Oh! Mama, … ทั่นเพรสซิเดนท์ โอบาม่า !
“หากจะมีใครที่นี่ ยังคงสงสัยว่า อเมริกาเป็นดินแดนซึ่งทุกอย่างเป็นไปได้ คนที่ยังสงสัยว่า หากความฝันของผู้ก่อตั้งประเทศเรายังมีอยู่ในยุคของเรา คนที่ยังคงตั้งคำถามถึงอำนาจของประชาธิปไตย คืนนี้คือคำตอบของพวกท่านแล้ว” – ลองอ่านอีกครั้งสิครับ … ลองดู !
โอบาม่า กล่าวประโยคแรกนี้ เมื่อรู้ว่าตนเองได้ก้าวขึ้นสู่สูงสุดในชีวิต ในคืนวันที่ 4 พย. ที่ผ่านมา
ผมแอบชื่นชม “ความนิ่ง” ของโอบาม่า เมื่อเขาต้องพูดต่อผู้คน 2 แสนบริเวณหน้าเวที และ อีกหลายล้าน หน้าจอมอนิเตอร์ … speech “แบบโอบาม่า” นี่แหละ ทำให้เขาชนะการเลือกตั้ง !
ผู้นำ หรือ ผู้ที่คิดจะนำประเทศได้นั้น จำเป็นต้องสนใจอย่างมาก(ถึงมากที่สุด) ถึงคุณสมบัติในการสื่อสารกับผู้คน … การสื่อสารที่ว่า ตั้งต้นจากบริเวณสมองส่วนหน้า ไล่เรื่อยมาจนถึง “ปาก” “มือ” “บุคลิกภาพ” ไปสิ้นสุดที่ “ความเชื่อมั่น”
ในทางธรรม อาจสรุปง่ายๆ ได้ว่า “คำพูด และ การกระทำ” นั้น เริ่มตั้งต้นจากจุดเล็กๆ ไร้ตัวตน ที่เรียกว่า “จิต” … ผ่านมายัง สมอง (โดยมี สติ เป็นตัวกั้นกรอง) ก่อนสั่งการส่งกระแส(ไฟฟ้า)ไปยังอวัยวะต่างๆ – จิตดี … กรรมจึงดี
มิได้หมายว่า โอบาม่า เป็นผู้มีจิตดี จิตงาม … เปล่า ! เรื่องแบบนี้ คงต้องดูกันไปอีกสักพัก ผมแค่แน่ใจว่า โอบาม่า เป็นคนที่มีความมั่นคงในความคิด ผมเดาได้เลยว่า เขาเริ่มพูดกับตัวเองเงียบๆ มาก่อนจะถึงวันนี้ - นานแล้ว และ ก่อนจะเริ่มพูดคุยถึงแนวคิดทางการเมืองของเขา กับใครบางคน … และ กับใครอีกหลายล้านคน ในเวลาต่อมา
จริงอยู่ ผู้นำอเมริกาหลายคน มีผู้ดูแลเขียนคำแถลง (speech) ให้ แต่ก็อย่างที่บอกไป ผมเชื่อว่า ผู้ดูแลเขียน speech ให้ โอบาม่า ได้ดี ย่อมต้องถอดรหัสความคิดของเขาได้เสียก่อน มิฉะนั้นแล้ว สายตา ท่าทาง ของ โอบาม่า ขณะพูดกับคนอเมริกัน จะไม่อาจจับจิตจับใจ จนเทคะแนนให้ได้ถึงขนาดนี้
ลำพัง “แคมเพน” CHANGE! อย่างเดียว เอาไม่อยู่หรอกครับ ?
และ เราจะไม่มีวันเข้าใจคำว่า Spirit ”การรู้แพ้ รู้ชะ” ได้เลย หากไม่ได้นั่งดู แมคเคน กล่าวอะไรๆ กับ แฟนคลับของเขา …
“มิตรสหายของผม, เรามาถึงจุดสิ้นสุดของการผจญภัยอันยาวนาน คนอเมริกันได้พูดออกมาแล้ว และพวกเขาพูดอย่างชัดเจน เมื่อสักครู่นี้ ผมได้โทรศัพท์เพื่อเป็นเกียรติแด่วุฒิสมาชิกโอบามา เพื่อแสดงความยินดีกับเขา เต็มใจยินดีกับเขาในฐานะที่ได้รับเลือกให้เป็นประธานาธิบดีของประเทศที่เราทั้งคู่รัก”
ลองอ่านอีกครั้งนะครับ … เชื่อผม !
