วิกฤตเบลอเก้อ … ระวัง! (๑/๒)

 

วิกฤตกิมจิ วิกฤตต้มยำกุ้ง วิกฤตโรตีมะตะบะ! อะไรพวกนี้ ว่า“หนัก”แล้ว

ตอนนี้ นักการเงินพูดกันเป็นเสียงเดียวว่า …

วิกฤตแฮมเบอร์เกอร์ “หนัก”กว่า อย่างที่ไม่เคยรู้สึกมาก่อน !  

 

ในมติชนรายวัน (2 ตค. 51 / ปีที่ 31 / ฉบับที่ 11163)

http://www.nidambe11.net/ekonomiz/2008q4/2008october02p5.htm

อ.วรากรณ์ สามโกเศศ เขียนอธิบายเอาไว้ง่ายสุดๆ แล้ว

แต่ก็ยังอ่านยากอยู่ดี สำหรับคนไม่ได้ทำงานในภาคการเงิน  

 

จึงสรุปมาอ่านคลายเครียดกันเสียหน่อย …

 

๑.

 

ตั้งแต่ช่วงสงครามโลกครั้งกะโน้น

มะกันมะกร่าง ตั้งตนเป็นพี่เบิ้ม เอาทองมาค้ำฯ พิมพ์ธนบัตรเป็นว่าเล่น

… จากนิสัยกลายเป็นสันขวาน

พวกมะกันไม่ต้องหันมองหา “ทองหรือทุนสำรองฯ” หลังบ้าน …

อยากได้ ก็พิมพ์เงิน พิมพ์เงิน และ พิมพ์เงิน !

 

เมื่อเงินพิมพ์ได้ไม่ยาก …

มะกันอวดศักดาโดยประกาศตนเองเป็นสมาชิกถาวร “ประเทศรวย”

เพราะซื้อมากกว่าขายมาหลาย(สิบ)ปี

จนได้รางวัล “ขาดดุลฯ ตลอดชาติ” เหรียญทองฝังเพชร     

 

ขาดดุล/ขาดทุน ช่างปะไร

เงินในประเทศไม่พอ พ่อก็สั่งพิมพ์เงิน ใส่เข้าไป-ใส่เข้าไป

ให้คนในประเทศใช้กันหนุกหนาน!

 

และ เมื่อครบกำหนดจ่ายพ่อค้า(ต่างแดน) เงินไม่พอจ่ายอีก

พ่อก็สั่งให้โรงพิมพ์ธนบัตรง่ายๆ ว่า “พิมพ์อีกน้อง พิมพ์อีก”

 

 

๒.

 

ว่างๆ มะกันโดดทำสงคราม+ขายอาวุธกับชาวบ้านไปทั่ว

จนถึงเหตุการณ์ 9/11 เศรษฐกิจไม่ดี … ไม่ต้องเป็นห่วง

รัฐบาลมะกัน สมนาคุณ(แอนด์เดอะหลอกรับประทาน)คนของเขา

ด้วยการลดแลกแจกแถม (promotion) ให้กู้เงินง่าย จ่ายเงินคล่อง

… คนในชาติร่าเริง กู้ได้กู้ดี มีเงิน(กู้)ซื้อของกันทั่วหน้า

 

ซื้ออะไรเล่าจะดีเท่า ซื้ออสังหาฯ ซื้อบ้านมีแต่ราคาขึ้น   

 

ซื้อไปซื้อมา จาก“ซื้อบ้านเพื่ออยู่”

ก็เป็น “ซื้อบ้านเพื่อขาย” เพื่อเก็งกำไร โดยมีรัฐบาลหนับหนุน!!

… หนักเข้า พ่อก็ “กู้เพื่อเก็ง” (Leveraging)

 

… กู้ซื้อหุ้น ซื้อกระดาษ ลงทุนอสังหาฯ ได้เงินชัวร์ !!! 

 

กู้เพื่อเก็ง กู้เพื่อทำกำไร

*** วิกฤตทางการเงินชาติไหนๆ ล้วนเกิดขึ้นจากจุดนี้ ***  

 

เมื่อ เกมสู้เพื่อแม่ หมดไป เกมกู้เพื่อเก็งเริ่มต้น แน่นอนมันมาพร้อมกับความเสี่ยง

ดังนั้น เพื่อลดความเสี่ยง คุณแบงค์ คุณประกัน พวกเขาก็ซื้อประกัน
(จ่ายเบี้ยน้อยๆ ประกันวงเงินสูงๆ)

 

ความเสี่ยงก็ลดลงแล้ว … แทนที่จะพอแค่นั้น

พี่แกกลับ “กู้เพื่อเก็ง” เพิ่มเข้าไปอีก  

 

กู้มากเข้า เก็งมากขึ้น … บริษัทประกันก็หันไปพึ่ง วานิชธนกิจ

วานิชธนกิจ ทำธุรกิจรับจ้าง “ยัก-โยก” (ยักเงินไป โยกเงินมา)

และ ทำมาหารับประทานจาก “ค่าต๋ง”

… โยกมาได้มาก โยกน้อยได้น้อย

 

ใครจะชำนาญการค้าเงินไปมากกว่า วานิชธนกิจ – ชื่อก็บอกโต้งๆ

 

บริษัทถนัดยักโยก ก็ยักโน่น โยกนี่ ควักนี่ โปะนั่น ไปเรื่อย

สรุปว่า “ทำให้ตัวเลขมั่นคง” เข้าไว้ (Securitization)  

 

.

.

.

 

ยากไปไหมพี่ … ทู บี คอนทินิว(เติม อีดี!) 

 

ขุนอรรถ