คนไทยสมัยใหม่ … ในนิยามเดิมๆ ??

บนโต๊ะอาหารมื้อกลางวัน ขณะ ดูข่าวและกินข้าว … จู่ๆ visitor สัญชาติญี่ปุ่น ถาม manager สัญชาติไทย ว่า ตกลง คนไทย เป็นคนยังไงกันแน่?  

เมื่อตั้งสติและนึกได้ว่า คำตอบที่ดีที่สุด คือ คำถาม (ฮา) … manager ทั่นนั้น จึงสวนกลับไปว่า “Oh — Ahh — Uhmm … what do you mean by, haa?” (เอากะมัน!) พูดเสร็จ ก็หันหน้ากลับมาถาม เพื่อนๆ manager ด้วยกันทันที 

ยังไม่ทันได้คำตอบ (อ้าย)manager คนเดิม หันไปตอบ visitor ว่า “Thais love peace. But we don’t afraid to fight” … ช่วงวินาทีนั้น เพื่อนๆ manager อ้าปากค้าง มองหน้ากันไปมา  

เหมือนมัน!ได้ยินสิ่งที่เราคิด … manager คนเก่งของเรา ไขข้อข้องใจให้ฟังว่า เพลงชาติไง ร้องทุกวัน จำไมได้เหรอ ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขาด!!! ~~~ “ไม่ขลาดเพื่อนๆ พร้อมใจกัน พูดใส่หน้า   

น่าคิด น่าคิด กรอกหูอยู่ทุกเมื่อเชื่อวัน ว่า ไทยนี้รักสงบ แต่ถึงรบไม่ขลาด นี่คือนิยามของคนไทยจริงๆ หรือ?? … พาลคิดไปถึง ใครคนหนึ่ง เคยพูดให้ฟังว่า คนไทยรักสงบ ไม่อยากมีเรื่องกับใคร แต่เรามักเลือก ความสงบ ก่อน ความถูกต้อง อยู่บ่อยๆ”  

สังคมแบบนี้ เป็นโรงงานผลิต พวกรัดลัดคิว พวกแซงซ้าย พวกขี้โกง พวกตอแหล พวกหน้าด้านไม่อาย(และเจือกเสียงดัง) … ด้วยความที่เรารักสงบ และไม่ต้องการมีเรื่องกับใคร(ก่อน) เราอาจลืมไปว่า มันทำให้คนพิเศษพวกนี้ ได้ใจ  

ให้มันไปเถอะ แค่คิวเดียว … เปล่าครับ คิวเดียวที่ว่านั่น แซงคนที่ยืนต่อแถว อยู่ข้างหลังคุณอีกหลายคน และที่สำคัญ คุณจะอ้างว่า เป็นคิวของคุณไม่ได้ เพราะคิวมันยาว และคนอื่นที่ยืนหัวโด่รอคิวอยู่ ยินยอมให้(มัน)แซงด้วยเสียเมื่อไหร่  

จริงอยู่ ยุคนี้ คุณจะหยิบดาบ ไปรบกับใคร? … คนไทยสมัยใหม่ รักสงบ แต่ต้องไม่(ขี้)ขลาด ที่จะเปิดสงคราม กับ ความไม่ถูกต้อง โดยเฉพาะเรื่องเล็กๆ ที่ยกตัวอย่างไว้   

บางที คำขวัญวันเด็กแห่งชาติปีหน้า อาจต้องเริ่มปลูกฝังกันไว้ว่า เรื่องเล็กๆ ในวันนี้ จะกลายเป็นเรื่องใหญ่ๆ ในวันหน้า … ความถูกต้อง เป็นอนาคตของชาติ หรือใครจะเถียง?

khun_aut

bushbaby.jpeg