“สับศอก”
(๑)
หากยังพอจำกันได้ …
นัดชิงชนะเลิศ ของ ฟุตบอลโลก 2006 กรกฎาฯ ปี 49
ระหว่าง อิตาลี กับ ฝรั่งเศส
กลางสนามโอลิมปิกสตาดิโอน กรุงเบอร์ลิน
หลังผ่านไปจนครบ 90 นาที แม้ฝรั่งเศส จะ“เหนือกว่า” เล็กน้อย
แต่ทั้งคู่ก็ทำได้เท่านั้น (1-1)
จำเป็นต้องต่อเวลาพิเศษ … ฝรั่งเศสเป็นฝ่ายรุกเหมือนเดิม
สกอร์ยังคงเท่าเดิม เมื่อจบ 15 นาทีแรก
แล้วสิ่งที่ไม่มีใครคาดคิดก็เกิดขึ้น ในช่วง Prime time
ซีดาน-Head butt-มาร์โก ล้มลงกลางสนาม
ซีดานผิด โดนใบแดง … ปิดแมชชีวิตค้าแข้งของเขา !
(๒)
ต่างกรรม ต่างวาระ … ชูวิทย์-สับศอก-วิศาล
“ชูวิทย์” จะปิดแมชแบบซีดานหรือไม่ ยังไม่มีใครรู้
เพราะเครดิตที่ยังพอให้แก“ทำซ่า”อยู่ได้ทุกวันนี้
ล้วนมาจาก กรณีเปิดโปงส่วย “อ่าง-โอบ-นาบ”
จากนั้น เฮียแกทำอะไร“ฮาๆ”เป็นสีสันมาโดยตลอด
ทั้งๆ ที่อาจจะ“ทำจริง” หรือ “อยากทำจริงๆ” ก็ไม่รู้
แต่ภาพมันออกมาทาง “พยายามเพี้ยน” มากกว่า “เพียรพยายาม”
(๓)
มาร์โก กับ วิศาล เหมือนกัน 2 อย่าง
๑. ทั้งคู่เป็น “คนถูก” ตามกติกา
๒. ทั้งคู่ไม่ยอมรับว่าตนเองก็ “มีส่วน” – โดยตรง !
มาร์โก เจตนายั่วโมโห ซีดาน เราเรียกว่า เทคติก ใช่ไหม ?
แล้ว วิศาล ตั้งคำถามแบบนั้น เรียกเทคติก หรือไม่ ?
วิศาล แสดงออกด้วยการ “ตั้งคำถาม” เรียกว่า ศิวิไลซ์ ??
ชูวิทย์ แสดงออกด้วยการ “ตั้งศอกขึ้นสับ” เรียกว่า ป่าเถื่อน
เขียนมาถึงตรงนี้ เดี๋ยวจะกลายเป็นว่า สนับสนุนความป่าเถื่อน
- ปล่าว !
เพียงอยากบอกว่า ศิวิไลซ์ แบบปากปราศรัย น้ำใจเฉือดคอ
หรือ การใช้คำพูดดีๆ คำถามธรรมดาๆ แต่ “ใจเปื้อนอคติ”
– ก็สมควรได้“ใบแดง”ครือกัน นั่นแหละ !
อีกอย่าง – วิศาล แสร้งทำไม่เข้าใจเรื่อง “Off record”
“Off record” หมายความว่า “รู้กันเท่านี้นะ”
ไม่ใช่เรื่องหลังฉาก-หน้าฉาก อย่างที่วิศาลตะแบง (อย่าทำมึน)
(๔)
“2 สมาคมสื่อ ยัน … กรณีวิศาลตั้งคำถามชูวิทย์
เป็นเรื่องปกติของสื่อ !!!!
ชี้ชูวิทย์มีสิทธิไม่ตอบ แต่ไม่มีสิทธิทำร้ายร่างกาย”
จบด้วยคำแถลงของสมาคมสื่อ ทำนองว่า
“… ขอเรียกร้องให้ประชาชนชาว กทม.
โปรดใช้วิจารณญาณในการเลือกผู้ว่าฯ
ที่จะมาทำหน้าที่บริหารราชการ กทม. ให้เจริญก้าวหน้า
ด้วยความผาสุกในฐานะเมืองหลวงของประเทศต่อไป”
อูววววววว์ เห็นไหม โลกศิวิไลซ์ เปลี่ยนแปลงโลกได้
— ด้วย ปาก และ ปากกา … ไร้ความป่าเถื่อน !!!
