ควัน … เมฆ และ หมอก !

 

- -

 

ในมือของผมมีหนังสือสองเล่ม เล่มหนึ่งมีชื่อว่า เมฆ

และอีกเล่มชื่อว่า หมอก

 

เมฆและหมอก รวมบทสัมภาษณ์ ระหว่าง

10 ชาวไทย ผู้เป็นกำลังใจให้กับชาติ และ

10 ชาวต่างชาติ ผู้สร้างแรงบันดาลใจให้แก่โลก

โดย ทรงกลด บางยี่ขัน

 

หลังซื้อ หมอก มานั่งอ่าน ระหว่างกินข้าวกล้อง ผัดถั่วงอก 

จึงรู้ว่ามี เมฆ (เล่มน้อง) อีกเล่ม มื้อเย็นจึงได้มา 

 

ดูตื้นๆ การรวมเล่มอาจเหมือน ขายของเก่า

แต่อย่าปล่อยให้ ภาษา ทำเราเหมารวม 

Don’t judge the book by the … co-payment!

 

- -

 

พ่อบอกว่า การอ่านบทสัมภาษณ์ เป็นเรื่องดี มีคุณค่า

๑. เราได้เรียนรู้ชีวิตของเขา (เรื่องดีร้าย) ภายในเวลาสั้น

๒. เราได้เห็นมุมมองที่แตกต่าง (นอกกรอบสายตาเดิม)

๓. … เหมือนกับ คุณทรงกลด 

 

คุณทรงกลด บอกว่า …

งานสัมภาษณ์ ทำให้เขา เรียนรู้ที่จะฟัง และ เรียนรู้ที่จะถาม

 

การเรียนรู้ที่ฟัง สำคัญพอๆ กันกับ การเรียนรู้ที่จะถาม

ถามเพื่อรับฟัง ฟังเพื่อตั้งคำถาม

 

ท่อนด้านล่างนี้ คัด(Cut!)มาจาก วิกิพีเดีย

 

พาหุสัจจะ แปลว่า ความเป็นผู้ได้สดับมาก  

พาหุสัจจะ เกิดจากการศึกษา

 

และ การศึกษาที่ดี เกิดจากการศึกษา ๔ แบบ

“สุ จิ ปุ ลิ

 

สุ ย่อมาจาก สุตะ แปลว่า ฟัง

จิ ย่อมาจาก จินตะ แปลว่า คิด

ปุ ย่อมาจาก ปุจฉา แปลว่า ถาม

ลิ ย่อมาจาก ลิขิต แปลว่า เขียน  

 

- -

 

ฟังจึงได้คิด คิดจึงได้ถาม ถามจึงได้เขียน

ตั้งถามตนเอง รวมอยู่ในกรณีทำนองเดียวกันนี้ 

 

- -

 

ตั้งใจจะเขียนอะไรบ้าง เกี่ยวกับเหตุการณ์บ้านเมือง

… เขียนไม่ออก

(นี่คงเป็นอาการ เมื่อไม่ได้ฟัง คิด และ ถาม มากพอ?) 

 

คงไม่รู้จะเริ่มอย่างไร และ …

… หรือ อาจเป็นเพราะ … ไม่รู้จะจบอย่างไรด้วย

 

เข้าใจพี่น้องทั้งสองฝ่าย แต่ไม่เข้าใจพวกมันจริงๆ

 

จู่ๆ ก็นึกถึงเพลงคุณเบิร์ด คู่กัด

เห็นว่า นอกจากจะแยกแยะ คู่กัด ออกเป็น:-

 

ลิ้นกับฟัน

น้ำกับไฟ

หมากับแมว

นกกิ้งโครงกับนกเอี้ยง
เสือกับสิงห์

เธอกับฉัน …

 

คุณเบิร์ดยัง(ตัด)พ้อออกมาดังๆ ว่า …

- ต่างไม่เคยมีวิธี จะพูดจา
- ต่างไม่ยอมจะพูดจา ตกลงกัน
- รักกัน แต่ทำไม เป็นอย่างงี้  

 

แถมด้วยเสนอทางออกว่า …
จะให้ดีเธอยอมก่อน ตกลงไหม?”    

 

อืมมมม ~~~ น่าสนใจ !

 

พลันนึกถึงอีกเพลงหนึ่งของคุณเบิร์ด 

… หมอกและควัน

 

บางทีเธอเป็นเช่นหมอกขาว 

บางคราวเธอเป็นเหมือนควัน 

 

 

วันนี้ เธอเป็น แก๊ส” !  

- แม่งเศร้า!

 

ขุนอรรถ 

 

เกี่ยวข้อง :

รีวิว หน่อไม้” … ปลายเชียงดาว ภูเขาเปื้อนเมฆ ! 

The Mist … หมอกจัด สัตว์ร้าย หรือ ใจมนุษย์ ?

4 Responses to “ควัน … เมฆ และ หมอก !”

  1. -จิ้งจกบนเพดาน-

    อรุณสวัสดิ์ขอรับพี่ท่านขุลล์

    ขนำข้าพเจ้ามีจิ้งจกเต็มไปหมด อันที่จริงเราก็อยู่ร่วมอย่างเงียบสงบขอรับ พวกมันไม่เคยร้องสร้างบรรยากาศวิเวกสยองเหมือนตุ๊กแก ข้าพเจ้าก็ไม่เคยไปวุ่นวายอะไรกับพวกมัน ปล่อยมันไต่มุ้งไต่ข้างฝาหาแมลงกินไปตามเรื่อง

    แต่ขี้ของพวกมันสิขอรับ!

