นายไปดู (The Curious Case of) เบนจะมิน บัตตั้น มารึยัง?

.

.

.

ณัฐวุฒิ : ยังเลย หนุกมั้ย?

จัตุพร : หนุกดี ไม่ใช่ดิ เราว่าเราชอบเลยล่ะ  

ณัฐวุฒิ : ขนาดนั้น ยังไง ไหนเล่าดิ๊

จัตุพร : สปอยนะเว้ย  

ณัฐวุฒิ : ขอเบาๆ แล้วกัน

จัตุพร : เออ คือ มันเป็นเรื่องของใครคนหนึ่งที่ชีวิตไม่สมบูรณ์ตั้งแต่เกิดจนตาย มันไม่สมบูรณ์แบบแปลกๆ

ณัฐวุฒิ :

 

จัตุพร : เกิดมาไม่สมประกอบ แม่ตาย พ่อเอาไปทิ้ง แต่ได้ผู้หญิงจิตใจดี อุ้มชูชุบเลี้ยง ชื่อ ควินนี่ มักพูดติดปากว่า “You never know what’s comin’ for ya”

ณัฐวุฒิ : คุ้นๆ ว่ะ

จัตุพร : ใช่ “Life was like a box of chocolates. You never know what you’re gonna get.” แม่ของ Forrest Gump ก็บอกเขาแบบนั้น

ณัฐวุฒิ : จริงด้วย Forrest Gump …

 

จัตุพร : แต่ เบนจะมิน ไม่ใช่เด็กดาวน์(ซินโดรม) เขา เขา แบบ Born Old น่ะ 

ณัฐวุฒิ : อ๋อเหรอ ? แล้วไง แล้วไง ?

จัตุพร : โตขึ้น พบรัก แต่

ณัฐวุฒิ : นั่นก็ Forrest Gump รัก แต่ไม่ได้รัก

จัตุพร : ใช่ เบนจะมิน ปิ๊งเด็กสาวตาฟ้า แต่คลาดกันไป คลาดกันมาจนแก่ ไม่ใช่สิ จน จน Die new born อะไรแบบนั้น 

ณัฐวุฒิ : เริ่มงงแล้วว่ะ

 

จัตุพร : นายเคยดู Legends of the Fall รึเปล่าล่ะ  

ณัฐวุฒิ : คิดว่าเคยนะ นานแล้วมหาศาล แบรด พิตต์ เหมือนกันนี่หน่า

จัตุพร : คลาดกันไป คลาดกันมา แบบนั้นเลย เป็นหนังพีเรียด ช่วงสงครามเหมือนกัน อีกต่างหาก

ณัฐวุฒิ : เออๆ จำได้ละ ประทับใจเลยเรื่องนี้

 

จัตุพร : แต่ เบนจะมิน บัตตั้น หนุกกว่า เพราะได้ทั้ง Forrest Gump กับ Legends of the Fall

ณัฐวุฒิ : แล้วเรื่องนี้ แบรดเล่นดีมั้ย

จัตุพร : เล่นดีดิ หนังดราม่า เวลาจะดูว่าเล่นดีไม่ดี ให้ดูที่สายตา แบรดเล่นเรื่องนี้ เราเชื่อนะ 

ณัฐวุฒิ : หมายความว่าไง เชื่อในฝีมือน่ะเหรอ

จัตุพร : ไม่ใช่ เราหมายความว่า เราเชื่อว่าแบรด คือ เบนจะมิน จริงๆ

ณัฐวุฒิ : โอเค หน้าตาย แต่สายตาได้ เหมือน Meet Joe Black

จัตุพร : คิดได้ไง เราลืมไปสนิทเลย

ณัฐวุฒิ : จะว่าไป หนังก็วนเวียนเกี่ยวกับความรัก ความตาย ชีวิต   

 

จัตุพร : นายเคยคิดมั้ยว่า คนเราเกิดมาเพื่อเตรียมตัวตาย เตรียมใจตาย บางคนก็มีโอกาสเตรียมตัวเตรียมใจ บางคน จนตายไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลย ส่วนเบนจะมิน เขา เบนจะมิน นายไปดูเองแล้วกัน

ณัฐวุฒิ : จบแล้วเหรอเนี่ย ?

จัตุพร : เปล่าหรอก เล่าไม่ถูกแล้ว

ณัฐวุฒิ :

 

จัตุพร : คนนั่งข้างหลังเราซุบซิบกันว่า เบนจะมิน โชคร้าย แต่เราว่า เขาโชคดี  

ณัฐวุฒิ : โชคดียังไง ?

จัตุพร : ไม่รู้ดิ นายไปนับดูเองแล้วกัน หรือเราอาจจะรู้สึกไปเองก็ได้ เหมือนชีวิตในน้ำคลำ เมื่ออะไรๆ ส่วนใหญ่มันมืดๆ ดำๆ จุดสีขาวเล็กๆ มันเลยสังเกตเห็นได้ง่ายๆ     

ณัฐวุฒิ : อืม

จัตุพร : อย่างสมมุตินายนั่งดูคนนั้นคนนี้ หรือคนที่รักค่อยๆ ตายจากไป ในขณะที่นายยังมีชีวิตอยู่ … 

ณัฐวุฒิ : อืม มันอยู่ที่เราจะมองตรงไหน มองเห็นคุณค่าของลมหายใจที่ยังเหลืออยู่ของเรา หรือ … 

 

จัตุพร : นายพูดหยั่งกับหนังเรื่องอะไรนะ หุ่นยนต์ที่อยากตาย อยากทำยังไงก็ได้ ให้กลายเป็นมนุษย์   

ณัฐวุฒิ : Bicentennial Man

จัตุพร : ใช่ Bicentennial Man เป็นหุ่นยนต์มันเฟอร์เฟคเกินไป จนไม่รู้จักคำว่า “You never know what’s comin’ for ya”

ณัฐวุฒิ :

 

จัตุพร : เออ .. มีฉากนึง กัปตันเรือกำลังจะตาย เขาบอกเบนจะมิน ว่า “You could swear, curse the fates, but when it comes to the end, you have to let go.” คือ ไม่ว่าสิ่งที่เกิดขึ้นจะดีหรือร้าย สุดท้ายนายก็ต้องปล่อยให้มันเกิด ต้องรู้จักปล่อยวาง นายว่าใช่ไหม    

 

ณัฐวุฒิ : แน่นอน มันใช่ ก็มนุษย์ คือ สิ่งที่มีชีวิตที่อยู่ได้ บนความไม่แน่นอน  

 

ขุนอรรถ

 

Link to Quotes : http://www.imdb.com/title/tt0421715/quotes

  

benjamin_resize