มนุษย์เรา เดินทางไปหา(…)อะไรกัน?!?

มนุษย์เราเดินทางไปไหน? … ไปในที่ที่ไม่เคยไป อยู่และกินในที่ที่ไม่เคยคุ้น … ไปยืนมองสถาปัตยกรรมอันยิ่งใหญ่ หรือ ท่องเที่ยวไปรอบโลก เพียงเพื่อสบตากับสิ่งมหัศจรรย์?  

มาโนช พุฒตาล หลงใหลกลิ่นป่า ยังตื่นเต้นทุกครั้งที่จัดกระเป๋า ปลูกฝังหัวใจผจญภัยให้ลูก … แน่ล่ะ แมลงแมงมุม ไม่ใช่ปัญหาสำหรับเขา 

นักเขียน นักท่องเที่ยว และ นักเรียนวาดภาพสีน้ำ อย่าง เพลงดาบแม่น้ำร้อยสาย บอกว่า การเรียนศิลปะ ทำให้เราได้เห็นสิ่งที่เคยมองผ่าน ฟ้าสีสวยกว่าที่เคยเห็นมา …  

หลังเดินทางท่องเที่ยวหลายประเทศ พลอย มัลลิกะมาส นิยมเดินหลบถนนใหญ่ เข้าซอยเล็กตรอกน้อย จนเป็นนิสัย … ตอนนี้ พลอย กำลังติดใจซอยอารีย์   

ธนนท์ ตากล้องนักเรียนทุน มือรางวัล … หลงเสน่ห์ประเทศยังไม่พัฒนา มากกว่ามหานครใหญ่ เดินไปในที่ที่คนไม่ค่อยไป สุขใจพอๆ กับการเดินทางกลับเข้ามาดูใจตนเอง  

ขณะที่มีแต่ใครๆ พัฒนา ที่พื้นๆ ให้เป็นพื้นที่ท่องเที่ยว … สิริมน ณ นคร บก. Hamburger ไม่ยอมไปไหนอื่น นอกจากเกาะสมุย เธอบอกว่า ความคุ้นเคยกลับทำให้เธอค้นพบเรื่องราวใหม่ๆ เสมอ  

ญารินดา สถาปนิกนักร้อง บอกว่า รื่นรมย์กับลอนดอนสุดๆ แต่ก็ชอบกลิ่นหมากในภูฐาน และประทับใจสีพาสเทลเกลื่อนตาในกรุงปราก  

คนเรา ถ้าจะเติบโตทางความรู้และความคิด ก็ต้องอาศัยปุ๋ยมาช่วย และการเดินทางก็คือปุ๋ยของเรา… จิระนันท์ พิตรปรีชา บอกผ่านมุมมองการเที่ยวที่ไม่ต้องสนุกเสมอไป  

… A journey is measured in friends rather than miles ใครบางคนบอกอย่างนั้น 

มนุษย์เราเดินทางไปไหนครับ? หายสงสัยจะได้เดิน(ทาง)ต่อ 

khun_aut


 

inspired by: oom เล่มล่าสุด ฉบับคนชอบเที่ยว (Travelers’ tales)