การเชิญ “คนดัง” มากล่าวสุนทรพจน์
ในงานวันรับปริญญา มหาวิทยาลัยในสหรัฐฯ
เป็น ธรรมเนียม ที่น่าสนใจ และ น่าชื่นชม
Steve Jobs
Bill Gates
Bono (U2)
…
สฤณี อาชวานันทกุล นำ speech เหล่านั้น
มาแปลและเรียบเรียงไว้ในหนังสือ
วิชาสุดท้าย … ที่มหาวิทยาลัยไม่ได้สอน
(openbook)
เรื่องแบบนี้ ทำให้ผมนึกถึง ฝ่ายแนะแนวฯ
ซึ่งย่อมาจาก “แนะแนวการศึกษาและอาชีพ” !!
ลองถามไถ่ลูกหลานคุณสิครับ
… เป็นงง
ทุกปี เด็กไทย(หลายแสน) ไม่รู้จะเรียนอะไรดี
วิทย์ … วิทย์อะไร
ศิลป์ … ศิลป์อะไร
ศิลปศาสตร์ … เอกอะไร
หนักไปยิ่งกว่านั้น … เด็กๆ ไม่รู้ว่า
… เรียนไปทำ(มาหา”รับทาน”)อะไร ?
วิศวคอมพิวเตอร์ … ทำอะไร
ฟู้ดซาย(แอนซ์) ทำแบบไหน
นิติศาสตร์ … ว่าความ ได้เท่านั้นหรือ
ถ้าอยากเป็นบรรณรักษ์ ต้องเรียนอะไร
อยากทำหนังสือ จะเข้าคณะไหน
ฯลฯ
ครั้นจะอาศัยดูในละครทีวี ในหนัง(โรง)
… พระเอก(man!) ก็ไม่ทำมาหาแขก!อะไร
แต่ทะลึ่งมีเงินใช้ มีรถเท่ๆ ขับรับสาว … เวร !
ถึงเวลาหรือยัง ที่โรงเรียนมัธยมของเรา
ควรจะเชิญรุ่นพี่ หรือ “คนเก่ง” ในละแวก
มาให้คำแนะนำ … ไม่เฉพาะเรื่องอาชีพการงาน
อาจเป็นเรื่องการใช้ชีวิต อุปสรรคที่เขาเจอะเจอ
แง่คิดดีๆ ที่ทำให้เขาหลุดพ้นจากมรสุมมาได้
ยังมี “เรื่องนอกตำรา” อีกมาก ที่(รุ่น)น้องๆ ไม่รู้
ไม่จำเป็นต้องรอให้ถึงวันรับปริญญาหรอกนะ
อาจเป็น วันปิดภาคเรียน วันพระ วันครู วันเช็งเม้ง ฯลฯ
ก่อนจบ …
หนังสือเล่มเล็กๆ ราคาน่ารัก(น่าหยิก)
… วิถีของธุรกิจขนาดเล็ก
ของ คุณนรินทร์ โอฬารกิจอนันต์ http://1001ii.wordpress.com
อ้างถึง คุณนิรนาม (หมายฟามว่า ไม่รู้ ใครเป็นคนคิด)
เขียนทิ้งท้ายไว้อย่าง เจ็บ-คัน-แสบ
… แปลบๆ อยู่แถวสมองส่วนปลาย
“ทุกคนถูกบังคับให้ใช้เวลาช่วงแรกของชีวิต
ไปกับการศึกษาเรื่องที่สุดท้ายแล้ว แทบไม่มีใครได้ใช้
… ฟิสิกส์ เคมี ชีวะ และ วรรณคดี เป็นต้น
คนส่วนใหญ่ ใช้เวลาช่วงที่เหลือของชีวิต แทบทุกวัน
… ในโลกของบริษัท”
อาจารย์ครับ บอกลูกศิษย์หน่อย … คัลคูรัส ตรีโกณมิติ ก็ดี
สะปีชี่ของแมงกุ๊ดจี่ หรือ สารเคมีอะสิโมะ ก็ดี
… มันดี กับชีวิตเรา ยังไงครับอาจารย์ ???
ขุนเวียน
“Look! … Can you see only PC in this classroom !?!”
