เนื้อคู่ ๑๑ ฉาก … ฉาก ฉาก ๆ ๆ ๆ (เสียงค่อยๆ เฟด)

 

 

“(ละครเวทีเรื่อง)เนื้อคู่ ๑๑ ฉาก เป็นเรื่องราวความรักของ เอม (สินจัย) หญิงสาวช่างฝัน 
ที่ต้องการให้ชีวิตคู่เป็นไปตามเงื่อนไขของตัวเอง

 

ขณะที่ เต้ (ทรงสิทธิ์) กลับเป็นชายหนุ่มสบายๆ ที่ไม่มีกฎเกณฑ์อะไรในชีวิต
จนดูคล้ายๆ เป็นคนไม่มีความรับผิดชอบ

 

ทั้งคู่เปรียบเสมือนตัวแทนของหนุ่มสาว ในยุคปัจจุบันที่หลายคนสัมผัสได้
ผ่าน 11 ฉากช่วงชีวิต ตั้งแต่เขาและเธออายุ 16 จนถึงอายุ 50”

 

ก่อนจะถึงเรื่องราวระหว่างเอมกับเต้ … มีนิทานจะเล่าให้ฟัง

 

หน้าบัลลังค์ในงานแต่งงาน หลังเจ้าบ่าวจุมพิตเจ้าสาว
บาทหลวงกล่าวอะไรบางอย่างต่อหน้าสาธารณะ

 

“ณ บัดนี้ เธอทั้งคู่ได้เป็นสามีภรรยา ต่างฝ่ายต่างแลกแหวนให้กัน
แหวนนั่น มีความหมายว่าอย่างไร มีใครตอบพ่อได้บ้าง”

 

ไม่เฉพาะบ่าวสาว หากแต่แขกเหรื่อในโบส์ถต่างก้มหน้าก้มตานั่งเงียบ
ไม่ใครปริปาก ยกเว้น … พ่อเจ้าบ่าว

 

พ่อเจ้าบ่าวนั่งอยู่ม้านั่งแถวที่สาม ยกมือขึ้นแล้วพูดว่า
“ผมทราบครับ ผมทราบครับ หลวงพ่อ”

 

“ว่ามา” หลวงพ่อก็ประหลาดใจ แต่จะทำอย่างไรได้เล่าในสถานการณ์นั้น

“พระเจ้าประทานแหวนมาให้บ่าวสาว ๕ วง (5 rings)”
พ่อเจ้าบ่าวพูดเสียงดัง – มั่นใจ

 

“วงแรก Engagement ring ซึ่งก็คือแหวนหมั้น และวงต่อมา ก็คือ
Wedding ring ที่บ่าวสาวแลกกันเมื่อกี้”

 

“วงที่สาม … (พ่อเจ้าบ่าวก้มหน้าขำนิดๆ แล้วพูดต่อ)
… วงที่สาม Wondering
แน่นอนว่า ค่ำคืนนี้พวกเขาทั้งสอง ต่างต้องร้องเป็นเสียงเดียวกันว่า Wondering!“

 

พูดเสร็จ พ่อเจ้าบ่าวก็ก้มหน้าหัวเราะออกมาเสียงดัง
ตอนนี้บรรยากาศในงานก็เริ่มคึกครื้นเป็นลำดับ

 

“คุณพ่อๆ” เสียงเจ้าบ่าวเรียกเตือนให้พูดต่อให้จบ

 

พ่อเจ้าบ่าวกระแอม แล้วเปลี่ยนเสียงเป็นโทนขรึมๆ เบาๆ พูดต่อว่า
“แต่ก็นั่นแหละนะ งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา
ไม่ช้าก็เร็ว พระเจ้าจะประทานแหวนวงที่ห้าให้แก่พวกเขา – Boring”

 

บรรยากาศกลับกลายจากหน้าโบส์ถเป็นหลังสุสาน
โดยมีบาทหลวงและบ่าวสาว อ้าปากค้างอยู่หน้าบัลลังค์

 

“ดีที่แม่ของเจ้าบ่าวจากไปเมื่อปลายปีก่อน
ไม่อย่างนั้น วันนี้ ผมคงลุกขึ้นตอบหลวงพ่อไม่ได้”
ทันทีที่พูดจบ เพื่อนๆ ของคุณพ่อเจ้าบ่าวก็เฮลั่น เป่าปากกันเปี๊ยวป๊าว     

