ก่อน “เอา-ไม่เอา” CL … จับหมา กันก่อนดีไหม ??

ในโลก ที่เราสามารถ แปลงหนี้เป็นทุน
สามารถแปลง ความคิดเป็นเงิน ได้ …  

กฏหมาย ทรัพย์สินทางปัญญา ทวี มูลค่า  
และหลายกรณี มันกลายเป็น มูล-ฆ่า ไป   

ไทย … ร่ำรวย เติบโต แต่ใน GDP
ส่วนใหญ่ (80%) เป็นตัวเลข การส่งออก
… ยิ่งห่างศูนย์กลาง … GDP ยิ่งไร้ความหมาย  

รัฐบาล หลายประเทศ รวมถึง ไทย
เปิดช่องป้องกันความไม่พอดี(สมดุล)
ของการบังคับใช้ สิทธิบัตร  

เมื่อเห็นว่า เจรจาดีๆ ก็แล้ว ฟ้องศาล ก็แล้ว
… พี่แกยังยืนยันจะใช้ สิทธิบัตร อย่างแข็งโป๊ก   

รัฐฯ สามารถป้องกันการขาดแคลนยาได้   
โดยขอใช้ CL – Compulsory licensing 
การบังคับใช้สิทธิเหนือสิทธิบัตร  

(Compulsory = “เป็นเชิงบังคับ”)
(แปลเป็นไทยว่า … อริยะขัดขืน !  

เรียกว่า สิทธิขอซื้อเทคโนโลยี แต่ไม่ซื้อสินค้า  
แต่ u know? เรายังต้องจ่าย ค่าแป๊ะเจี๊ยะ อยู่ดี
(รอยัลตี้ฟี 4%) 

… ย้ำ ขอซื้อ(เทคโนโลยี) ไม่ใช่ขอฟรี  
4% นี่ ประเทศอื่นๆ ยังค่อนว่า สูงไปนะเพื่อน” 

แน่นอน ได้อย่าง ย่อมเสียอย่าง
จะเรียกให้ถูก ก็คือ ได้อย่าง ก็จะได้มาอีกอย่าง
เป็นกฏของเหตุและผล … กฏแห่งกรรม !  

ก่อน เอาไม่เอา รัฐฯ ควร ชั่งน้ำหนัก ให้จงดี
มีทั้งได้ มีทั้งเสีย … แล้วบอกความจริงประชาชน  

+ + + + +  

ยกเลิก CL ก็ไม่มียา พวกเราคงต้องไปยาฆ่าหญ้า
อย่ากินเลย ยาฆ่าหญ้า … ไปกินดอกไม้จันดีกว่า   

แต่ก่อนอื่น อย่าปล่อยให้ รมต.ปากพล่อย เดินเพ่นพล่าน   
ออกมาตอบ ผู้ป่วย ที่มาประท้วง แบบนี้  

เรียกเทศบาล มาจับสุนัขออกจากปากทั่น กันก่อนเหอะ   

khun_aut

cl.jpg