ขุนอรรถ
ตุลาคม 3, 2008 ที่ 10:41 pm
ถ้าผมอยู่ กทม. ผมเลือกคุณชูวิทย์แน่นอน นักข่าวแบบไอ้วิศาล กับ ไอ้สรยทธ์ อีกคน ต้องเจอทีเด็ดแบบนี้ ที่มันโดนแบบนี้น้อยไปนะผมว่า อยากให้ชูวิทย์ซัดที่ปากและเบ้าตา ถึงจะสะใจดี ดูท่าทางมันกวน…จัง และอวดรู้ไม่มีใครเท่า ผมเหม็นขี้หน้ามันนานแล้ว สะใจผมจริงๆ 555 ผมไม่ใช่คนรุนแรงนะครับ แต่คนอย่างนี้ต้อง ชูวิทย์จัดการ 555 สะใจจริงๆ ถ้ามีโอกาส เอาอีกนะชูวิทย์
ช่วยกันเลือกชูวิทย์หน่อยนะครับ บ้านเมืองจะได้ยุติธรรมบ้าง ไอ้พวกนักข่าวสอพลอ ประจบประแจงดีนัก
ตุลาคม 3, 2008 ที่ 11:01 pm
เห็นด้วยในเรื่องเกี่ยวกับบุคลิคภาพของคุณวิศาล ในการตั้งคำถามและดำเนินรายการข่าวมานานแล้ว บางครั้งการแสดงออกแบบนั้นมันดูเฉียดๆ (โดนใจ vs โดนต่อย) ซึ่งถูกใจคอข่าวที่นิยมนักข่าวแบบกล้าถามกล้าล้วงลึก (ซึ่งบางครั้งก็ไม่ได้นึกถึงใจผู้ถูกถาม) แต่ดูเหมือนคราวนี้ล้วงลึกไปหน่อยโดยไม่ได้คาดคะเนผู้ถูกถามว่าเป็นคนอย่างไร จนล้ำเส้นความอดทน(ที่คนแต่ละคนมีไม่เท่ากัน) เลยถูกสับศอกกู้ศักดิ์ศรีมนุษยชาติกันไปตามเหตุผล ไม่ได้เข้าข้างชูวิทย์..ไม่ได้เห็นด้วยที่ไม่รู้จักยับยั้งอารมณ์ แต่นักข่าวเป็นคน?..ผู้ถูกสัมภาษณ์..ก็เป็นคน? คนเรามีศักดิ์ศรี มีความรู้สึกต่อคำพูดรุนแรง คำถามยั่วยุในทางลบกันทุกคน ไม่มีใครรู้สึกดีเวลาที่มีคนถามหรือแสดงเจตนาไม่ดีต่อตัวเองกันทั้งนั้น
บางครั้งเวลาจะถามอะไร..น่าจะมีจรรยาบรรณกันบ้าง ไม่ใช่แค่จรรยาบรรณของนักข่าว เอาแค่จรรยาบรรณของเพื่อนมนุษย์ด้วยกันก็พอ.. (^_^)”
ตุลาคม 4, 2008 ที่ 5:51 am
อรุณสวัสดิ์ขอรับพี่ทั่ลล์
หมู่นี้ช่างโยงนะขอรับ ทำเอาซีดานซึ่งกำลังกอดคุณแม่บ้านหลับสบายสะดุ้งโหยง!
เที่ยวนี้คงกระทบกระเทือนใจคนกรุงฯ ไม่เบา ท่านSiriluck กล่าวจริงจัง(ไม่เกี่ยวกับลีน่าจังนา)น้ำเสียงเครียดขึง
ที่ผู้น้องข้องใจ..เห็นคนในสังคมมองภาพชัดแจ่มเยี่ยงนี้ก็แล้วไหงประดาพระคุณในองค์กรอะไรที่ว่าตะแบงแถลงออกมาอย่างนั้นเสียได้? (ซ้ำยังทะลึ่งชี้นำการเลือกตั้งอีกแน่ะ..คิดอย่างไร?ไปยุ่งอะไรกับเขา?..หนอ)
อรุณคารวะ
ตุลาคม 4, 2008 ที่ 7:21 am
คุณ dang
ปกติ “เม้นท์โหด” ประมาณนี้ ผมไม่ค่อยให้”เข้าสาย”ร่วมรายการหรอกนะ (ฮา) แต่เผอิญ ก่อนเขียนบทความนี้ เข้าไปอ่าน”ความรู้สึก”ใน pantip มา … คล้ายกับ “สะใจ” ในหลากหลายระดับ จึงคิดว่า นำมาสะท้อนเสียหน่อยคงดี – คราวหน้า ลดความโหดลงหน่อยนะพี่ ยินดีต้อนรับ
…
ตุลาคม 4, 2008 ที่ 7:40 am
อย่าเชียว คุณ siriluck … พูดเรื่องจรรยาบรรณนักข่าวทีไร แพ้ภัยตัวเองทู้กที (ฮา) ด้วยว่า สื่อ เป็นฐานันดรใหม่ของไทย และ “ของโลก” … คนไม่มีฐานันดรใดๆ อย่างเราทั่น – อย่าเชียว !!
