สุภาษิต(นานาชาติ) … บอกอะไรได้บ้าง?

คงเป็นเพราะ คนเอเซีย ไม่นิยมพูดหรือสอนกันตรงๆ … สุภาษิต ไทย อินเดีย ญี่ปุ่น มักใช้คำเปรียบเทียบ ส่วนสุภาษิตจีน หลายสำนวน นำมาจากคำสอนของปราชญ์ ในขณะที่สุภาษิตฝรั่ง สะท้อนนิสัยตรงๆ ของเขา  

Like father , like son. (ลูกไม้หล่นไม่ไกลต้น) หรือ As a man sows, so shall he reap. (ทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว)  หรือ When in Rome, do as Roman do. (เข้าเมืองตาหลิ่ว ต้องหลิ่วตาตาม) อันนี้ ตรงกับของญี่ปุ่นที่ว่า โคนิไหเตะบะโคนิชิตะ   

สุภาษิตจีน ที่ว่า นั่งในก้นบ่อมองฟ้า ย่อมเห็นท้องฟ้าในมุมอันจำกัด ตรงกับสุภาษิตไทย ที่ว่า กบในกะลาครอบ และไปตรงกับ ของญี่ปุ่น ที่ว่า อิโนะนากะโนะคาวะสึไทไกโวะ ชิราสจึ  

… ผู้มีใจตั้งมั่น ย่อมชนะฟ้า ผู้ไร้ความตั้งมั่น ฟ้าย่อมชนะคน … ผู้ขาดคุณธรรม ย่อมไม่มีอุดมการณ์ อันยิ่งใหญ่ ผู้ขาดความรู้ ย่อมไม่มีสายตาอันกว้างไกล … บู๊ลิ้ม อย่างนี้ แน่นอนว่า เป็นคำสอนของปราชญ์จีน  

ส่วนสุภาษิตญี่ปุ่น มีแนวนี้ด้วย … แม้ลิงยังตกต้นไม้ (ซารุโมะคิการาโอจิหรุ) ตรงกับสุภาษิตไทยว่า สี่เท้ายังรู้พลาด นักปราชญ์ยังรู้พลั้ง… หรือ ปลาใหญ่กินปลาเล็ก (ชิยักกึนิคึเคียวชกกุ) แบบนี้ก็มี  

สีซอให้ควายฟัง (อุมะโนะมิมินิเนนบุสจึ) หรือ ทำคุณบูชาโทษ (ไค้อินึนิเทโวะคะมายเรหรุ) หรือ รักวัวให้ผูกรักลูกให้ตี (คาวาอี้โกะนิวะทะบิโวะซาเซหรุ 

ไปๆ มาๆ คนเรานี่เหมือนกันไปหมดทั้งโลกจริงๆ … คุณว่ามั้ย?  

khun_aut

camelrun.jpg