Star eggs, pls~~~

โรงแรมโซนเอเซียๆ ด้วยกันนี่ โดยมาก อาหารมื้อเช้า จะถูกจับแยกออกเป็น 2 ฝั่ง ได้แก่ American breakfast กับ อาหารถิ่น รวมเรียก International breakfast!

ขนมปังแผ่น แบน แท่ง อ้วน แข็ง หลากชนิด รวมถึง ครัวซอง (แปลเป็นไทย ว่า บทเพลง ประจำครัวเรือน!!) ไข่ดาว ไข่คน (ออมเลต) ไข่ต้ม สแกรมเบิลเอ้ก เรื่อยไปจนถึง เนย แยม คอร์นเฟลกส์ แฮม ซอสเซจ (ซึ่ง ควรออกเสียง ซอสซิจ จะเข้าเป้ากว่า)  

ส่วนอาหารถิ่น ก็สุดแล้วแต่ อยู่ในโตเกียว ก็มี ซูชิ ซาเซมิ เทมปูระ หรือ หากอยู่ใน นิวซีแลนด์ ก็จะเห็นสเต๊กเนื้อแกะนุ่มๆ ถ้าเป็น ฮ่องกง สิงคโปร์ มาเลย์ ที่ๆ ออกจีนๆ หน่อย ก็จะมี โจ๊ก ปาท่องโก๋ ข้าวมันไก่ … แต่หากเป็น โรงแรมไทย ก็มี ข้าว แกงเขียวหวานไก่ ต้มข่า อะไรเทือกนั้น  

อันว่า Farang ไม่เคยผ้ดกะเพรา จึงไม่มีทางเข้าใจ หัวอก คนอยากกิน ไข่ดาวไทยๆ อย่างเรา แม้ Farang จะมี two eggs ที่ออกแนว ย้วยๆ และบอบบาง แบบที่ใช้โปะ American fried rice … Farang ทำได้แค่นั้น??   

จะให้ใกล้เคียงสุด คุณลองแบมือแล้วยื่นออกไป พลิกฝ่ามือ กลับไปมา สัก 2-3 หน คุณจะพบว่า คนทำไข่ จะใช้ตะหลิวโยน two eggs ของคุณ!ไปมา (~~~น่าหวาดเสียว) และในที่สุด ไข่ดาว ขอบนิ่ม ก็พร้อมเสริฟ กินแก้ขัดไปก่อน

ข้อมูล พร้อมแรงบันดาลใจ จาก หนังสือ ปลูกรัก…สุดฟากฟ้า (นิติพงษ์ ห่อนาค เขียน)    

CG 196.8   

sausage_and_eggs.jpg