.
.
.
ณัฐวุฒิ : ยังเลย หนุกมั้ย?
จัตุพร : หนุกดี … ไม่ใช่ดิ เราว่าเราชอบเลยล่ะ
ณัฐวุฒิ : ขนาดนั้น ยังไง ไหนเล่าดิ๊
จัตุพร : สปอยนะเว้ย
ณัฐวุฒิ : ขอเบาๆ แล้วกัน
จัตุพร : เออ … คือ มันเป็นเรื่องของใครคนหนึ่งที่ชีวิตไม่สมบูรณ์ตั้งแต่เกิดจนตาย มันไม่สมบูรณ์แบบแปลกๆ
ณัฐวุฒิ : …
จัตุพร : เกิดมาไม่สมประกอบ แม่ตาย พ่อเอาไปทิ้ง แต่ได้ผู้หญิงจิตใจดี อุ้มชูชุบเลี้ยง ชื่อ ควินนี่ มักพูดติดปากว่า “You never know what’s comin’ for ya”
ณัฐวุฒิ : คุ้นๆ ว่ะ
จัตุพร : ใช่ … “Life was like a box of chocolates. You never know what you’re gonna get.” แม่ของ Forrest Gump ก็บอกเขาแบบนั้น
ณัฐวุฒิ : จริงด้วย Forrest Gump …
จัตุพร : แต่ เบนจะมิน ไม่ใช่เด็กดาวน์(ซินโดรม) เขา … เขา แบบ … Born Old น่ะ
ณัฐวุฒิ : อ๋อเหรอ ? แล้วไง แล้วไง ?
จัตุพร : โตขึ้น พบรัก … แต่
ณัฐวุฒิ : นั่นก็ Forrest Gump … รัก แต่ไม่ได้รัก
จัตุพร : ใช่ เบนจะมิน ปิ๊งเด็กสาวตาฟ้า แต่คลาดกันไป คลาดกันมาจนแก่ … ไม่ใช่สิ จน … จน … Die new born อะไรแบบนั้น
ณัฐวุฒิ : เริ่มงงแล้วว่ะ …
จัตุพร : นายเคยดู Legends of the Fall รึเปล่าล่ะ
ณัฐวุฒิ : คิดว่าเคยนะ นานแล้วมหาศาล … แบรด พิตต์ เหมือนกันนี่หน่า
จัตุพร : คลาดกันไป คลาดกันมา แบบนั้นเลย … เป็นหนังพีเรียด ช่วงสงครามเหมือนกัน อีกต่างหาก
ณัฐวุฒิ : เออๆ จำได้ละ ประทับใจเลยเรื่องนี้
จัตุพร : แต่ เบนจะมิน บัตตั้น หนุกกว่า เพราะได้ทั้ง Forrest Gump กับ Legends of the Fall
ณัฐวุฒิ : แล้วเรื่องนี้ แบรดเล่นดีมั้ย
จัตุพร : เล่นดีดิ หนังดราม่า เวลาจะดูว่าเล่นดีไม่ดี ให้ดูที่สายตา แบรดเล่นเรื่องนี้ … เราเชื่อนะ
ณัฐวุฒิ : หมายความว่าไง … เชื่อในฝีมือน่ะเหรอ
จัตุพร : ไม่ใช่ เราหมายความว่า เราเชื่อว่าแบรด คือ เบนจะมิน จริงๆ
ณัฐวุฒิ : โอเค หน้าตาย แต่สายตาได้ … เหมือน Meet Joe Black
จัตุพร : คิดได้ไง เราลืมไปสนิทเลย
ณัฐวุฒิ : จะว่าไป หนังก็วนเวียนเกี่ยวกับความรัก ความตาย … ชีวิต
จัตุพร : นายเคยคิดมั้ยว่า คนเราเกิดมาเพื่อเตรียมตัวตาย … เตรียมใจตาย บางคนก็มีโอกาสเตรียมตัวเตรียมใจ บางคน จนตายไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย ส่วนเบนจะมิน … เขา … เบนจะมิน … นายไปดูเองแล้วกัน
ณัฐวุฒิ : จบแล้วเหรอเนี่ย ?
