ชมรม เมาไม่กลับ … ไม่ยอมหลับยอมนอน! (Sleepless Society!)

ตอนเด็กๆ คุณเคยนอนกลางวันหรือเปล่า? … งานวิจัย ของ ฮาร์วาร์ด ระบุว่า การนอนกลางวัน ประมาณ 30 นาที สัก 2-3 ครั้งต่อสัปดาห์ ตายยากกว่า(พวกที่ไม่นอนกลางวัน)ถึง 37%

ใช่ … แต่ (Yes, but เป็นโลกธรรมอย่างหนึ่ง??) สูตรนอนกลางวันที่ว่า เหมาะกับวัยทำงาน ไม่ใช่ วัยเกษียณ ดังนั้น หากมนุษย์เงินเดือน (แว่บ)นอนกลางวัน ได้ไม่คล่องนัก โดยเฉพาะหากมีเจ้านายช่างนับ Manhour … การ(แอบ)งีบนอนน้อยกว่า 30 นาทีต่อสัปดาห์ ก็ยังดี เพราะตายยากกว่า 12%  

นอนกลางวัน ทำให้ร่างกายหลั่งฮอร์โมนชื่อเคมี(โคตร)ยาก แปลเป็นไทยได้ว่า ฮอร์โมนพิฆาตความเครียด! (ฮา) … ฮอร์โมนพิฆาตความเครียด! ทำให้หัวใจแข็งแรงขึ้น (ไม่ใจอ่อนง่ายๆ) เป็นฮอร์โมนคูลๆ สำหรับ Working people อย่างเราๆ  

เมื่อนานมานี้ มีทีมนักวิจัย จาก มิสซูรี-โคลัมเบีย U. (แหม … ช่างเป็น พวกวิจัยนิยม ซะจริง!) พบว่า การงีบหลับระหว่างวัน จะช่วยเพิ่มขีดความสามารถในการทำงาน การเรียน และ เพิ่มสมรรถภาพทางแพทย์!!!! ได้อีกต่างหาก

 วันนี้ Lunch talk กับ ผู้จัดการโรงงานชาวฝรั่งเศส ที่โยกย้ายตัวเองไปปักหลักที่เมืองออสซี่ เพิ่งรู้ว่า เมื่อก่อน ใน Paris (ออกเสียง แพ้~~หริส) มีกฏหมายบังคับนายห้าง อนุญาตลูกจ้างพักเที่ยง 2 ชั่วโมง ในขณะที่ สเปน ปาเข้าไป 4 ชั่วโมง 

สหรัฐฯ มี The National Sleep Foundation และ Singapore มี Singapore Sleep Society ปลุกกระแส Sleep medicine ในขณะที่ เด็กวัยรุ่นบ้านเรา นิยมใช้ชีวิตแนว Sleepless ซึ่งแปลเป็นไทยว่า ไม่ยอมหลับยอมนอน (ไอ้เวลล์!!) ไม่ใช่ นอนไม่หลับ เฟ้ย!    

khun_aut  

sleep500.jpg

Photo: www.pixsync.com/singapore/sleepless/photos.html