“ตอบตรง”

 

 

“ตอบตรง” … อารมณ์หมด หดเข้าไปในหลุมลึก

เขียนอะไรไม่ออก ด้วยสองเหตุ … การเมือง และ การงาน

 

เอา เรื่องงาน ก่อน …

การทำงานกับ “คนพูดไม่รู้เรื่อง” นี่ งากจริงๆ

ใช่ครับ “งาก” ก็มันไม่ยาก ไม่ง่าย … งากครับ

 

งานยาก นี่ของชอบ (อีสานเฮาว่า “มัก” หลายอยู่) 

งานง่าย ไม่ชอบที่งาน แต่ “มัก”ในเซิงที่ปริมาณ – quantitative !

 

คนพูดไม่รู้เรื่อง ที่ว่า “ทะลึ่ง” เป็น “ลูกพี่ indirectly” เสียอีก … กรรม

“ผู้จัดการ” ชื่อก็บอกชัดอยู่แล้ว เขาจ้างมาจัดการ(ปัญหา)

อีไม่รู้ปัญหา อีจึงไม่รู้สาเหตุ ประสาอะไรไปพูดถึง “นิโรธ และ มรรค”

 

ทุกข์ คือ ปัญหา คือ Gap

Gap คือ ช่องว่างระหว่าง ปัจจุบัน-ยัน-เป้าหมาย

ไม่รู้ปัจจุบัน ไม่มีเป้าหมาย … จบครับพี่น้องครับ

 

นักวิชาการ/นักธรรม (มัก) อ่านขาด เริ่มจาก “เหตุแห่ง Gap” (Causes)  

นักกิจกรรม/นักลงมือทำ (มัก) อ่านขาด เริ่มจาก “ทุกข์ ปัญหา หรือ Gap” 

ไม่ว่าจะเริ่มจากตรงไหน … ไม่ใช่ประเด็น

ประเด็น คือ ไม่รู้ว่ามีปัญหา / มองไม่เห็น Gap

(ทุกข์ เพราะ-ยัง-ไม่เห็น“ทุกข์”)

 

- จบ –

 

 

การเมือง … มองห่างๆ แบบไม่ “อิน” และ ไม่มี “อารมณ์ร่วม” ใดๆ

ตอบตรง … “ตี”กันแน่ๆ

 

เมื่อก่อน “คิดต่าง” ก็แค่ “ต่างคนต่างคิด”

ต่อมา “คิดต่าง” ก็(ต่างคนต่าง)พูด

ต่อมา “คิดต่าง” ก็(ต่างคนต่าง)ขึ้นเวที  

ต่อมา “คิดต่าง” … ก็ “ตีหัว” มันเลย

 

นี่มันคนพันธุ์อาร์ชัดๆ – อาร์ – อาชีวะ

รัฐฯ พยายามแก้ปัญหาช่างกล ตีกัน ยิงกัน เพราะ “หัวเข็มขัด”

แต่ รัฐฯ ไม่พยายามแก้ปัญหา คนคิดต่าง ยกพวกตีกัน

เพราะอะไรรู้ไหม ?

 

เพราะหัวหน้ารัฐบาล ไม่ใช่คนกลาง ไม่ใช่กรรมการ

แต่โดดลงมาเป็น มุมแดง มุมน้ำเงิน เสียเอง

 

มึงด่ากู กูก็ด่ากราด – ทุกวันอาทิตย์

ยังไม่พอ …

มี ASTV ได้ ก็มี PTV ได้ – ทุกวัน สี่ทุ่ม

 

เมื่อเช้าฟังโพล ยิ่งแล้วใหญ่

แก้ไขรัฐธรรมนูญ คนเห็นด้วย : คนไม่เห็นด้วย … 53 : 47

 

ยิ่งก้ำกึ่งแบบนี้ ยิ่งต้องการ คนกลางครับ … ต้องการ “กรรมการ”

ในมุมแดง และ มุมน้ำเงิน มีปริมาณมากพอแล้ว (พอที่จะตีกันแล้ว รอเวลาสุกงอม)  

 

แต่ไม่ต้องกังวลไป … คนไทยนี่แปลก ยิ่งตี ยิ่งรักกัน

หลังชกปาก หลายคู่กลายเป็นเพื่อน

 

ครับ … คนเราต้องมีความหวัง

 

ขุนแดง

 

.

.

.

 

ปล. อยากได้นายกฯ แบบนี้ครับ เธอทำให้คนไทยรักกัน … ทุกคน