ห้องปฏิบัติชา_รวม (๒)

 

[ ความเดิมตอนที่แล้ว ]

 

ได้ยินแต่เรื่องนินทาชาวบ้าน ได้ธรรมะทำแมวอะไรกับเขาบ้างไหมเนี่ย คนนอนข้างๆ ค่อนให้ได้ยิน  

 

ได้สิน้อง …

 

อย่างน้อยก็ได้รู้ว่าเราโง่ โง่คืออวิชชา อวิชชาก็คือไม่รู้ เมื่อไม่รู้ เราก็โง่ และในที่สุด เมื่อเราโง่ เราก็โง่จริงๆ … ไม่ได้ย้ำคิด แค่อยากให้รู้ว่าโง่ โง่ แอนด์ เดอะ โง่     

 

โง่แรก ผมโง่กำหนดลมหายใจ อ้าว ก็เคยได้ยินว่า อานาปานาสติ คือ การกำหนดลมหายใจ ผมนั่งกำหนดลมหายใจเสียครึ่งวัน เมื่อถามอาจารย์จึงรู้ว่า ใครกำหนดลมหายใจ ก็โง่เต็มที

 

ลมหายใจนี่ มันเด็กดื้อชัดๆ ดื้อตาใส คุณอยากให้เขาเป็นอย่างไร เขาก็ตามใจคุณเดี๋ยวเดียวเท่านั้น ไม่เชื่อลองกลั้นหายใจดูสัก ๒๐ นาที

 

อ่ะอ่ะ อย่าเชื่อข้าพเจ้า … พระพุทธองค์เคยตรัสไว้เช่นนั้น จงเชื่อด้วยปัญญาพิจารณาให้เห็นจริง  เพราะฉะนั้น ก่อนอ่านต่อไป ลองกลั้นหายใจสัก … สัก ๕ นาที ก็ได้ หยวนๆ

 

… เป็นอย่างไรกันบ้าง ใครกลั้นหายใจได้ ๒๐ นาที คงต้องไปกราบ สุดแต่ว่าจะกราบที่ไหน บนตักหน้าบ้าน หรือ บนตั่งหน้าโลง

 

ลมหายใจนั้น ตอนหลับ หรือ เหม่อลอยฟุ้งซ่าน หรือ ยามคุณไม่ได้สนใจลมหายใจ ไม่เป็นไร เขายังทำหน้าที่ของเขา   

 

ยาวจะสั้น จะสาก หยาบ หรือ ละเอียด จะเข้ารูไหน จะออกรูไหน หรือเข้าออกทั้งสองรู แล้วแต่เขา บางทีก็ขัดขืน บางคืนก็ยอมเรา เอาแน่ไม่ได้ … ลมหายใจครับ ลมหายใจ

 

๒ วันแรกของธรรมปฏิบัติ หลังคลายโง่เรื่องลมหายใจ ผมยังรู้อีกด้วยว่า ชีวิตของเรานั้น มันไม่ใช่ของเรา และไม่ใช่ของใคร ถ้า(ชีวิต)เป็นของเรา เราต้องควบคุมได้

 

แต่นี่ ชีวิต จะอยู่จะไป ขึ้นอยู่ คุณพี่ลมหายใจ เท่านั้น หวังว่าเขาคงไม่เหมือนแฟนขี้งอน อยากไปเมื่อไหร่ก็ไป ใครจะทำมุน? คุณจะทำไม?

 

เครื่องช่วยหายใจ … มันช่วยได้ ก็แค่รอ 

 

ผมนั่งหลับตา เฝ้ากำหนดลมหายใจให้ละเอียด ตั้งใจจะละเลียดดื่มด่ำบรรยากาศกับ คุณสมาธิ แต่การสั่งลมหายใจเพียงแค่ ๑ ชั่วโมงนั้น เปรียบไปคล้ายโดนช้างทับ อึดอัดอิ๊บอ๋าย !

 

สิ่งที่คุณจะทำได้ คือ หลับตาแล้วตามดูลมหายใจ เขาจะเป็นอย่างไร ก็เป็นอย่างนั้น ทำได้แค่รับรู้ หากเป็นจดหมายราชการ จดหมายนั่นจะลงท้ายว่า จึงเรียนมาเพื่อทราบ หาใช่ เพื่อดำเนินการแต่อย่างใด

 

แล้วมันเกี่ยวอะไรกับพี่แก่ก?

