ผมเห็นด้วยกับ “สองสูง” บรรดา เจ้าสัว ว่ามา
แต่ …
แต่ก่อนอื่น ขอ “ทบ-ทวน” สั้นๆ อย่างนี้
สูตรสองสูง = ราคาสินค้าสูง + รายได้สูง
เท่าที่ตามอ่านดู เรื่องนี้ยังมีความเห็นเป็นสองฝ่าย
คือ มองต่างกัน และ มองต่างมุม
คุณโก๋ ถามว่า “อะไร สูงก่อน ดี?”
http://kohsija.exteen.com/20080604/entry
ตอบ(ทันที) : ทำให้ รายได้สูง เสียก่อน
ส่วนราคา เดี๋ยวมันสูงของมันเอง (อย่าไปกดเอาไว้ ก็แล้วกัน)
+ + + + +
เราชอบไปคิดตั้งแต่แรก ว่า “ของแพง ไม่มีใครซื้อ”
… ก็จริง แต่ ไม่จริง !
กฏข้อ ๑ - ของแพง ขายไม่ได้ … ถ้า
(๑) มีของขาย (๒) มีคนขาย (๓) มีราคาต่ำกว่า
กฏข้อ ๒ - ของแพง ขายได้ … ถ้า
(๑) ไม่มีของขาย (๒) ไม่มีคนขาย (๓) ไม่มีราคาต่ำกว่า
ยกตัวอย่าง … ข้าว !
ไทย – ปลูกข้าวมาก กินเองน้อย เหลือขายเยอะ(ที่สุดในโลก)
เวียดนาม - ปลูกข้าวมาก กินเองน้อย เหลือขาย(น้อยกว่าไทย)
จีน อินเดีย – ปลูกข้าวมาก(กว่าไทย) แต่กินเองเยอะ เหลือขายน้อย
สรุป : ข้าวไทย = ขายแพงได้ (กดราคาไว้ทำแมวน้ำอะไร?)
+ + + + +
คำถาม : ใครกดราคา ?
ก) ประเทศที่ต้องการข้าวจากไทย (ลูกค้า)
ข) ผู้ส่งออก จำนวนประมาณ ไม่เกิน ๓๐ บริษัท (พ่อค้า)
ค) เถ้าแก่โรงสี (พ่อ … ?)
ง) คนไทยในประเทศ (ผู้บริโภค)
จ) ชาวนา จำนวนประมาณ ๔๐ ล้านคน (ผู้ผลิต)
นอกจากข้าว ไทยยังมี สินค้าเกษตรอื่นๆ
รวมถึง ทรัยพากรธรรมชาติอีกมาก ที่เข้า “กฏข้อ ๒” !
ประเด็นสำคัญ จึงอยู่ที่ “สูงที่สอง” … รายได้สูง
หากแบ่ง คนไทย ออกเป็น ๓ กลุ่ม
๑. รวยมาก
๒. จนมาก
๓. งงมาก (จนก็ไม่จน รวยก็ไม่รวย !)
กลุ่ม ๑ – รวยมาก
… เราคงไม่ต้องพูดถึงเรื่องรายได้
เพราะ เท่าที่มีในกระเป๋า ก็ใช้ไม่หมดแล้ว
จำนวนคนไม่มาก แต่จำนวเงินรวมๆ กัน เยอะมากกก
สรุปว่า ไม่ต้องไปเพิ่มรายได้อะไรแล้ว เขาอยู่ของเขาได้ … จบ
กลุ่ม ๓ – งงมาก
๙๐% คิดว่าตัวเองยังไม่จน แค่ “ตึงๆ”
รถเสีย เมียป่วย ซื้อหวยมากไป … ก็ “ช๊อต”
กลุ่มนี้ ไม่ค่อยเรียกร้องอะไร มากมายนัก
สักพัก เมื่อเจอจุดพอเพียง … ชีวิตจะมีความสุข(อย่างยิ่ง)
ข้าราชการ พนักงานรัฐวิสาหกิจ ลูกจ้างเอกชน
กลุ่มนี้ ควร “ปรับรายได้” ให้เขาบ้าง ตามความเหมาะควร
“เหมาะควร” นี่ … ยังไม่ลงรายละเอียด นะครับ
แต่ กลุ่ม ๒ สำคัญมาก … เพิ่มรายได้อย่างไรดี ???
แก้ปัญหา กลุ่มนี้ ได้ = แก้ปัญหาประเทศ !!!
กลุ่ม ๒ – จนมาก
ชาวนา ๒.๑ ทำนาของตัวเอง
ชาวนา ๒.๒ ทำนาของบริษัทเกษตรอุตสาหกรรม
ชาวนา ๒.๓ ทำงานโรงงานในเมืองใหญ่ (ผู้อพยพในประเทศ)
ชาวนา ๒.๒ ก็ไม่ต่างจาก OEMers ที่ คุณนรินทร์ เขียนไว้
http://1001ii.wordpress.com/2008/06/04/0130/
ทฤษฎีสองสูง ของเจ้าสัว …
ในเรื่อง โซนนิ่ง เทคโนโลยี ฯลฯ นั่นก็ดี
แต่ต้องไม่ทำให้ ๒.๑ และ ๒.๓ กลายเป็น ๒.๒ (มากเกินไป)
อย่างที่เขาทำสำเร็จมาแล้ว กับ กะ-เศษ-ตะ-ไก่ !?!
นี่เอง ทำให้หลายคนเชื่อว่า …
คนจนมาก (๒.๐) จะไม่ได้รับ “ผลบุญ” อะไรมากนัก
เพราะ … เกษตรกร ไม่เคยกดราคาข้าว และ เกษต-ไก่ ไม่เคยกดราคาไก่ !!!
(ใครกด … หาคำตอบเอาเอง ?)
ตรรก …
คนจนมาก ๒.๑ ต้องรีบขายข้าว เพราะหนีความชื้น
คนจนมาก ๒.๒ ต้องรีบขายข้าว เพราะหนีบิล “ค่าวัตถุดิบ”
คนจนมาก ๒.๓ ต้องรีบขายแรงงาน เพราะหนีไฟแนนซ์
และ คนจนมาก ไม่สามารถมาประท้วงบนถนนได้นานๆ
… เพราะหนี ความหิว ไม่ไหว !
สรุป-สุดท้าย
การทำให้ประเทศไทย เป็น “สองสูง” จึงหมายถึง
ความพยายามในการทำให้ คนจนมาก (๒.๐)
กลายเป็น คนพอเพียง (๔.๑) ให้ได้มากที่สุด
รู้จักประมาณตน (พึ่งตนเองให้มากๆ – พึ่งเจ้าสัวให้น้อยๆ)
มีเหตุ มีผล และ มีการสำรอง ที่เหมาะควร
จะทำแบบนั้นได้ … รัฐบาล ต้องเน้น “สร้างคน” ไม่ใช่เอาแต่ “สร้างยอด”
ซึ่งก็ดูจะยากไม่น้อย …
เพราะ คนรวยมาก ๑.๐ “ช้อป” คนของรัฐ ๐.๗๕ (ไม่เต็มบาท) ไปมากแล้ว
ขุนสองเตี้ย
อ้างอิง … สองสูง … อันนี้ ก็น่าอ่าน !
http://www.matichon.co.th/matichon/matichon_detail.php?s_tag=01act01100451&day=2008-04-10§ionid=0130
