การวิจารณ์(หนัง) คือ ศาสตร์ในศิลป์ … ไม่ปลิ้น ไม่มั่ว !

แว่บเข้าไปใน Pantip เห็นถกกัน
เรื่องรางวัล สุพรรณหงส์ กับ พระสุรัสวดี  

และยิ่งมีคนก่นถึง สุพรรณหงส์ มากเท่าไร 
ยิ่งทำให้ใครๆ ถามหา พระสุรัสวดี มากเท่านั้น   

Oscar ที่เพิ่งปิดฉากไป ก็เถอะ   
เท่าที่อ่านพบ มีแต่คนก่น(ด่า) - ชมน้อยมาก   

บ้างก็ว่า Oscar ชอบหนัง “ดูยาก”    
บ้างก็ว่า Oscar เอาใจ “นักวิจารณ์”  

แน่นอน … นักวิจารณ์ มีหน้าที่ “วิจารณ์” (Criticism)

เสฐียรโกเศศ แบ่งการวิจารณ์ ออกเป็น 3 แบบ  

(1) จิตวิจารณ์ = วิจารณ์ตามความรู้สึกนึกคิด
(2) อรรถวิจารณ์ = วิจารณ์แบบตีความ
(3) วิพากษ์วิจารณ์ = วิจารณ์เพื่อเลือก เพื่อตัดสิน      

สองแบบแรก คนทั่วไป ใครๆ ก็วิจารณ์ได้

ส่วนแบบที่สาม … การวิพากษ์วิจารณ์
คนวิจารณ์ ต้อง มีหลัก (Standards) มีเกณฑ์ (Criteria)
… มีความรอบรู้ มีญาณทัศน์ (ความคิดเฉียบคม)

และ นอกจากนั้น Aristotle เคยบอกไว้ว่า  
นักวิจารณ์ ต้องมีจริยธรรม อันหมายถึง …

ความรอบคอบ (Prudence)
ความรู้จักประมาณ (Temperance) 
ความกล้าหาญ (Courage)
และ ความยุติธรรม (Justice) 

การวิจารณ์ ย่อมต้องประเมินคุณค่าในงานนั้น (Judgment)
ปราศจาก Judgment … อาจเป็นได้แค่ การแนะนำ (Review)

รู้อย่างนี้ คงพอเข้าใจ “หัวอก” Oscar มากขึ้น
ที่ต้องเอาใจ(ใส่)นักวิจารณ์ นั่นก็เพราะ …  
การตัดสินอะไรๆ โดย ไร้ Standards & Criteria
รังแต่จะเกิดข้อขัดแย้ง ไม่มีสิ้นสุด    

The Best picture … and the winner is … 
… No country for (same) old (shit) man !  

khun_aut  

  
Inspired by: สรุปผลรางวัล Oscar 2008 (Projectlib)