บื๊นๆ แป๊ดๆ … งานที่ดีน่ะ มีไหม ?

 

บื๊นๆ แป๊ดๆ 

 

ความจริง ผมไม่คิดว่า มอเตอร์เก่าๆ กับ แตรแห้งๆ ของมัน เสียงจะเป็นแบบนี้

แต่การเขียนคำเลียนเสียง มักฟังดูแปลกๆ ทั้งนั้น

 

มอเตอร์ไซด์คันที่ว่า เจ้าของเป็นแขก แขกจริงๆ อิมพอร์ตมาจากอินเดีย

หรือไม่ก็ ประเทศอะไรๆ แถวนั้น

 

ทุกเช้า ขณะเคลิบเคลิ้ม หรือ วะวุ่นทำอะไรอยู่  

แขกคนนี้ ทำหน้าที่ ทั้งโปรย ทั้งเสียบ หนังสือพิมพ์ ตามบ้าน

ถ้าจำไม่ผิด ผมคุ้นหูกับเสียงนี้ทุกเช้า … มากกว่าสิบปีแล้ว

 

เอ วันไหนบ้างไหมที่เขาไม่มา ? จำไม่ได้จริงๆ

ยิ่งเมื่อเทียบกับ ตั่ดๆๆๆๆ นั่นเสียงรถกับข้าว !

รถกับข้าว เปลี่ยนหน้ากันไปตามฤดูเก็บเกี่ยว … บางคัน “มาๆ หยุดๆ”  

 

สรุปว่า ตั่ดๆ สู้ บื๊นๆ กับ แป๊ดๆ ไม่ได้

 

ไม่เฉพาะ บื๊นๆ แป๊ดๆ เท่านั้น

หลายต่อหลายครั้ง หากตั้งใจฟังดีๆ ผมจะได้ยินเสียงเพลงภารตะ

หลุดออกจากปากแขกคนนี้ … ได้อารมณ์ !  

 

น่าสงสัย … งานอาร๊าย จะทำให้มีความสุขได้ถึงขนาดนี้

 

เรื่องงานกับความสุข ทำให้นึกถึงบทสนทนากับ นาย ในวันหนึ่ง

 

ผมอยากลาออก

ทำไม เครียดเหรอ

เปล่า ผม … อยากทำอะไรใหม่ๆ

เบื่อสิท่า … หาหนังดูไป หยุดสักสองวัน เดี๋ยวก็หาย 

“ผม … ”  

 

 

งานที่ดีเป็นยังไง … คำถามแบบนี้ ไม่เคยมีคำตอบ

งานที่ดีไม่มี มีแต่งานที่คุ้มหรือไม่คุ้ม

หยุดสักวันสองวัน แล้วเจอกัน

 

 

ผมนึกถึง เพลงภารตะ ที่น้าแขกร้องตอนเช้าๆ  

นึกถึง งานเดิมๆ ของแก … งานที่ทำให้แกทั้งร้องทั้งฮัมเพลงได้ 

 

 

… หลายวันก่อน จำไม่ผิด น้าแขก ขี่นำ มอไซด์ คันหนึ่ง เข้ามาในหมู่บ้าน  

สังเกตจากใบหน้า ของ คนทั้งคู่ ดูเหมือนเป็น ลูกหลาน มากกว่า ลูกน้อง 

(เอาเข้าจริง แขกหน้าตาคล้ายกันหมด หรือจะเป็นญาติกันทั้งประเทศ ?) 

 

น้าแขก เที่ยวชี้โน่นนี่ให้ หลาน ดู ทำนองว่า

บ้านโน้น หัวเขียว … บ้านนี้ หัวสีม่วง … บ้านนั้น ชัดลึก

 

… หรือนี่จะหมายถึงการ แตะมือ

 

งานใหม่ คงรายได้ดี เขาว่า แขกขายของและหาเงินเก่ง 

หรือ น้าแขก ได้งานใหม่ ที่มีความสุขยิ่งกว่า 

หรือ คนอ่านหนังสือพิมพ์น้อยลง

หรือ น้าแขก แกอยากเป็นนักเขียน (ฮั่นแน่ แหล่วๆๆๆ)  

 

แล้ว แกจะร้องเพลงอะไร … ขี่มอไซด์คันเดิม หรือ ถอยซีวิค 

แล้ว บื๊นๆ แป๊นๆ ของเรา ล่ะ

ฯลฯ

 

มีใครสักคนไหม ที่คุณแอบมอง หรือ คอยสังเกตุ เมื่อมีโอกาส

นานวันเข้า เขาคนนั้นถูกแอบอ้างเป็น ญาติข้างเรา

 

 

 

ดารา พิธีกร นักกีฬา นายกฯ คนส่งหนังสือพิมพ์ เจ้านาย … ญาติข้างเรา !

 

 

ขุนฮัมฯ