ผมไม่เคย “ติด” ซีรี่ย์เกาหลี เพราะคิดว่า ไม่สนุก

และ “โอเว่อร์แอ็ก” … แม้กระทั่ง แดจังกึม

 

แต่ดู รักวุ่นวายของเจ้าชายกาแฟ แล้ว … เปลี่ยนใจ

 

โคอึนชัน (Go Eun Chan) สาวน่าใส ต้อง “แอ๊บแมน” !

… เพื่อทำงานแลกเงิน ในร้านกาแฟ ของ ชเวฮันคยูล (Choi Han Kyul)

 

ชเวฮันคยูล หนุ่มหน้าวัวหล่อ ! ต้อง “แอ๊บเกย์”

… เพื่อหลอกผู้ใหญ่ที่บ้าน ไม่ให้ “คลุมถุงชน”  

 

โคอึนชัน นอกจากจะต้องแอบซ่อนตัวเองจาก ความเป็นหญิง แล้ว

ยังต้อง แอบซ่อน ความรัก ที่มีต่อ “เจ้านาย” อีกต่างหาก

 

ชเวฮันคยูล นอกจากจะต้อง “หนี” จากความเป็น “คุณหนู”

ออกมาเป็นร้านกาแฟของตัวเองแล้ว …

ยังต้องหนีตัวเองจากความรัก ที่มีต่อ ชาย กับ (แอ๊บ)ชาย

 

ส่วน ดาราประกอบ … ไม่มีน่าสนใจนัก

นอกจาก ตาคมกริบ ของ ดาราประกอบฝ่ายหญิง

และ อาชีพแต่งเพลง ของ ดาราประกอบฝ่ายชาย

 

จะด้วยเศรษฐกิจหรือวัฒนธรรม “ทำงานบ้าน” ของเกาหลี

ในละคร … เราไม่ค่อยพบ “คนรับใช้” ในบ้านคนชั้นกลางในประเทศนี้  

 

เริ่มต้นจาก “เจ้านาย” ลงท้ายกลายเป็น “เพื่อนสนิท”

แม้พอเดาออกว่า เนื้อเรื่อง จะมาจะไป จะจบอย่างไร

… แต่ต้องยอม ซีรี่ย์เกาหลีเขาสักเรื่อง (ฮา)

 

เพลงประกอบ เวอร์ชั่นไทย …  

ขับร้องโดย บี พีระพัฒน์ – เครสเซนโด้ น่ารัก-น่าหมั่นไส้  

เชื่อว่ากระแสตอบรับ จากคอซีรี่ย์เกาหลี คงดีไม่น้อย

 

คนเรานี่ก็แปลก … ด่าเพราะว่ารัก งอนเพราะต้องการให้สนใจ

โกรธเพราะไม่ได้ “อย่างใจ” ตัวเอง

 

พ่อแม่ควรสอนให้ลูกรู้จัก “อารมณ์” ตัวเองตั้งแต่ยังเด็ก 

“รัก” จึงอยากอยู่ใกล้

กลัวจากไป หมดไป จึง“โลภ” และอยากได้มา(เป็นของตน)

กลัวมาก จึง“โกรธ”มาก และอยากอยู่ห่างจากสิ่งนั้น คนนั้น 

หลง เป็นอาการของคนไม่รู้ตนเอง ว่าควร “ห่าง” หรือ “ใกล้” 

 

นอกจากนี้ เมื่อทำอะไรไม่เหมาะควร หรือ พูดไม่จริง ตัวอย่างเช่น …

โคอึนชัน ซ่อนเร้น ปิดบัง ชเวฮันคยูล

 

ยิ่งปิดบัง ก็ยิ่งห่างหาย ทั้งที่อยากอยู่ใกล้ๆ … ยิ่งเป็นทุกข์

ไม่มีอะไรดีกว่า การบอกความจริง บอกไปตามอารมณ์ปัจจุบัน

 

รักก็บอกว่ารัก กลัวก็บอกว่ากลัว โกรธก็บอกว่าโกรธ 

ถ้าสับสน ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร ก็บอกไปตามนั้น

 

ซีรี่ย์เกาหลี ซีรี่ย์ไทย ใครดูด้วยปัญญา จะให้ข้อคิดดีๆ ทั้งนั้น

 

ขุนวอน โดน กอด (นามปากกา ภาษาเกาหลี)