http://culturegap.wordpress.com/2008/06/16/lovely-sister/
ไหนๆ ก็ไหนๆ … เป็นไงเป็นกัน (ฮา)
๑.
มะเหมี่ยว เป็นรุ่นน้องที่รามฯ
ผมเจอเธอ หลัง “แยก” กับ พี่จิ๋ม ได้ไม่นาน
บนตึกกิจกรรม เวลานั้น เต็มไปด้วยน้องๆ
เต้นแร้งเต้นกา เล่นกีฬา ซ้อมเชียร์ ฯลฯ
มะเหมี่ยว เป็นเด็กตัวอวบ นำเข้าจากเพชรบูรณ์
ผิวขาว เสียงเหน่อน้อยๆ – น่าฟังไปอีกแบบ
มะเหมี่ยวฟันสวย ส่งให้ ยิ้มสวย …
หน้าตาสะอาดสะอ้าน(ดีจัง) กระเดียดไปทางฝรั่ง !
จริงๆ นะ … ลองสักถามดู ก็ไม่ปรากฏเชื้อสายโยงไปยุโรป
๒.
มะเหมี่ยว เป็นแฟนของ “น้องทอม(บอย)” นางหนึ่ง
ระหว่างนั่งคุยกันธรรมดาๆ …
และเพราะไม่มี “ใจให้กัน” มันจึงไม่มีท่าทีอะไรพิเศษ
แต่ น้องทอม เข้าใจว่า “กำลังหลี”
น้องทอม ตรงเข้ามา ทำกร่าง แอนด์ โชว์พาว(เวอร์)
ผมบอกยิ้มๆ ก็แล้ว … แต่ดูเหมือน จะไม่เข้าใจกัน
แถมด่าดังสนั่นฟลอร์ …
“อย่ามาหน้าด้าน”
ผมวางหน้าเท้า เข้าที่แขนซ้ายระดับเอว ของ น้องทอม
ตั่บ !
น้องทอม ตัวบาง ล้มลงไปนั่งร้องไห้กับพื้น
ผมขอโทษ … (แต่เธอไม่รับการขอขมา)
ในชีวิต พ่อแม่สอนว่า ผู้ชายต้องให้เกียรติผู้หญิง
อย่าว่าแต่ทำร้ายเลย ด่าผู้หญิง ก็ไม่ใช่วิสัย
นั่นเป็นครั้งแรก … ครั้งเดียว
– ผมก็ยังรู้สึกผิด และ ติดจำจนถึงวันนี้
๓.
- เดาว่า -
ความรู้สึกผิดนี่เอง ผลักผมห่างจากตึกกิจ’
… กาลกลับกลาย เป็นว่า ทุกอย่างดึง มะเหมี่ยว เข้าหา
เราจึงสนิท(ใจ)กัน … สนิทกัน ~~
วันหนึ่ง ในบ้านไม้ของเพื่อนริมคลองน้อย แถวฝั่งธนฯ
ผมหยุดมอง มะเหมี่ยว ที่กำลังนั่งเหม่อ
มะเหมี่ยว นั่งกอดเข่าข้างขวา เอาหน้าใสๆ วางไว้บนนั้น
ผมคว้ากล้อง “เคพัน” ปรับ-เล็งอย่างรนๆ … วินาทีทอง !
ในรูปเห็น มะเหมี่ยว เต็มตัว … ทำเอาใจ(ร้อน)วูบวาบ
… เธอใส่เสื้อยืดสีแดง(ตุ่นๆ) กับ กางเกงยีนส์(ไม่ได้ซัก!)
ดูสบายๆ สายตาเรียบกริบ
ผมได้ “โมเม้นท์” นั้น สมใจ
เราไปเที่ยวต่างจังหวัดกัน สองสามครั้ง กับกลุ่มเพื่อนๆ
๔.
ผมจำไม่ได้ว่า “เรื่องนี้” จบลงอย่างไร
จำไม่ได้ว่า ทำภาพ “มะเหมี่ยว” หายไปเมื่อไหร่
หรือ จงใจลืมมันไป … ไม่แน่ใจ
ถ้ามีคนถามถึง มะเหมี่ยว ก็จะบอกว่า คิดถึง
เด็กเพชรบูรณ์ตัวอวบๆ ตาสวย ฟันสวย (ได้ใจ)
น้องสาวที่เคยแอบมองตา … จากในรูปใบนั้น
มะเหมี่ยว … โทร.หาหน่อยดิ
ขุนมะขาม(เปียก)
ปล. น้องเจี๊ยบ … จะเขียนยังไงดีหนอ ???