    พวกมันขี้ไปทั่วไม่ดูตาม้าตาเรือ จะกินข้าวก็ต้องระวัง นั่ง ๆ ยังมีขี้ใส่หัว(แถมมีเยี่ยวกลิ่นน้ำปลาตาตราทิพรสเป็นแพ็คเก็จ) มันพากันขี้ทิ้งไว้ให้ข้าพเจ้าต้องกวาดไม่เว้นวัน กลายเป็นกิจวัตรเหมือนพวกมันจ้างข้าพเจ้าไว้เป็นคนงานกวาดขี้ด้วยค่าจ้างต่ำกว่าอัตราแรงงานชนบทคือเสียงร้องกล่อมใจ ต๊อก ๆ เป็นครั้งคราวซึ่งก็หาสร้างภิรมย์อันใด

    บนพื้นยังพอทำเนากวาดง่าย แต่ตามซอกโน่นนี้หากเว้นปัดกวาดสักพักเป็นเต็มไปหมด คิดก็ให้อิดหนาระอาใจ ข้าพเจ้าได้แต่สงสัยไม่ก่อประโยชน์แก่กันแล้วมันจะมาอยู่ร่วมทำไม? คิดถึงสัจธรรมทุกสิ่งในโลกล้วนพึ่งพาอาศัยเด็ดดอกไม้กระเทือนถึงดวงดาว ข้าพเจ้าพยายามคิดถึงผลดีที่มีเจ้าจิ้งจกพวกนี้อยู่ในขนำ

    คิดไม่ออกเลยพี่ทั่ลล์!

    และแล้ววันนั้นก็มีพระเอกขี่ม้าเขียวมาช่วย

    ไม่ต้องสงกานะขอรับว่าทำไมจึงไม่ขี่ม้าขาวอย่างชาวบ้านร้านตลาดเขา ก็เพราะเจ้าพระเอกตัวนี้มันสีเขียว

    งูเขียวขอรับ!

    เมื่อก่อนเห็นงูเลื้อยเข้าขนำข้าพเจ้ารีบตะเพิด วันนั้นเกิดอารมณ์สุนทรีย์อยากเห็นงูเลื้อยในขนำคิดไปว่าดูเป็นธรรมชาติดี และแล้วก็พบภาพที่ข้าพเจ้าสะใจแทบปรบมือโห่ร้องเหมือนตอนพ่อพาข้าพเจ้าไปดูหนังโรงเก้าอี้ไม้ฝาสังกะสี พอพ่อสมบัติมาช่วยแม่เพชราทีผู้คนปรบมือกันกราว (ปานนั้น!)

    งูเขียวมันไล่งับจิ้งจกขอรับ ไอ้พวกนายจ้างช่างขี้ของข้าพเจ้าแล่นหนีกันสับสนอลหม่าน เพดานขนำที่ดูเงียบสงบเกิดโกลาหลราวมียูเอฟโอมาร่อนลง

    ได้ผลขอรับ ประชากรจกลดจำนวนลงอย่างเห็นได้ชัด ขี้ที่เคยต้องกวาดวันละหลาย ๆ ตัน เป็นอันเหลือหรอมแหรม ข้าพเจ้ากินข้าวไม่ต้องคอยระวังนั่งเขียนหนังสือก็สบายอุราโดยมีเจ้างูเขียวมาคอยดักจับจิ้งจกทะเล่อทะล่าอยู่บนเพดาน

    อย่าเพิ่งลุกจากเก้าอี้ขอรับ!..เรื่องราวยังไม่จบแค่นั้น

    และแล้ววันหนึ่งขณะข้าพเจ้ากำลังนั่งเขียนหนังสือเพลิน ๆ ก็มีอันให้สะดุ้งโหยง ขี้ขอรับ! ขี้หล่นลงมาปาดหูแผละไหล่ เป็นขี้เหลวกลิ่นชวนเอียนชวนอ๊อก เงยดูเป็นเจ้างูเขียวตัวนั้นนั่นเอง ข้าพเจ้าคว้าไม้ไล่มันไปเสียจากขนำด้วยอารมณ์ฉุนปานเตียวหุยกลางทัพ รีบล้างน้ำฟอกสบู่ แต่ล้างอย่างไรก็ไม่สิ้นกลิ่น ยังคงโชยคลื่นเหียนอยู่โรยริน (พี่ท่านลองคิดดู บนไหล่ปลายจมูกนี่เอง)

    ข้าพเจ้านั่งทบทวนสัจธรรม สรรพสิ่งต่างพึ่งพาอาศัยไม่มีผู้ใดอยู่โดยเดียว ไม่ว่าจิ้งจกหรืองูเขียว ข้าพเจ้าคงพึงพาอะไรบางอย่างจากพวกมัน ว่าแต่มันอะไรกัลล์ ยังนั่งคิดอยู่เลยขอรับ..ยังนั่งคิดอยู่เลยพี่ทั่ลล์..

    คารวะ

  2. บางครั้ง เราก็ต้องอ่านเยอะ เพื่อจะเขีัยนได้เยอะ

    แต่บางครั้ง อ่านเยอะ ก็กลับไม่ได้ช่วยอะไร เพราะมัน “ไม่มีอารมณ์”

  3. What did วันนี้ เธอเป็น “แก๊ส” mean?
    not fog, or smoke?

    nice pictures.

  4. “จะให้ดีเธอยอมก่อน ตกลงไหม?”

    บ๊ะ พี่ท่าน แล้วถ้าเธอย้อนกลับมา ก็แล้วเธอล่ะ ยอมก่อนได้ไหม?

    ถ้าจะให้ดี เป่ายิ้งฉุบ ดีไหม…

    แต่มีข้อแม้ว่า “ห้ามตะแบง”


Leave a Reply