๕ แนวคิดสำคัญในการเลี้ยงลูก(คน) …

 

 

แนวคิดแรก : อย่าคิดว่าเขาเป็นเด็ก

 

คืองี้ ! … ผู้ใหญ่ มักเอาตัวเอง “เป็นใหญ่”

เอาความคิด ทัศนคติ แบบ “เป็นใหญ่-เป็นใหญ่” เลี้ยงดูเด็ก

 

เมื่อ “เป็น(ผู้)ใหญ่” อีกฝ่าย ก็กลายเป็น “ผู้น้อย” ทันที

เมื่อ “เป็น(ผู้)ใหญ่” ก็คอยเพ่งเล็ง เพ่งโทษ “ผู้น้อย”

ฯลฯ

 

เด็กร้อง(ไห้) ก็รำคาญ

เด็กทำเลอะเทอะ ก็โมโห

เด็กลืมทำการบ้านก็ด่า บ้างก็ลงมือ

ฯลฯ

 

ที่สำคัญ ผู้ใหญ่ มักมองไม่เห็นตัวเอง … ทั้งๆ ที่ “กู(ตัว)ใหญ่”

เอาแต่ “เพ่งโทษ” มองเห็นแต่ความผิดที่เกิดขึ้นจากเด็ก-เพราะเด็ก

 

ข้อควรคำนึง ๑ : เด็กเลวไม่มี มีแต่ผู้ใหญ่(ห่วยๆ) ที่ทำให้เด็กเลว

ข้อควรคำนึง ๒ : ผู้ใหญ่(ห่วยๆ) ก็จะสร้างเด็กห่วยๆ … เป็นวงจร

 

การเลี้ยงดูเด็กคนหนึ่งให้ “พอใช้ได้”

ผู้ใหญ่ต้องเริ่ม “พอใช้ได้” เสียก่อน

(หยุดวงจรห่วย-โดยเริ่มที่ตัวเอง)

 

… เริ่มอย่างไร ??

 

เริ่มโดยคิดเสียใหม่ว่า … เด็ก คือ ผู้ใหญ่ตัวเล็กๆ

(อันนี้สำคัญมาก แต่ผู้ใหญ่สักกี่คน

… จะยอมคิด แม้แต่จะแกล้งคิดก็เหอะ)

 

เพียงแต่ กล้ามเนื้อของเขา ยังไม่แข็งแรง

… ทำอะไรหลายอย่างไม่ได้เหมือนเรา (พูด เดิน กินข้าว ขี้ !)

 

น่าสนใจไหม? เด็กใช้ความคิดมากกว่าผู้ใหญ่หลายคน 

 

เมื่อเด็กอยากกินไอติม แต่เขายังพูดไม่ได้ เดินก็ไม่ได้

… และ แน่นอน ยังไม่มีเครดิตการ์ด 

 

เด็กจะพยายาม “สื่อ” โดยการยิ้ม ร้องไห้

นอนดิ้น กอดขา ฯลฯ (= สารพัด)  

 

(ตรงนี้ กรุณาใส่ Monday flower !) ทันทีที่ ผู้ใหญ่ “รับสาร” จากเขาได้

… เขาจะจำ “สื่อ” ที่ว่าไว้อย่างดี 

 

คราวหน้า เมื่ออยากกินอีก เขาจะ “สื่อ” แบบนั้น 

… ถ้าไม่ได้ผล เด็กจะค้นหา “วิธีใหม่” แบบนั้น ไปเรื่อยๆ 

 

ตรงนี้ ดอกจัน ๒ ดอก !

 

 

เมื่อเด็กทำดี … เรายิ้ม ลูบหัว หอมแก้ม กอดเขา … เขาจำ

เมื่อทำไม่ดี(ไม่ได้อย่างใจเรา) … เราโกรธ ด่า ตีเขา … เขาบันทึก

 

เมื่อเขาอยากกินไอติม … นอนดิ้น แหกปาก … เราซื้อให้ เขาชนะ

เมื่อเขาอยากกินไอติมอีก ดิ้นอีก แหกปากอีก แต่เราไม่ซื้อให้

… เขาแพ้(ทาง) และ จะหาทางใหม่ (คอยดูความฉลาดของเขาสิ)   

 

 

** ผู้ใหญ่ ควรฝึกทำใจนิ่งๆ (EQ ดีๆ) อย่าใส่อารมณ์ บอกกับเขาว่า

“พ่อรู้ว่า ลูกหงุดหงิด พ่อเข้าใจดี

แต่ลูกกินไอติมไม่ได้ ลูกเป็นหวัด พ่อรักลูก

พ่อจะรอจนกว่าลูกจะหายหงุดหงิด แล้วเราไปเล่นด้วยกัน …”

 

บอกแบบนี้ ได้ ๒ เด้ง

 

๑. ได้(ฝึก)ใช้สมอง พูดคุยกัน ไม่ใช้แรง (กล้ามเนื้อ) – โตขึ้นไม่มีม็อบ

๒. ได้สอนให้เขารู้จักอารมณ์ตัวเอง – โตขึ้นไม่มีแว๊น ไม่มีสก๊อย 

 

 

กรณีตัวอย่างเปรียบเทียบ :

 

เวลาแฟนเรา อยากกินไอติม แต่เราบอก “รอเดี๋ยว”

แฟนเราจะงอน เดินไปหน้าปากซอย พูด(ตาดุๆ)กับพ่อค้า

และ ควักเงินจ่าย ด้วยท่า “คุณหนู” … ดู่ ดู๊ ดู ดูเธอทำ (ฮา)

 

 

 

เห็นไหม? ผู้หญิง เอ้ย ผู้ใหญ่บางคนใช้แต่กล้ามเนื้อ และเงิน

… สู้เด็กไม่ได้ คิดๆๆ วางแผน (P) ลงมือทำ (D)

ทดสอบปฏิกิริยา (C) ถ้าไม่ได้ผล ก็คิดๆๆ ใหม่ (A)

 

เป็นไง ? … ใครกันแน่ ที่ควรเรียกว่า “ผู้ใหญ่”

 

 

 

ดึกแล้ว … เอาแค่นี้ก่อน

 

ขุนลูกชุบ