ปี้สาวคับ … ตอนนี้ป๋ม เป่นหนุ่มแล้วคับ !

 

 

เมื่อวานได้(ซื้อ)หนังสือเล่มหนึ่ง

“ความรัก ความทุกข์ ความสุข ความตาย”

 

บทสนทนาธรรมผ่านบทเพลง ระหว่าง

แม่ชีศันสนีย์ กับ เสาวลักษณ์ (แอม)

อ่านไปได้สักพัก ใจไม่มีสมาธิกับหนังสือ(เอาเลย)

 

เพราะคิดถึงผู้หญิง ๓ คน … ซึ่งเดินผ่านเข้ามาในชีวิต

เธอคงต้องการ “ผ่าน” ไปที่ไหนสักแห่ง

… แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการ

 

คนแรก ชื่อ อัมฯ … ผมพบเธอที่ชะอำ

(พวก)เราต่างคนต่างไปเที่ยวที่นั่น

โชคชะตาพาเราสองคณะไปพักบ้านติดกัน

 

พี่อำ เป็นคนมีนัยตาเข้ม ผิวแดงๆ และ สูงพอๆ กัน

แต่อายุห่างกัน ๒-๓ ปี ผม ม.ต้น เธอ ม.ปลาย

 

เวลานั้น ผมไม่มีมือถือ ไม่มีแม้กระทั่งเพจเจอร์  

เราเขียนจดหมายหากันสองสามครั้ง

… ผมว่าผมตกหลุมรักพี่อำ

 

จบ

 

 

คนที่สอง ชื่อ ปุก (นามสมมุติ – เรื่องใกล้ตัวมาก !)  

 

พี่ปุก เป็นเพื่อนของญาติรุ่นพี่คนหนึ่ง …

เราสนิทกันอย่างรวดเร็ว ตามระดับฮอร์โมน

 

พี่ปุก เรียนธรรมศาสตร์ ผมเรียนวัดราชาฯ

 

พี่ปุกชอบพูดถึงเพื่อน(สนิท)ชาย ของเธอบ่อยๆ

ผมไม่ได้หึง แต่ก็ไม่อยากฟังเรื่องของคนนั้นนัก

 

ความสัมพันธ์เดินหน้าไป … ด้วยหัวใจตื่นเต้น

 

วันหนึ่ง เรานั่งอยู่บนสนามหญ้า ริมทะเลสาบ

… ในหมู่บ้านสัมมากร

 

พูดคุยกันได้สักพัก …

ผมอึกอักๆ และ กำลังจะพูดอะไรบ้าๆ ออกไป

 

พี่ปุก เอามือมาปิดปาก แล้วพูดด้วยเสียงเรียบๆ ว่า …

 

“เวลาเธอจะบอกรักใคร เธอต้องคิดดีๆ นะ 

อย่าพูดในสิ่งที่วันหนึ่งเธอจะเสียใจ ที่พูดออกมา

… และ ไม่ได้ทำตามคำพูดนั้น”

 

จบ

 

คนที่สาม … ชื่อ จิ๋ม

 

เราเจอกันในห้องเรียน AUA …

สนิทกันเพราะต่างคนต่างเรียนรามฯ

พี่จิ๋มเรียนปี ๓ ผมเรียนปี ๑ …

ช่วงเย็นๆ เราหาเวลากินข้าวแล้วพากันไปคุย

… สนามยิงเป้าบิน ที่นั่นเงียบดี

 

เราทั้งคู่ได้ยินเสียงหัวใจดังโครมคราม

 

พี่จิ๋ม พูดเรื่อง รุ่นพี่ที่มาจีบ บ้าง

ผมขี้เกียจฟัง รู้แต่ว่า รวย และ มีชาติตระกูล

 

วันหนึ่ง พี่จิ๋มไปเมืองนอกกับรุ่นพี่คนนั้น

- งง –

 

ไม่กี่เดือนต่อมา … ก็แต่งงานไปอยู่ด้วยกัน

 

หลายปีต่อมา ขณะผมเดินเล่นอยู่ในห้างเซนทรัล

(จำได้ว่า สาขาลาดพร้าว)

เสียงโทรศัพท์มือถือดังขึ้น

 

“ช่วยพี่หน่อย” เสียงพี่จิ๋มร้องไห้อยู่ปลายสาย

“เป็นอะไรเหรอครับ”

“พี่อยากทำแท้ง รู้จักใครบ้าง ช่วยพี่หน่อย”

“เออ … ไม่รู้สิครับ อย่าทำเลย ค่อยๆ คิดดีกว่า”

“พี่มีลูกสองคนแล้ว ไม่อยากมีอีก พี่เขาไม่ดีกับพี่ด้วย”

 

แน่นอน … ผมปฏิเสธที่จะช่วยเธอทำเรื่องแบบนั้น

 

 

จบ

 

ไม่น่าเชื่อว่า (พี่)แอม จะทำให้ผมนึกถึง ปี้สาว ทั้ง ๓ คน

ผมอยากเจอพี่อำ …

เพราะสองคนที่เหลือ คนได้เจอและกินข้าวด้วยกันแล้ว

 

ถ้าพี่อำอ่านอยู่ ผมอยากเจอพี่นะ

หวังว่าพี่คงสบายดี … ผมยังรักพี่ไม่เปลี่ยน

 

…  

 

 

ผมอยากเขียนถึงรุ่นน้อง(หญิง)อีก ๒ คน

คนหนึ่งชื่อ มะเหมี่ยว

อีกคนชื่อ เจี๊ยบ

 

ดึกแล้ว … ผมนอนก่อนดีกว่า

 

 

: )

ขุน… คิดไม่ออก

 

ปล. เขียนจากข้อมูลในใจ ไม่ได้เรียบเรียง ไม่มีคุณค่าในทางวรรณกรรม (จบ) 

 

 

 

Photo: www.sdsweb.org/th