Britain’s Got Talent … จึงเรียนรู้ (2)

ที่มา : Britain’s Got Talent … จึงเรียนรู้ (1)

 

คราวก่อน เราคุยกันเรื่อง Diversity หรือ “ความหลากหลาย”

อันเป็นเสน่ห์ร้อนแรงของรายการ Britain’s Got Talent ไปแล้ว

 

ครั้งนี้ เราจะมาคุยกันถึง ตัวคูณร่วมน้อย ตัวหารร่วมมาก

หรือสิ่งที่รวมเรียกว่า “กติกามารยาท” ที่ทำให้ความหลากหลายที่ว่า –

… ออกมา “ดูกลมกลืน”

 

คุณพอจะนึกออกไหม เวลาเล่นฟุตบอลโดยใช้กติกาของรักบี้ 

หรือชกมวยไทยด้วยกติกาเทควันโด แข่งยูโดในสนามเตปอง !  

มันคงทำเอานักมวยบ้า กรรมการเพี้ยน และคนดู – ไม่มี

 

อย่างที่บอก เวทีนี้ ไม่มีเฉพาะร้องเพลง มีทั้งเต้น ทั้งเล่นมีด

ดีดกีตาร์ ออกมาโชว์เพี้ยน หรือตลกเลียนแบบนักการเมือง ฯลฯ

 

ฉะนั้น จึงใช้กติกาและกรรมการเก่งเฉพาะเรื่องไม่ได้

นับเป็นเรื่องท้าทายทั้งคนแข่ง คนขาน กรรมการ และคนดู – จังซี่ !

 

แล้วกติกาของ Britain’s Got Talent เป็นอย่างไร ?

 

ผมได้ยิน Simon รวมถึงกรรมการท่านอื่นพูดเสมอว่า

“โชว์ของเรา คือ การมองหาคนธรรมดาๆ ผู้มีความสามารถพิเศษ”

 

Our show is not about polished performances …

but about ordinary people who have a talent.

 

ครับ ไม่ใช่การแสดงที่ “ขูดขัดปัดเงา” มาจน “มันวับ”

เซทผมเกาหลี ทำตาแบ๊วเหมือนตุ๊กตา(เสีย-กบาล!)

เรียกว่า “จับแต่ง” หรือ “ชุบทอง” เสียจนไม่รู้ว่า

หากล้างหน้าล้างตาแล้ว อาจจำตัวเองไม่ได้ !

 

Unpolished performances คือ ทำทุเรียนให้เป็นทุเรียน

แต่งเงาะให้เป็นเงาะ ม่ายช่ายพระสังข์ … ทำนองนั้น

 

ส่วน Ordinary people ก็ว่ากันด้วยความเป็นคนธรรมดาๆ

อาทิ หน้าตาธรรมดาๆ เรียนมาเหมือนๆ คนอื่นเขา

 

Ordinary people คือคนทำงานพื้นๆ (คนถูพื้นก็เข้าแข่งได้) 

งานธรรมดาๆ ไม่ได้วิเศษวิโส หรือพวกงานไฮโซสะตอเบอรี่ !

— แต่เพราะมีดี มีของ ! และอยากลองให้คนอื่นได้เห็นว่า “ฉันคนนี้ …”

 

เอาล่ะ หากใครเปิดยูทู้ป ย้อนดูเทปเก่า ตอนพวกเขาเข้ามา Audition

จะเห็นว่าหลายอัน มันสนุกกว่าตอนแข่งจริง

เพราะมีความสด ความฮา ความบ้า และ มุกแป้ก! 

 

กรรมการมี 3 คนบ้าง 4 คนบ้างในรอบ Audition

กรรมการทนดูได้ ก็ทนไป ใครไม่ไหวให้ “กดออด”

หากกดครบ 3 ออด ต้องหยุดการแสดง แล้วเชิญกลับบ้านไป !

 

สุดท้ายที่อยากให้สังเกต คือ หลายครั้งคนดูชอบ แต่กรรมการชัง

คนดูจึงโห่ไล่กรรมการอยู่ข้างหลัง บางครั้งใช้เสียงตบมือกดดันกรรมการ!    

 

อย่าง DJ – Talent คน(ข้างล่าง)นี้ เล่นไม่ดี ร้องไม่เด่น แต่ “ช่างกล้า”

คนดูอยากให้เข้ารอบ แต่กรรมการเห็นต่าง … ช่างน่าศึกษา !

 

สุดท้าย Spirit คือ Spirit

โอเค จะว่าผมดัดจริตก็ใช่ เพราะไม่รู้จะแปลปะกิดเป็นไทยยังไงดี     

คนดู และ ผู้แข่งขัน(ส์) ลงท้ายจะให้เกียรติกรรมการ  

ส่วนกรรมการ ไม่เคยออกอาการรำคาญ หรือ Look down ให้เห็น

 

เขาเรียกว่า “อยู่ร่วมกันเป็น” ทุกฝ่าย  

 

มันเป็นสิทธิของคุณที่จะไม่เห็นด้วย …

แต่ต่างฝ่ายต่างช่วยเคารพสิทธิซึ่งกันและกัน – น่าเทิดทูน !    

 

ขุนอรรถ