 

“ที่ว่างานเลี้ยงเลิกรานั่น
ของแกจะเร็วกว่า ๒ เดือน เหมือนของฉันไหม ไอ่เฒ่าเอ้ย”
เพื่อนหัวโจกนายหนึ่งตะโกนออกมาจากม้านั่งแถวหลัง เรียกเสียงฮาได้อีกหนึ่งยก

 

“เอาล่ะๆ พูดเสียให้จบซะที” หลวงพ่อเห็นจะไม่ดี เร่งให้พ่อเจ้าบ่าวสรุปความ

 

“ครับๆ ของผมก็ช้ากว่าไอ่แก่นั่น (พ่อเจ้าบ่าวหันไปยิ้มเยาะเพื่อนหัวโจก)
… แต่ก็ช้ากว่าไม่เท่าไหร่ พระเจ้าท่านก็ประทานแหวนวงสุดท้ายมาให้ ครับหลวงพ่อ”  

 

“แหวนวงสุดท้ายที่ได้มา มันช่างหนักหนาสาหัสสมชื่อ
- Suffering – พระองค์ท่านทอดทิ้งให้ผมต้องทนทรมานอยู่นาน— หลายสิบปี!”

 

- จบ -  

 

เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไป สุดแต่ใจจะไขว่คว้าจริงๆ 

 

กลับมาที่ละครเวทีเรื่องข้างต้นอีกครั้ง
… ๓๔ ปีของ เอม กับ เต้ ไม่น่าจะต่างอะไรกับ นิทาน หลอด ออฟ เดอะ ริง ที่เล่าให้ฟังนัก

 

หากไม่อยากเสียค่าบัตรเข้าชมเรือนพัน
ก็ลองหันไป ปะทะวาจากับคนข้างๆ ดู เชื่อว่าคงได้บรรยากาศเผ็ดๆ
– ๑๑ ฉาก อาจไม่พอเสียแล้ว

 

ความแตกต่างระหว่างเพศ ยังคงเป็นหัวข้อ“Talk”สุดมันเสมอมา
และนี่ก็เป็นบทสนทนาเด็ดๆ กลางวงสุราหน้าบ้าน เมื่อหลายคืนก่อน

 

“เฮ้ยๆๆ … นายว่า ภรรยาต่างกับกิ๊กยังไง” ปื๊ดถามเป็ด

 

“กิ๊กไม่ใช่แค่เพื่อน แต่เป็นมากกว่าแฟน และเราเอามาแทนภรรยาไม่ได้ - ใช่ไหม ไอ่ปื๊ด”
เป็ดพูดจบ เพื่อนๆ ตบมือหัวร้อ งอหน้างอหลัง

 

“ผิด! … (ปื้ดตอบเสียงอ้อแอ้) … ผิดโว้ย …
กิ๊กต่างจากภรรยา ประมาณว่า ตั้ง ๑๕ กิโล(กรัม) ต่างหากโว้ย
… เอิ้กกก” เท่านั้นแหละ เสียงเฮคำรบสอง ก็ล่องลอยไปทั่วบริเวณ 

 

ปุก - เมียไอปื๊ดกระแอมทิ้งจังหวะ สองแค้ก ก่อนถาม แอน
– เมียไอเป็ด เพื่อนร่วมวงเหล้าว่า “แอน … แกรู้มั้ยว่า สามีต่างจากกิ๊กยังไง”

 

“ชั้นว่า กิ๊กต้องอายุน้อยกว่าสามีประมาณ ๑๕ ปี … ใช่มั้ย?”
แอนตอบย้อนศร แล้วหันไปค้อนสามีหนึ่งวื้บ !

 

“ผิด … (ปุกไม่เมา ไม่อ้อแอ้ หันหน้านิ่งไปตามสามีว่า) …
กิ๊กต่างจากสามีอย่างมหาศาล ประมาณว่า … ตั้งครึ่งชั่วโมง!”

 

เหตุการณ์จะเป็นอย่างไรต่อไป สุดแต่ใครจะลงป้ายหน้า
– โอ้ แม่นางฟ้าสุดยอด หลอดออฟเดอะริง !

 

ขุนอรรถ