หยุดเติม หรือ หยุดตัก ? … เมื่อไม่รัก “บริโภคนิยม”

ทุนนิยม แบ่งโลกออกเป็น 3 ส่วน
… โลกของผู้ผลิต โลกของผู้บริโภค
และ โลกของพ่อค้าแม่ขาย

สายใยเส้นนี้ คือ Supply chain
ใครหลายคน เรียกว่า ห่วงโซ่อุปทาน

ถ้า Supply คือ “เติมเต็ม” แล้วล่ะก็
… Demand ก็น่าจะเป็น “ตักตวง”

ตราบใดที่มันยังคง “หมุนวน” เป็นธรรมชาติ
… เติม-ตัก-เติม-ตัก-เติม
คงไม่ต้องห่วง “ต้นสาย-ปลายเหตุ” มากนัก

แต่เครื่องมือสารพัด innovated by นักการตลาด
กำลัง “เร่ง” ให้มันหมุนผิดธรรมดา
ต่างฝ่ายต่าง เร่งตักและเติม กำลังเป็นปัญหา

โฆษณาเท่ๆ ก๊อปปี้เจ๋งๆ จะมีประโยชน์อะไร
… ถ้าเขาชวนเชื่อ แต่เราไม่(เชื่อ)

วันใด ผู้ผลิต-รู้ทัน-ผู้บริโภค
ผู้บริโภค-รู้ทัน-ผู้ขาย
ผู้ขาย-รู้ทัน-ผู้ผลิต

… จนเกิดเป็น ห่วงโซ่รู้ทัน!
วันนั้น (ถ้ามีจริง) คงจะดีจริง — เชียว

อ.นิธิ เอียวศรีวงศ์ เคยบอกไว้ เป็นนัยว่า …

บริโภคนิยม ไม่ได้ยั่วให้เราบริโภคสินค้า
เพราะ ณ จุดหนึ่ง เราต้องอิ่ม … ยัดไม่ลง

แต่การแปลงสินค้า เป็น “มายา”
ยั่วให้(เรา)บริโภค “มายา” หาใช่สินค้าไม่

ทุนนิยม รู้ดีว่า “มายา” … ยัดเท่าไร ก็ไม่อิ่ม

รถเยอรมัน … “ศักดิ์” สูงกว่า รถญี่ปุ่น
จอพลาสม่า … “ทันสมัย” ยิ่งกว่า จอแบน
จั๊กกะแร้ขาวๆ … “ดึงและดูด” แรงกว่า… !

ทั้งการเร่งให้ เติมและตัก “มายา” นี่ต่างหาก
… บริโภคนิยม(ตัวจริง)

อรรถพร

Inspired by: MLM