นิ้วโป้ง + หู(ขาว) = เครื่องมือสร้างโลกส่วนตัว!?

การมี โลกส่วนตัว นั้น ไม่ใช่เรื่องผิดอะไร หากไม่ไปทำลายโลกส่วนตัวของคนอื่น ดูอย่าง การพูดโทรศัพท์ขณะขับรถ … ปริมาณ“การถูกชน” สูงกว่า “การ(พุ่ง)ชน” แต่ไหนแต่ไรมา

ทันทีที่ Masaru Ibuka กับ Akio Morita บอก Kozo Ohsone ให้นำเอา เครื่องเล่นเทป กับ หูฟัง มาผสมพันธุ์กัน แล้วออกแบบชีวิต(คนอื่น)เสียใหม่ ให้“คนและเพลง”สามารถ“เดิน”เป็นเพื่อนกันไปได้ในทุกที่ … Walkman ก็ถือกำเนิด และ กลายเป็นอะไรที่ Breakthrough สุดๆ ในปี 1979

walkman.jpeg

ในเวลาเพียงไม่กี่ปี “หู”กว่า 200 ล้านข้าง ทั่วโลก ถูกยึดครองโดย Walkman ในฐานะที่เป็น My world device! … รวมถึง เป็นตัวสร้างวัฒนธรรม“เดินฟังเพลง” แทนที่ การนั่งหลังตรง เสพเสียงดนตรีแบบเดิมๆ

วัฒนธรรมเดินฟังเพลง ระบาดหนักเข้าไปใหญ่ เมื่อ เครื่องมือสร้างโลกเล่นเพลงส่วนตัวแบบพกพา นามว่า iPod ก็ออกวางขายในปี 2001 โดนใจวัยจ๊อด ที่ชอบความมักเรียบง่าย

เด็กวัยจ๊อด รุ่นเดียวกันนี้ หลังใช้นิ้วโป้ง “คลึง” Joystock กับ Mobile phone เสียจนลายนิ้ว(หัวแม่)มึงมือ เลือนลางแล้ว … ยังต้องปลีกเวลามาคลึง iPod อีกด้วย … นับเป็นเครื่องมือ เพิ่มสมรรถภาพ—หัวแม่มือ โดยแท้

ท่ามกลาง ความหวังอันน้อยนิด ที่ว่า สังคมคนหู(ฟัง)ขาว จะไม่นำมาซึ่ง วัฒนธรรม“เพราะฉันไม่แคร์ ฉันจึงไม่แชร์” … เดือน สิงหาฯ ที่ผ่านมา Sony ก็วางจำหน่าย “ไข่ดนตรี” มีนามว่า Rolly ที่ออกแบบมาให้ Care & Share มากกว่า Walkman และ iPod

คุณว่า … Rolly จะ breakthrough จนเปลี่ยน วัฒนธรรมดนตรี ให้กลับมามีชีวิต ได้แค่ไหน??

khun_aut

iPod Shufle Ad!

iPod First Ad?