วัฒนธรรมการแก้ปัญหา … แบบไทยๆ ??

ยังไม่ต้องพูดถึงปัญหาของประเทศหรอกขอรับ เอาแค่ปัญหาภายในบริษัทเสียก่อนดีไหม … รู้น่ะว่า มันมีปัญหา? แต่ปัญหาคืออะไร? หรือว่า พูดมาพูดไป ทุกอย่างเป็นปัญหา ขอรับ ครับทั่น??  

กลางโต๊ะประชุมระดับ Management ผกค. เฮ้ย ผจก. คนหนึ่ง บ่นให้ฟังว่า โรงงานของเรา มีคนงานไม่เพียงพอ พอฝ่ายขายเอาออเดอร์มาเยอะ ต้องรับคนงานใหม่ๆ เข้ามา คราวนี้เลยมี คนใหม่ เต็มไปหมด  แต่จะโทษเขาเสียทั้งหมดก็ไม่ได้ หัวหน้า(มัน)ก็พอกัน ไม่สอน ไม่เทรน อบรมเป็นหรือเปล่าก็ไม่รู้ …  

แถมผู้จัดการหลายคน (ไม่ใช่ Ku) ก็ไม่มีเวลาติดตาม เพราะต้องประชุมทั้งวัน พอออกจากห้องประชุม ก็เย็นพอดี ไม่ได้ติดตามงานรูทีน ปรากฏว่า เจอของเสียเต็มไปหมด …  

ยิ่งไตรมาสนี้ มีออร์เดอร์เร่งด่วนมากันเพียบ คนก็เพิ่มไม่ทัน ยิ่งผลิต ยิ่งมีแต่ของเสีย หนักกว่าเดิม ว่างั้น  … ยอดผลิตก็ไม่เป็นไปตามเป้าหมาย เพราะ ฝ่ายบุคคลแท้ๆ เชียว … ทำไงดี?  

ผู้คร่ำหวอดในวงการระบบคุณภาพ ฟันธงลงไปว่า นี่เป็นปัญหาระดับชาติ (หมายถึง มันเป็นปัญหาข้ามภพข้ามชาติ) … คนไทย แยกคำว่า ปัญหา กับ สาเหตุ ไม่ได้ ทุกอย่างเลยเป็นปัญหาไปหมด   

ปัญหาเยอะยังไม่พอ พ่อเจ้าประคุณ ระบุปัญหาใหญ่ซะ สุดขอบโลก มันช่างกว้างขวาง ครอบคลุม ตั้งแต่รากหญ้า จนไปถึงเทวดาบนสวรรค์ กันเลยล่ะ แค่ได้ยินปัญหา จิตตกกันเลย นะคุณ  

อาจารย์ฯ ยกตัวอย่าง ปัญหาใหญ่ ให้ฟัง เช่น การเมืองมันห่วย การจราจรมันติดมหาโหด การศึกษามันแย่ไปหมดทั้งระบบแล้ว ฯลฯ … เห็นไหม กว้างขวาง ครอบจักรวาลซะขนาดนั้น โอ้พระเจ้ายอด มันจ๊อดมาก เลยนะซาร่า (กรุณาทำเสียงจ๊อด)   

กลับไปดูที่บริษัท(โรงงาน)ข้างต้นอีกที สิขอรับ หลังผู้จัดการท่านนี้บรรยายปัญหาจนหมดสิ้น เขาถามที่ประชุมว่า นี่เราจะแก้กันยังไง? … อ้าว! ตกลง อะไรคือปัญหา? อะไรเป็นสาเหตุ? หาให้ได้ก่อนดีไหม ค่อยคิดแก้ไข  

ขอถามสั้นๆ คุณว่าบริษัทข้างบนนั่น … ปัญหาคืออะไร?!

khun_aut

workload.jpg 

my_workload.jpeg