คดีฟ้องหย่า … สงครามนางฟ้า & หมาหัวเน่า !

(1)  

การจดทะเบียนแต่งงาน … ทำได้ โดยไม่ต้องพึ่งศาล   
ทะเบียนหย่า(ร้าง) … ก็เช่นกัน เสนอมา สนองไป ก็จบ  

แต่ การฟ้องหย่า … ต้องมีเหตุอันควร !!
(ฟ้องหย่า = ขอหย่ากันดีๆ แล้ว แต่ มันไม่ยอม!)   

เหตุฟ้องหย่า ตาม ปพพ. มาตรา ๑๕๑๖ นั้น
มี 10 ข้อ … ดูข้างล่าง และ ศึกษาเพิ่มเติมได้เอง   

(2)  

แม้ หนิง จะทำเท่ ยอมรับว่า
โอเค! ผม ร่วมเลิฟ กับ น้องรี่ เป็นอาจิณ
ผิดตาม มาตรา ๑๕๖๑ วงเล็บ ๑ ก็จริง…  

แต่ หนิง ก็ชี้ให้ศาลเห็นว่า มันไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไร?   
ริน ให้อภัยผม และ ยอม! ทุกครั้ง ซะด้วย      

เมื่อศาล พิจารณาสภาพโดยรวมแล้ว จึงวินิจฉัยว่า
โจทก์ ไม่มีเหตุอันควร จะฟ้องหย่า”    

ริน จึงเริ่ม รินน้ำตา สะอื้นร้องต่อศาล ว่า   
ศาลเจ้าคะ อิชั้น ขออ้างมาตรา มาตรา ๑๕๑๖
วงเล็บ ๓ (๓) เป็นเหตุฟ้องหย่า นะเจ้าคะ   

ตลอด 3 ปี อิชั้นใช้ชีวิตกับไอ้หมอนี่ 
อิชั้น เหมือนตกนรก ไม่เคยมีความสุขเลย …  

อิชั้น ขอความเมตตาจากศาลด้วย ฮือ~~~”   

(3)  

ศาลไทย ไม่นิยมให้ หย่ากันง่ายๆ นัก  
พยายามประนีประนอม รอมชอมสุดฤทธิ์  

ต่างจาก ศาลทางตะวันตก …
แค่ Lifestyle หรือ Attitude ไม่ตรงกัน
… ก็แยกได้ หย่าได้ (เชิญ!)   

เขาว่า นี่คือการให้ความสำคัญ กับ สิทธิสตรี
และ อ้างว่า ไม่มีใครอยากขึ้นศาลหรอก 
เพราะ ต้องจ่ายหนัก จ่ายหนา … สาหัส  

… ค่าใช้จ่าย ค่าเล่าเรียน ค่าเลี้ยงดู … ค่าซึมเศร้า  

(4)  

ศาลไทย คงพยายามบอก คู่ร้าง ว่า
จะอยู่แยกกัน หรือ จะแยกกันอยู่ ศาลก็ไม่มีเอี่ยวด้วย  

แต่การขึ้นโรงศาล เรื่องนี้ มีแต่ เสียกับเสีย
เพราะ ต่างฝ่ายต้องยก ความเลว ของอีกฝ่าย
… มาต่อสู้กัน จนเลวเละไปข้างหนึ่ง (ลูกซวยไปด้วย)   

จะเสียแค่หนึ่ง หรือ เสียกันหมด … คิดให้จงดี  

khun_aut     

court_ning.jpg

+ + + + +   

ภาคผนวก  ปพพ. มาตรา ๑๕๑๖ เหตุฟ้องหย่า มีดังต่อไปนี้ (๑) ไปอุปการะเลี้ยงดู ยกย่อง ผู้อื่น ฉันภริยาหรือสามี เป็นชู้ หรือ มีชู้ หรือ ร่วมประเวณีกับ ผู้อื่น เป็นอาจิณ  (๒) ประพฤติชั่ว ทำให้ อีกฝ่าย อับอายขายหน้า อย่างร้ายแรงหรือ ได้รับความดูถูกเกลียดชัง หรือ ได้รับความเสียหายเกินควร (๓) ทำร้าย หรือ ทรมาน ร่างกายหรือจิตใจ หรือ หมิ่นประมาท หรือ เหยียดหยาม อีกฝ่ายหนึ่ง หรือ บุพการี ของอีกฝ่ายหนึ่ง (๔) จงใจละทิ้งร้าง หรือ แยกกันอยู่ หรือ ต้องโทษจำคุก เกินหนึ่งปี  (๕) ถูกศาลสั่งให้เป็น คนสาบสูญ หรือ เกิน สามปี (๖) ไม่ให้ความช่วยเหลืออุปการะเลี้ยงดู ทำให้เดือดร้อนเกินควร  (๗) วิกลจริต ตลอดมา เกินสามปี (๘) ผิดทัณฑ์บน ในเรื่องความประพฤติ  (๙) เป็นโรคติดต่อ อย่างร้ายแรง (๑๐) มีสภาพแห่งกาย ทำให้ไม่อาจร่วมประเวณี ได้ตลอดกาล