ท้องก่อนแต่ง … วัฒนธรรมใคร(หว่า)?

ครั้งหนึ่ง ในวงสัมมนาเกี่ยวกับเรื่องเพศ(ที่ชอบธรรม) อ.นิธิ เอียวศรีวงศ์ เคยให้ความเห็นต่อเรื่องนี้ ไว้อย่างน่าสนใจ โดยมีสาระสำคัญ ดังต่อไปนี้ …  

“… คนไทยในวัฒนธรรมเก่า ไม่แยกความรักกับกามารมณ์ออกจากกัน ในขณะที่ปัจจุบันแยกทั้งสองสิ่งออกจากกัน ซึ่งเป็นการส่งเสริมธุรกิจการขายตัวโดยไม่รู้ตัว

เรื่องผัวเมีย เป็นเรื่องที่เกิดจากการมีเพศสัมพันธ์ ไม่ได้มาจากพิธีกรรมทางศาสนาหรือสังคมเลย ขณะที่วัฒนธรรมตะวันตก กลับให้ความสำคัญต่อพิธีกรรมหน้าพระเจ้า

การพาหนี เป็นพิธีสมรสอย่างหนึ่งของไทย เช่น ฝ่ายชายอาจพาฝ่ายหญิงหนีไปด้วยกัน 6 เดือน หรือ 1 ปีหลังจากนั้นจึงพากลับมาขอขมาผู้ใหญ่ ซึ่งอาจจะอุ้มลูกมาด้วยก็ได้ ซึ่งก็ไม่ถือเป็นเรื่องอับอาย แต่เป็นส่วนหนึ่งของการเลือกคู่ ขอขมาแล้วก็อยู่กินกันอย่างมีความสุข

นอกจากนี้เรื่อง ท้องก่อนแต่ง ยังไม่เป็นเรื่องที่ต้องซุบซิบกัน ตราบเท่าที่ผู้หญิงยังมีผัวได้ เพราะการเป็นผัวเมียกันนั้น อยู่ที่การเคยมีเพศสัมพันธ์กันแล้ว ซึ่งสังคมไทยให้อิสระในเรื่องนี้แก่หนุ่มสาวพอสมควร

จุดเปลี่ยนเรื่องทัศนทางเพศของคนไทยเกิดขึ้นอย่างชัดเจน ในสมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ซึ่งเริ่มมีการเปลี่ยนแปลงทางเศรษฐกิจ เริ่มติดต่อกับชาวต่างชาติมากขึ้น

… คนไทยเริ่มมีวัฒนธรรมการเลือกคู่ ให้ลูกสาวตามแบบวัฒนธรรมจีน ที่พ่อแม่จะเป็นคนเลือกคู่ให้เสร็จสรรพ  

สำหรับคนไทยนั้น ก็เกรงว่าหากลูกสาวไปรักชอบกับชาวต่างชาติ ซึ่งดีแต่ล่องสำเภามา อาจไม่มีความมั่นคงได้ จึงเริ่มหันมาใช้ธรรมเนียมจีนบ้าง ธรรมเนียมการหวงลูกสาวจึงเกิดขึ้นอย่างรุนแรงในยุครัตนโกสินทร์ตอนต้น …”  

วัฒนธรรมไทย หรือ วัฒนธรรม ใคร??   

khun_aut

 demibritney280606_600x600.jpg