เมื่อประโยคนี้หมดลง แฟนคลับของเขาโห่ร้องออกมา ทำนองว่า “อย่ายอมแพ้ๆ” … แมคเคน ยกมือขึ้นทั้งสองข้าง ก้มหน้า และหลับตาลง แลดูเป็นอาการถ่อมตน คล้ายจะบอกว่า “ผมขอบคุณพวกคุณมาก แต่ - เรามาถึงจุดสิ้นสุดของการผจญภัยอันยาวนาน - แล้วจริงๆ”
“ในการแข่งขันที่ยากลำบากและยาวนาน ดังที่การรณรงค์ครั้งนี้ได้ดำเนินไป ไม่เพียงแต่ความสำเร็จของเขาเพียงประการเดียว ที่ทำให้ผมต้องยอมรับในความสามารถและความอุตสาหะของเขา
… แต่ยังเป็นความสามารถในการสร้างแรงบันดาลใจในการให้ความหวังแก่คนอเมริกันนับล้าน ซึ่งครั้งหนึ่งได้เชื่ออย่างผิดๆว่า พวกเขามีส่วนเพียงเล็กน้อย หรือมีบทบาทเพียงเล็กน้อยต่อการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา นี่เป็นอะไรที่ผมรู้สึกเลื่อมใสจากส่วนลึก และชื่นชมสิ่งที่เขาได้ทำไป”
สุดยอดครับ ผมขอชื่นชมเขาทั้งคู่ ทั้งฐานะคนแพ้ และ … คนเคยแพ้ !
ขุนอรรถ
Highly recommended !!
Speech Obama แปลไทย :
http://www.siamintelligence.com/wordpress/obama-victory-speech/
แอนด์ เดอะ ลีลา ของเขา …
Speech Mccain แปลไทย :
http://www.siamintelligence.com/wordpress/john-mccain%E2%80%99s-concession-speech/
พฤศจิกายน 6, 2008 ที่ 4:14 pm
ท่าน
ไม่ใช่
ทั่น
พฤศจิกายน 6, 2008 ที่ 4:39 pm
ขำๆ น่ะครับ … ครูฯ
: )
พฤศจิกายน 7, 2008 ที่ 12:05 am
When he gave the speech, he didn’t smile at all (but smile to his wife after that). I thought he try to be serious about leading the country (the world).
พฤศจิกายน 7, 2008 ที่ 7:52 am
Lek …
Try to be serious ?
The leader should be serious in the right time. It is hard to know what is in his mind when making speech. But it makes him getting a good “perception” from American – yes, from Yellow, Black and White.
I said I didn’t say that he is a good guy. But the way he thinks, acts and makes speech bring him to the White House.
Good plan, Good result!
Thanks for coming.
: )
พฤศจิกายน 7, 2008 ที่ 10:38 am
@ขุนอรรถ,
i think I mis-communicated. I liked Obama, actually I supported him. If I could vote, I would vote for him.
That speech looked different from his debates, and other talks. When I said “try to be serious”, I meant “look serious”. In his speech was also “very impressive”.
——–good guy——
Obama, himself, said “he was not a perfect guy, but he would be honest and listening to people who disagree with him”. >>> This is the leader Thailand need.
พฤศจิกายน 7, 2008 ที่ 4:49 pm
อ่านแล้ว (ไม่ต้องอ่านอีกรอบ) ก็พอจะทำให้คิดถึงการเมืองแห่งสยามประเทศ
อ้าวไม่มีแล้วเหรอ มีแต่ไทแลนด์!!
ดินแดนหัวนม (สีชมพู)
อาเมน.
พฤศจิกายน 10, 2008 ที่ 2:57 pm
พักวางการเมือง
เมืองไทยเมืองนอก
ไปขุดหน่อไม้ที่โรงละครมะขามป้อม สะพานควาย ต้วยกันก่เจ้า