษัทขึ้นเงินเดือนให้อีก ๖๐๐ เอาใบแจ้งการภาษาอังกฤษให้ดู จึงพึ่งรู้ว่า เงินเดือนเดิม ๔๐๐๐ เศษ ขึ้นอีก ๑๕ เปอร์เซนต์ เป็นเงิน ๕๘๐ บาท
วิ 8 เริ่ม ๔ ทุ่มครึ่ง เสร็จ ๕ ทุ่มครึ่ง … แผ่ เสร็จเวลาเกือบ ๒ ยาม(ประมาณ ๒ นาที)
+++
ภาพของคุณตายิ้ม เล่นเอาคราวนี้ น้ำตาคลอเสียเอง … ตั้งคำถามกับตัวเองว่า “แก่แล้ว เราจะเป็นยังไง … คนจะจดจำเราไว้อย่างไร … เราจะทำได้อย่างคุณตาหรือเปล่า?”
(3)
“กล้วยน้ำว้า”
“กล้วย” ที่ไม่ใช่ “ก้วย” นะครับ(ขืนพูดก้วยให้คุณตาได้ยิน คงโดนคุณตาว่าเอา) คำว่า “กล้วย” อาจมีความหมายแค่ผลไม้ชนิดหนึ่ง หรืออาจหมายถึง ง่ายๆ ไม่ยากเย็น อย่าง “กล้วยๆ” ก็เป็นได้
แต่สำหรับผม “กล้วย” หมายถึง ความเรียบง่ายที่มีคุณค่ามากเหลือเกิน ผมนึกถึงคุณตาว่า คุณตาไม่เคยเรียกจะกินแอปเปิ้ล กินสาลี่ หรือผลไม้อื่นที่คงยุ่งยากหาผลงามๆ ให้คุณตาได้
ผมเคยคุยกับคุณตาเมื่อปีกลายว่า “ทำไมคุณตาชอบทานกล้วยล่ะครับ?” “ชอบ” คุณตาบอก … ซึ่งผมไม่เข้าใจเลยถามต่อ “คุณตาว่า A BANANA A DAY KEEPS DOCTORS AWAY หรือเปล่าครับ?”คุณตาอมยิ้มและหยักหน้าหงึกๆ 2-3 หน
(คุณตาชอบพูดภาษาอังกฤษกับผมบ่อยๆ รู้บ้างไม่รู้บ้าง ก็หัวเราะกันเสมอ)
แม้กระทั่ง คำขอสุดท้ายที่คุณตาบอกผมก็คือ “กล้วยน้ำว้า” ผมบอกกับคุณตาว่า“พรุ่งนี้ค่อยทานนะครับ แม่ยังไม่ได้บดให้” คุณตาพยักหน้า ผมไม่มีโอกาสทราบเลยว่า ผมจะไม่ได้ป้อนกล้วยให้คุณตาอีกแล้ว
ตอนนี้ รู้สึกเพียงว่า คุณตายังอยู่ที่บ้าน อยู่กับเราทุกคน พร้อมกับอธิษฐานว่า ชีวิตหน้า ถ้ามี ขอเป็นหลานคุณตาใหม่ คุยภาษาอังกฤษกันอีกครั้ง
รักคุณตามาก
อรรถพร วงศ์เบี้ยสัจจ์ (เอ้)
+++
บทความแรกในชีวิต เขียนไว้ในหนังสืองานศพคุณตา (ตอนนั้นอายุ 26)
(4)
… คืนนี้ คุณจะอธิษฐานอะไร?
khun_aut
