มะเร็ง … กับ วิกฤตอาหารโลก(ร้อน) เอพิโสบ ๒

 

 

(๒) 

 

ความจริงแล้ว วิกฤตอาหารขาดแคลน อาจไม่ใช่

วิกฤตอาหารมากเกินไป เสีย(ล่ะ)มากกว่า ?   

 

นพ. บรรจบ ชุณหสวัสดิกุล (บัลวี)

เขียนบทความเรื่อง พุทธวิธี สุขภาพดี รับวิกฤตอาหารโลก

ในมติชนสุดสัปดาห์ ฉบับที่ ๑๔๔๗ สรุปไปมา ได้ความว่า

 

จริงอยู่ ๑๐ ปีที่ผ่านมา

นักวิทยาศาสตร์อเมริกัน พยายามสุดตัว ในการยืดอายุคนอเมริกัน

อย่างเช่น ความพยายามแก้รหัสพันธุกรรม

หรือ การสร้างอวัยวะใหม่ (สเต็มเซลล์)

 

ซึ่งก็ ยืดได้บ้าง (จากเดิม ๔๗  เป็น ๗๗ ปี)

แต่ สิ่งที่ นักวิทยาศาสตร์อเมริกัน ยังทำไม่ได้

คือ การลดอัตราความเสื่อมชราของเซลล์ในร่างกาย

 

ตอนนี้ ความพยายาม ยืดอายุ หรือ ทำให้หนุ่มนานๆ

ก็เหลือเพียงแค่ การปรับพฤติกรรม(ของเรา) นั่นเอง ??

 

ปี คศ.๑๙๓๐ มีการวิจัย(กับหนู)พบว่า การจำกัดอาหาร(หนู)

ทำให้(หนู)อายุยาวขึ้น ๓๐-๖๐%

 

และ มีการวิจัยกับลิง (สัตว์ชั้นสูงกว่าหนู)

โดยการลดปริมาณแคลอรี่ในอาหารลด ๔๐%

ก็ทำให้ ลดอาการป่วยต่างๆ ได้มากกว่า ๒ เท่า

 

๒ เท่า แค่นั้นเองหรือ ??

 

ไม่แค่นั้น เพราะลิงในกลุ่มดังกล่าว มีอายุยาวถึง ๓๘ ปี

หรือ คิดเป็น อายุมนุษย์ประมาณ ๑๒๐ ปี ทีเดียว

 

สรุปว่า ภาวะอด จะทำให้เซลล์ดิ้นรนอยู่รอด

ทำให้มีอายุยืนยาวกว่า

 

แนวคิดตะวันตก :

คิดหาตัวช่วย โดยที่ผู้คนไม่ต้องปรับพฤติกรรม

เซลล์เสื่อมเยอะๆ ก็กินเข้าไปชดเชยเยอะๆ

สนองกิเลสไปเรื่อยๆ (บริโภคนิยม) 

 

แนวคิดตะวันออก :

คิดปรับพฤติกรรมตัวเอง

เซลล์เสื่อม (แก่) เพราะกินอยู่ไม่ดี

ก็ปรับการกิน การอยู่ของตัวเอง

ลดละกิเลสแห่งตน(เอง) (เศรษฐกิจพอเพียง)

 

ตรงนี้ ชี้ให้เห็นความแตกต่าง-สว่างมืด

 

เรา(ไทยๆ บ้านๆ พุทธๆ) ก็บอกว่า ของเรา ถูกต้อง  

ฝรั่งเขาว่า (แนวคิด ทฤษฎี) ของเขา ถูกต้อง(กว่า)

 

ก็สุดอยู่ที่ท่านๆ ผู้(กำลัง)อ่านนี่ล่ะ

ว่าจะเอาอย่างไร-ทางไหน ดี(กว่า)

ทางสายกลาง(เขาและเรา) อยู่ด้วยกันได้ไหม ??

 

ตอนต่อไป ใน เอพิโพบ ๓ …   

เมื่อ อนาคิน รู้ว่า พ่อของเขา คือ อธรรม 

เขาจะขัดขืนฝืนชะตากรรมอย่างไร … เชิญติดตามต่อไป

 

ขุนหม่ำ (๒)

 

คำแปล : “โทษทีเพื่อน ผมไม่ว่าง กำลังช่วยโลกอยู่