ทั่นพี่ดิน …
“ทู้กอย่างล้วนโยงใยทั่นพี่” (อ๊ะ อ๊ะ … กรุณาถอนความในใจ กระผมได้ยิน – ฮา) ผมหาโอกาสแสดงทัศนะอันว่าด้วย กฏแห่งกรรม เสมอมาระยะหลังนี่ หากแต่หาใช่ ในมุมมองไปยังวิศาล ที่บังเอิญ”ปากแมว”จนโดนสับเข้าท้ายทอยกรณีนี้
แต่หมายถึงทัศนะอันเกี่ยวกับ “เพราะมีสิ่งนั้น จึงมีสิ่งนี้” เป็นกฏ เป็นก๊อด อย่างท่านพุทธทาสล้อไว้ (งามจริง!)
หากแต่ไฉน เราจึงมองพียงด้าน”ผล” แล้วหลับตาเสียข้างหนึ่ง ไม่มองไปให้ถึง”เหตุ” เยี่ยงนั้นเล่า ฮึ??
หากหยิบ ทั้งสับ ทั้งโขก เป็น ผลลัพธ์
อะไรเล่า เป็นทั้งเหตุ และ ปัจจัย ให้เขา “โขก-สับ”
เปลี่ยนชื่อเรื่องดีอะป่ะ??
ขุนอรรถ
ตุลาคม 4, 2008 ที่ 1:01 pm
เรื่องนี้ได้ใจจริง ๆ ค่ะ
เปรียบเทียบได้เข้าที
ชอบจัง ….
ยิ่งอ่าน comment เข้าไปอีก
โอ้โฮ บรรลุเลย …
ไม่ต้องบรรยายอะไรอีกแล้วครับท่าน อิอิ
ตุลาคม 4, 2008 ที่ 3:24 pm
Because I’d not seen Thai news often. Once I saw that clip, I couldn’t stand both of them. There was no good question. There was no good answer. No respectful from both side.
No respect for audiences.
ตุลาคม 5, 2008 ที่ 11:51 am
ลุ้นๆ..วันนี้แหล่ะรู้ผล..
แต่วันนั้นที่เจ๊ดูข่าว หลังจากที่สับศอกแล้ว
ตอนที่คูณชูสารภาพ ดูเขาโมโหมากๆ พอมาออกทีวีอีกหนึ่งช่องคือไทยทีวี โดนคำถามเดิมซ้ำๆก็ไม่เข้าใจเหมือนกันว่าทำไมพิธีกรต้องถามอะไรซ้ำๆกับคำถามที่น่าจะรู้คำตอบอยู่แล้วทำเอาชูวิทย์เริ่มโมโหอีกรอบเจ๊ก็ลุ้นว่า จะต่อยพีธีกรหญิงคนนี้อีกไหมเนียะ ฮ่าๆ…
แต่วันนั้นดูหน้าตาหงอยๆน่าสงสารมากๆ น่าเห็นใจเค้า และเบื่อสื่อมากๆคิดว่าตัวเองเป็นเทพใครแตะต้องไม่ได้จริงๆ แต่ทำตัวไม่ได้สมควรแก่การได้รับการปกป้องเอาเสียเลยชอบละเมิดสิทธิ์คนอื่น.. นิสัย!
ตุลาคม 7, 2008 ที่ 9:29 am
เป็นอย่างไรพี่ทั่น?
ก็แล้วไยไม่ใช้วิธีคลิก copy ก่อน Submit เล่าขอรับ
หรือว่าเจ้ากล่อง Comment นี้สร้างความอิดหนาระอาใจให้พี่ท่านไม่เว้นตะละครั้งแวะผ่านมา
ผู้น้อยก็อ่อนอกอ่อนใจ พี่ท่านประทีปะเปิดกระต๊อบที่คอมพ์บ้านไม่ได้ มาพี่ท่านขุลล์นอกจากโหลดช้าแล้วยังต้องปะทะบีฑากับเจ้ากล่องคอมเม้นท์อีก ผู้น้อยกำลังพยายามมองหาทำเลใหม่ ขอพี่ท่านอดทนอีกสักหน่อยขอรับ เชื่อว่าไม่นานดอกท้องฟ้าจะต้องสีทองผ่องอำไพ :( )
กาแฟเบรคเช้าคารวะขะรับ
ตุลาคม 8, 2008 ที่ 1:29 pm
อิ่มเที่ยงสวัสดิ์ขอรับ
วันวานนั้นอภัยเถิดพี่ท่าน ขนำผู้น้อยหามีวิทยุทีวีเอฟเอ็มสเตอร์ริโอ จึงไม่ได้รู้ความโลกนอกกะลามีเหตุการณ์ใดจนกว่าถึงเวลาเช็คข่าวสารสังคมอีกทีก็หลังมื้อค่ำ
พี่ท่านแจ้งเรื่องปะทะจึงไม่เข้าใจความทำเป็นเล่นไปเสียกระนั้น
ยามนี้ข้าพเจ้าจะกลับไปดับไฟกระต๊อบให้มืดมิดหม่นมัวอย่างคฤหาสน์พี่ท่านนี่แล มืดจริงหนอ..มืดจริงหนอ..
คารวะ