 

พี่แก่กเป็นชายวัยกลาง(ผีกลาง)คน หน้าหนุ่มแน่น แต่ผมสีดอกเลา สีเทาๆ ตุ่นๆ เต่าๆ เดาอายุไม่ได้ เอางี้ หน้าพี่แกคล้ายคุณตู่นพพล โกฯ แต่ตัดผมเกรียนเหมือนคุณจำลอง ศรีฯ

 

พี่แก่กเป็นศิษย์เก่าเหมือนพี่จิ๊ มาปฏิบัติฯ หลายครั้งแล้ว จัดอยู่ในกลุ่มโปรฯ หลับตาปั๊บเข้าสมาธิได้ปุ๊บ จุดสังเกตง่ายๆ ของกลุ่มโปรฯ คือ อาสนะ และ ชุดปฏิบัติฯ จะขอเล่าให้ฟังในตอนหน้า

 

แน่นอน แก่กไม่ใช่ชื่อเล่น แต่เป็นเสียงกระดูกลั่นคล้ายเสียงหักนิ้ว เดี๋ยวแก่ก เดี๋ยวแก่ก

 

คืออย่างนี้ โดยมากเราจะได้ยินเสียงหักนิ้ววันละ ๒ เวลา เวลาแรก ก่อนตีสี่เล็กน้อย หนุ่มๆ พอตื่นนอนจะบิดขี้เกียจ และหักนิ้ว เหมือนเช้าๆ เห็นหมาหาวพร้อมเล่นโยคะ ?    

 

และเพราะผนังห้องนอนติดกัน ทำจากยิบซั่มบางๆ สงสัยบางเท่ามุ้ง เวลามีใครหักนิ้ว เราจะได้ยินเสียงแก่กกกกก เป็นชุด (ประสานมือหัก ๘ นิ้ว พร้อมกัน)

 

กับอีกเวลาหนึ่ง คือ เวลานั่งสมาธิในห้องปฏิบัติรวม เราได้ยินเสียงหักนิ้วแก่กๆ เป็นระยะๆ อันเป็นเรื่องปกติรับได้ สำหรับพวกเราชาวเอเอฟ แต่ …

 

แต่ พี่แก่ก แก่กทุก ๗.๕ วินาที เยส! ทุกๆ ๗.๕ วินาที นาทีละ ๘ แก่ก หรือ ชั่วโมงละ ๔๘๐ …แก่กๆๆๆ ผมนึกในใจ บ้านป้าแกผลิตนาฬิกาแขวนหรือไร”   

 

แก่กแรกๆ ไม่เท่าไหร่ เมื่อครบ ๒ ชั่วโมง รวมได้ ๙๖๐ แก่ก ผมเลิกนับ ! … ผมวางสาย คุณสมาธิ แล้วเปิดตามองไปทางพี่แก่ก แกนั่งหลับตาอย่างสงบอยู่ในตำแหน่ง หน้าซ้าย เหมือนเดินม้าหมากรุก

 

พระเจ้า ! ผมไม่เห็นพี่แก่กขยับตัว แต่เสียงแก่กๆๆ ดังชัดเจนมาจากตรงนั้น แหล่งเสียงนั่น อยู่ในตำแหน่งศิษย์เก่าหน้าซ้าย อาสนะรุ่นโปรฯ หมายเลข #๑๔  

 

โอ้แหมน ! นายแน่มาก พี่แก่กหักนิ้วได้ ทั้งที่วางมือขวาบนมือซ้าย ดูเรียบง่าย แอนด์ เดอะ สมถะ  

 

เมื่อถึงวันที่ ๙ วัน เขาเปิดโอกาสให้สนทนา แน่นอนว่า ไม่ใช่ผมคนเดียว พวกเรา ๔๕ คนกรูเข้าถามพี่แก่กว่า พี่ทำไง?” (และ เคยรำคาญตัวเองไหม? ซึ่งเป็นคำถามในวงเล็บ)    

 

พี่แก่กตอบตาเศร้า แต่พวกเราตาถลน … พี่ไม่ได้หักนิ้ว พี่หักหลัง

 

แน่ะๆ อย่าเชื่อข้าพเจ้า … จงเชื่อด้วยปัญญาพิจารณาให้เห็นจริง ลองครับ ลองก่อน อย่าเพิ่งเชื่อกัน  

 

ขุนอรรถ

 

tham02_resize