ลำปางไม่หนาวมาก … เมืองไทย ต่างหาก !

 

(a)

 

เพื่อนร่วมงานชาวอุทัยทิพย์เดินทางมาทำงานด้วยกันเมื่อสัปดาห์ก่อน

“เชียงใหม่หนาวมาก” เราบอกด้วยความรู้สึก

“หนาวกี่องศา” มันถามด้วยความอยากรู้(จริง)

 

“ตอนเช้า 18 ตอนบ่าย 23 ส่วน บนดอย 12” เราบอกข้อมูล … จากความรู้สึก

“18 … ไอไม่ต้องเตรียม jacket ไป” มันพึมพำ  

 

คนไทยใช้ความรู้สึกเยอะนัก พี่ทั่น

ส่วน ความรู้ กับ ความจริง ใช้กันน้อย และ น้อยคนใช้ ขะรับ

 

นานมาแล้ว รุ่นพี่อาวุโส(มาก)ทั่นหนึ่ง เคยเป่ากระหม่อมไว้ทำนองว่า

“เรื่องที่เด็กแยะไม่ออก แต่ ผู้ใหญ่ แยกแยะได้ คือ

… วาทะ ตรรกะ สัจจะ

 

เรื่องบางเรื่อง เป็นได้เพียงแค่ “วาทะ” (Yack!) เท่านั้น

เรื่องบางเรื่อง เป็นได้เพียง “ข้อเท็จจริง” (Fact) หาใช่ “ความจริง” ไม่

 

มีเพียงไม่กี่เรื่องบนโลกรกๆ ใบนี้ เท่านั้น เป็นเรื่องจริง เป็นความจริง เป็นสัจจะ

 

สัจจะ (Truth) … มันเป็นของมันอยู่อย่างนั้น 

ไม่เปลี่ยนไปตามเผ่าพันธุ์ พื้นที่ หรือ แม้กระทั่ง กาลเวลา  

 

(b)  

 

 

“ลำปางหนาวมาก” … อุดม แต้ฯ นำมาล้อเล่นในโชว์ “ยืนตลก*” ของเขา

ทำเอาผม “ขำกลิ้ง” เป็นลิงกับหมาไปเลย

(* ยืนตลก = Stand up comedy)

 

จริงด้วย! คนส่งข้อความ อุตส่าห์กดแป้นโทรศัพท์เล็กๆ – ช่างอดทน

… เพื่อบอกกฐินสามัคคีอะไรกับชาวโลกไม่ทราบ

 

ลำปางหนาวมาก หรือ กูอยู่นี่ กูยังมีชีวิต !

 

ไม่มีใครอยากรู้หรอกครับ ว่า เป็นตายร้ายดีอย่างไร 

บอกพวกเรา(คนไทย+ชาวโลก)ไปเสียใหม่ว่า …

 

“ลำปาง หมอกจัด ขับรถให้ระวัง” หรือ

“ลำปาง หนาว 12 องศา ก่อนมา เตรียมเสื้อผ้าอุ่นๆ” 

 

ก็ไม่ได้ซีเรียสอะไรกับ “ลำปางฯ” นักหรอกครับ

เขียนเพลินๆ อ่านขำๆ กันบ้างดีกว่า เพราะ …

 

(c)

 

ไม่กี่สัปดาห์ ทั่วประเทศ ไม่เฉพาะกรุงเทพ หรือ “ลำปาง”

คงได้ต้อนรับ “ความหนาว” จริงๆ เสียที จากเรื่องใหญ่ๆ 2 เรื่อง

 

เรื่องแรก มันหนาวมาก จนอาจต้องร้องเพลงพี่เบิร์ด …

 

“หุ้นที่ตกอยู่ทางโน้น หนาวถึงคนทางนี้”

เมื่อตลาดที่ใหญ่ที่สุดในโลก ลดการจับจ่ายแบบ “ฟูลล์สเกล” 

ผู้ขาย แอนด์ เดอะ ผู้ผลิต ในไทย จะต้องเตรียมตัวกันไว้ให้จงดี

 

ทฤษฎีคลาสสิก ในการลดขนาดองค์กร  คือ “ลดคน”

จากนั้นก็ ลดหนี้ ตัดส่วนที่ไม่กำไรออกไป (เอ่อ … แล้วก็ลดคนอีกครั้ง) 

สุดท้ายก็ “ขาย(กิจการ)ทิ้ง” ซึ่งก็หมายถึง “ทิ้งคน” อีกนั่นเอง

 

เรื่องที่สอง มันหนาวมาก หนาวจนต้องร้องเพลงพี่เบิร์ด … กับ พี่ฮาร์ท

“ลืมแล้วใยเอย ก่อนเราเคยสัญญา จะร๊ากกันไว้ให้มั่น”

 

เมื่อ “ตีนตบ” …

ประกาศสงครามครั้งสุดท้ายกับ “มือตบ”

 

จะด้วยแรงฮึด

… หรือ แรงกดดัน ของหมาจนตรอกตัวหนึ่ง หรืออาจทั้งฝูง (ไม่แน่?)   

 

แต่เวลานั้น มือกับตีน

ก็คงลืมสัญญากันไว้แล้วว่า จะรัก “ร่างกาย” อย่างสุดชีวิต

 

ผมเห็นด้วยกับทั่นพี่ประทีปเสียจริง ว่า …

 

“ … กรุงเทพอากาศยังไม่หนาว เพียงแค่เย็น ๆ กำลังดี ในขณะที่บางส่วนบางพื้นที่ของประเทศเป็นมากกว่านั้น และ ผู้คนยังคงต่อสู้กับอากาศที่แปรเปลี่ยนไปตามยถากรรม”

 

ขุนอรรถ