ขีดเขียนท้องฟ้า … Starry night !

แม่เพลง คงไม่เคย กระอักกระอ่วน อย่างกระผม เป็นแน่
วันก่อน กระผมหลงทางในโลกเสมือนจริง พักใหญ่
… จนได้อ่าน คำหวาน ริมคลองหลังบ้านทั่นดิน   

ไม่นานเลย แม่เพลง … จากคำว่า ธรณ์ ที่กำลังควานหา
กระผม ได้รู้จักใครคนหนึ่ง นามว่า อรินธรณ์ โดยบังเอิญ … คุ้นหู แต่ไม่รู้จัก
เขากล่าวนิยมพี่สาวคนหนึ่งไว้ ในบทสัมภาษณ์ … เอวัง   

วันนี้ งัวเงียจากงาน หลบลี้หนีเจ้านายเข้ามาอ่าน …
บทสนทนารักกลางสวนดอกไม้ ในบ้านแม่เพลง
แล นั่งเพ่งดู คำวิเคราะห์ บรรดา ทั่นดิน กรุณาแยกแยะ ลงรายละเอียด  .

.. กระอักกระอ่วนใจ ฯลฯ ยังไงพิกล  

จะว่าไป สิ่งที่กระผม “ลองทำ” มาได้สักระยะ อย่างที่เห็นนั่น
มันจะต่างอะไรกับเด็กน้อย นั่งยักแย่ยักยัน บนพื้นบ้าน …
ขีดๆ เขียนๆ วาดดาวบนท้องฟ้า  

… ตั้งใจ แต่ไม่เดียงสา และ ยังต้องรอโชคและเวลา ค้นหาตนเอง   

บางที (และส่วนใหญ่) แม้เรื่องราว และ ภาพในใจ จะกระจ่างชัด  
กระผม ก็หามีปัญญาวาดมันออกมาได้ … … ได้ …  

อย่าเพิ่งพูดไปจะดีกว่า สำหรับ คำว่า “ใกล้เคียง”  

khun_aut  

starry_night_resize.jpg

ปล. ไม่มีอะไรต้องเป็นห่วง …   

อินสไปน์ :
ดอกบานชื่นของแม่
ฝากไปกับสายลม : เพรงบทนั้น