จัตุพร : เปล่าหรอก เล่าไม่ถูกแล้ว
ณัฐวุฒิ : …
จัตุพร : คนนั่งข้างหลังเราซุบซิบกันว่า เบนจะมิน โชคร้าย แต่เราว่า เขาโชคดี …
ณัฐวุฒิ : โชคดียังไง ?
จัตุพร : ไม่รู้ดิ นายไปนับดูเองแล้วกัน หรือเราอาจจะรู้สึกไปเองก็ได้ เหมือนชีวิตในน้ำคลำ เมื่ออะไรๆ ส่วนใหญ่มันมืดๆ ดำๆ จุดสีขาวเล็กๆ มันเลยสังเกตเห็นได้ง่ายๆ
ณัฐวุฒิ : อืม
จัตุพร : อย่างสมมุตินายนั่งดูคนนั้นคนนี้ หรือคนที่รักค่อยๆ ตายจากไป ในขณะที่นายยังมีชีวิตอยู่ …
ณัฐวุฒิ : อืม … มันอยู่ที่เราจะมองตรงไหน มองเห็นคุณค่าของลมหายใจที่ยังเหลืออยู่ของเรา หรือ …
จัตุพร : นายพูดหยั่งกับหนังเรื่องอะไรนะ หุ่นยนต์ที่อยากตาย อยากทำยังไงก็ได้ ให้กลายเป็นมนุษย์
ณัฐวุฒิ : … Bicentennial Man
จัตุพร : ใช่ Bicentennial Man เป็นหุ่นยนต์มันเฟอร์เฟคเกินไป จนไม่รู้จักคำว่า “You never know what’s comin’ for ya”
ณัฐวุฒิ : …
จัตุพร : เออ .. มีฉากนึง กัปตันเรือกำลังจะตาย เขาบอกเบนจะมิน ว่า “You could swear, curse the fates, but when it comes to the end, you have to let go.” คือ ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะดีหรือร้าย สุดท้ายนายก็ต้องปล่อยให้มันเกิด ต้องรู้จักปล่อยวาง นายว่าใช่ไหม
ณัฐวุฒิ : แน่นอน มันใช่ ก็มนุษย์ คือ สิ่งที่มีชีวิตที่อยู่ได้ … บนความไม่แน่นอน
ขุนอรรถ
Link to Quotes : http://www.imdb.com/title/tt0421715/quotes

คงต้องเรียกได้ว่า ช่วงนี้ มีแต่คนชวนดูหนังออสการ์ทั้งนั้นเลย แต่ก็ไม่ได้มีโอกาสเข้าไปดูสักที สงสัย ว่าต้องค่อยๆ หาดูไปเรื่อยๆ เอาแล้ว ชีวิตนี้จะดูหนังเยอะไรขนาดนั้น ฉันไม่ได้เป็นนักวิจารณืสักหน่อย
วีระ : นายสองคนคุยเรื่องไรกัน ฮะ
จักรภพ : นั่นจิ เรายังไม่ได้ดูนะ อยากดู มิลค์ มั่ก ๆ
วีระ : โอ้ว นั่นขวัญใจกระผมคนหนึ่ง ยินดีที่แกได้ออสก้าร์นำชายเสียที
จักรภพ : คิดถึง ไอ แอม แซม ว่ะ
วีระ: คิดถึง “ท่าน” ว่ะ
ฮา น่าชมทั้งนั้น ทั้งแม่เคท น้องแบรด แล้เพ็นน์ (ไม่ใช่เจ๊เพ็ญ)
555
ชอบ ชอบ
: )
Pingback: แสงเทียนสีรุ้ง* « Let’s talk about the Culture . . . . . Gap!
เ5555+