Crying Tiger~~~

หลัง เสือโง่(ตัวแรกของโลก) ไล่ล่า และล้ม วัวหนุ่มวัยกำลังน่าหม่ำ ลงได้ มันก็ลงมือ(และปาก) กินๆๆ ไม่ยั้ง

ผ่านไปไม่นาน พุงกางเต็มที่ ก็เอนตัวลง ขณะนั้นเอง มันเหลือบไปเห็นเนื้อบริเวณคอ น่าหม่ำเสียนี่กระไร จึงโดดเข้างับเต็มปาก … “อร่อยจัง” (มันคิด) แต่ … “กินไม่ไหวแล้วจริงๆ” (มันคิดอีก)

เสือร้องไห้! มีที่ไปที่มาด้วยประการ ฉะนี้

วัฒนธรรมการ กินเนื้อ ของชาวญี่ปุ่นดังกระฉ่อนไปทั่วโลก เมื่อแขกบ้านแขกเมือง โดดเข้าไปหม่ำ เนื้อโกเบ (Kobe’s beef) 

วัวชนิดนี้ กินเบียร์ยี่ห้อใดไม่ทราบ  แต่กินไป (มีคนคอย)นวดไป เกาหลังไป … ว่าแล้ว ไขมันก็เข้าไปแทรกในกล้ามเนื้อ จนดูเหมือน ลายหินอ่อน (Well-marbled texture)

หลายสำนักเชื่อว่า เนื้อชนิดนี้ ไขมันน้อยว่า ดีกว่า (ไม่รู้ดีกว่ายังไง??) และน่าจะปลอดสารเร่งเนื้อต่างๆ … สรุปว่า แพงโคตร!

หนุ่มไทย รายหนึ่ง เลือดรักซาดพุ่งกระฉูด! บอกว่า “เนื้อแซ่บๆ ของข่อย ก็มี แต่ต้องกินก่อน นวดทีหลัง!! ไม่เห็นยาก” … จั้งซี่!?!”

CG 196.8

july06_japan-day7_kobebeef-raw.jpeg

Photo: http://www.jenius.com.au/travel/northeast_asia/