Powder Blue … “หยดรักสีช้ำ”
มหานคร LA, ในวันธรรมดาๆ ขณะทารกลืมตาดูโลก
… Jack เพิ่งพ้นโทษ หลังอาศัยในคุกแทนบ้าน นาน 25 ปี
แต่เขากำลังจะตายเพราะเซลล์ใจร้ายในกระเพาะ
เมียตายก่อนหน้า Jack ออกจากกรงเหล็กได้ไม่กี่วัน …
Rose – ลูกสาวคนเดียวที่ไม่เคยพบหน้าพ่อ
- เป็นนักเต้นอีโรติกในคลับบำบัดความใคร่
หรือไม่ ก็บำบัดความเหงา
Rose มีลูกชายวัยน่ารัก กำลังนอนโคม่าในห้องไอซียู
“อีกไม่เกิน 3 เดือน เขาจะกลายเป็นเจ้าชายนิทรา” หมอว่าอย่างนั้น
สิ่งที่ทำให้ Rose อยู่ได้ คือ ลูกชาย หมา และ ปารีส !
ห่างไปไม่เท่าไร อดีตสาธุคุณ Charlie เทียวขับรถออกหา”คนกล้า”
หากมีใครเหนี่ยวไกปืนยิงกลางหัวใจ เขายินดีจ่ายด้วยเงิน 5 หมื่น !
Charlie ต้องการหนีทุกข์ เพราะประมาททำเมียตายในวันแต่งฯ
และเขาเป็นคนบ้า ไม่ใช่คนกล้าลั่นไกส่งตัวเองไปพบพระเจ้า
- พระเจ้าที่เขาเคยทำงานรับใช้
และ Charlie จะคิดอย่างไร เมื่อมีสาวเสิร์ฟเห็น(หัว)ใจ
เหมือนรู้ว่า ทุกข์ทั้งสองคลายได้ แค่ต่างคนต่างช่วยกัน
ผู้กำกับสั่งคัท ฉากตัดกลับมาในห้องดับจิต
Qwerty เด็กหนุ่มจิตใจงาม แต่ขาดความมั่นใจสุดๆ เพราะเป็นโรคลมชัก
Qwerty ทำงานสารพัดในสุสาน – แต่งหน้าศพ เป็นหนึ่งงานถนัดของเขา
ไฟแนนซ์กำลังจะยึดทรัพย์สินของ Qwerty
เพียงเพราะเขาไม่มีเงินจ่ายค่าอะไรสักอย่าง
แถมเงินที่เขาเคยให้เพื่อนให้ญาติยืมไป ทวงเท่าไหร่ ไม่เคยได้สักคืนที
คนหนึ่งเป็นพ่อตามหาลูกสาว อีกคนกำลังทำหน้าที่แม่ของลูกชาย
คนหนึ่งคือสามีที่ทนอยู่คนเดียวไม่ได้
ส่วนอีกคน ดูเหมือนกำลังจะกลายเป็นคู่รัก
4 ชีวิตห่วยๆ ที่ว่า ร้อยพันกันด้วยความไม่สมบูรณ์
ณ จุดมืดบอดกลางมหานครแอลเอ. ในประเทศที่(เคย)มั่งคั่งที่สุดในโลก
ที่ที่มีทุกอย่างให้บริโภคสำหรับคนเหงา และหัวใจคว้างหายในฟอนดอลล่าร์
Powder Blue หนังใหม่ที่ผู้กำกับฯ แอบใส่ธาตุแท้ของสังคมนิยมวัตถุ
พร้อมกับ “หยดรักสีช้ำ” ลงไปในจานผสมสีเก่าๆ ของหนังเรื่องนี้
หรือจะเป็นอย่างที่ “ใครบางคน” เคยว่า
จะมีอะไรดีไปกว่า คนเหงาสองคนผลัดเปิดแผลให้กันดู
ผลัดกันทายา ผลัดกันร้องไห้ …
ขุนอรรถ
Official website: http://powderbluemovie.com
I’ve never heard this movie before. but I’ll check it out. It looks very interesting.
lek,
very new, yes!
i think this movie is good for people who think they are sooo bad luck again and again and always tell themselves ‘why me?’. actually it is ‘why us?’ sooo many people in the world are in a deep blue life. some are darker than you can imagine.
sometimes it isn’t god but love that heel us.
thanx for coming.
: )
พอจะคุยในแง่กลงานเขียนได้อีกสักหน่อยไหมขะรับ?
ปมหลักของเรื่องคืออะไร?
ชีวิตของทั้งหมดมาประจวบกันอย่างไร?
คลี่คลายปมอย่างไร?
คารวะ
ขอบพระคุณขะรับสำหรับถ้อยวิสัชนา ข้าพเจ้าเองอาศัยพึ่งพาเจ้าสหายนักโหลดหนังพอได้เปิดหูเปิดตา แต่พระคุณท่านกะลังจะแต่งภรรเมียย้ายไปลงหลักปักฐานลำพูน เป็นอันโลกข้าพเจ้าหดแคบลงเหลือกะตี๊ดเดีย อาชีพนักหัดเขียนไม่มีรายได้สักบาทสักเฟื้อง กินเข้าไปยังต้องขยักมื้อชนมื้อที่ไหนมีปัญญาคิดถึงซื้อหนังเช่าหนังมาดู
มิพักกังวลเลยว่าจะเสียอรรถรสตอนชม (ไม่มีปัญญาหามาดูแน่ ๆ)
พล็อตสวยดีนะขอรับ ทุกชีวิตล้วนปัญหาเฉพาะตนเป็นสามัญ เมื่อเดินไปจนทะลุทางตัน ก็จะพบทางออกดีงาม (ขอบพระคุณที่นำมาบอกกล่าวกัลล์)
รบกวนพี่ทั่นอีกสักระลอกเถิดขะรับ ขอตอนจบด้วยเลยละกัลล์ (แหมะที่ขนำเพื่อเลี่ยงสปอลย์นับว่างามแล้วขอรับ..รบกวนด้วย..รบกวนด้วย..)
คารวะ
สวัสดีครับ ท่านขุนอรรถ ผม http://www.chaiya1975.wordpress.com ครับ ขอบคุณครับที่ไปให้กำลังใจที่ blog ขอลิงค์ท่านขุนอรรถ ไปเป็นขาประจำที่ blog หน่อยสิครับ ผมจะอัพเดท blog บ่อยๆครับ มีข้อแนะนำอะไรดีๆก็แนะนำมาได้ครับ พร้อมน้อมรับ และถ้ามีโอกาสคงได้เจอกันครับ
ยินดีครับ คุณ chaiya
: )
เพราะคนเหงาย่อมเข้าใจคนเหงา…เป็นเช่นนั้นแล
ปล. ขุนอรรถเขียนได้ยั่วน้ำลายมากๆ
อ่านแล้วอยากแจ้นไปดูเลยเชียว
คุณคิ้วหนา ไม่ได้เหงาอยู่ ชะมะ ?
: )