เหงา เศร้า และ เพลงแคลอรี่สูง !

วันนี้มาชวนฟังการแสดงสดของวง Calories Blah Blah ครับ

ก่อนอื่น มารู้จักพวกเขากันก่อน  “เราสองคนเป็นเพื่อนกันมา 7 ปีแล้วครับ เพราะเราได้จับคู่รูมเมทอยู่ห้องเดียวกันตอน เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยทักษิณ ที่สงขลา” ป๊อบเรียนมนุษยศาสตร์ ส่วนวินเรียนเอกดุริยางค์ แต่เพราะต่างคนต่างชอบดนตรีเหมือนกัน

“พอหอปิด แต่ละคนก็ไม่มีอะไรจะทำ เลยรวมตัวกันมาเล่นดนตรี” ป๊อบทำหน้าที่ร้อง ส่วนวินจะเล่นกีต้าร์ พอเรียนจบก็มาเล่นดนตรีกลางคืนด้วยกันในเมืองสงขลาประมาณ 2 ปี ก่อนเปลี่ยนมาขึ้นเวทีในกรุงเทพฯ

“พี่ที่ร้านที่เราไปร้องแนะนำให้ไปประกวด First stage ครั้งที่ 1 และ ชนะได้ที่สองปีเดียวกับไอซ์” จากนั้นก็ได้รับเชิญให้ร้องเพลงสองเพลงในอัลบั้ม Sleepless Society ต่อมาก็ได้ใช้วิชาบนเวทีกลางคืนร้อง “Cover” และต่อด้วยเพลงละคร แต่ที่เห็นว่าดังสนั่นคงเป็นเพราะร้องกับดา เอนโดฟิน ในเพลง “ไม่รู้จักฉัน ไม่รู้จักเธอ”

ในขณะที่นักดนตรีกีต้าร์โปร่งตามร้านอาหาร หรือ “วงคั่นเวลา” ส่วนใหญ่จะตั้งใจเล่นได้ไม่นาน ก็ล้มเลิกไปทำมาหากินอย่างอื่น หรือไม่หลายคู่เล่นไปงั้นๆ แต่ ป๊อบ และ วิน กลับคิดว่า เพราะต้องเอาเพลงคนอื่นมาร้อง (Cover) ต่างหาก ทำให้มีวันนี้ บนเวทีเล็กๆ เขาทั้งสองได้พบกับอะไรบางอย่างคล้ายสนามพลัง ดึงดูดทั้งสองกับคนดูสื่อสารกันได้

เพราะเมื่อมีคนเขียนชื่อเพลง (Request) ขึ้นมาส่งนักร้องบนเวที แสดงว่ามีคนอย่างน้อยหนึ่งโต๊ะกำลังตั้งใจฟัง แน่ล่ะ เสน่ห์ของป๊อบไม่ใช่หน้าตา แต่เป็น “ภาษาเสียง” ทุกคำ ทุกเมโลดี้ที่เขาสื่อออกไป … Cover เพลงคนอื่น ใครก็ทำได้ แต่ลองฟังเขาร้อง Cover จะรู้ว่าป๊อบถ่ายทอดอารมณ์ได้ดีและแตกต่าง !

ผมนั่งดูป๊อบร้องเพลง สังเกตตั้งแต่การถือและควบคุมระยะใกล้ไกลของไมค์ในมือ การใส่พลังเสียงหนักเบา ตรงไหนอ้อน ตรงไหนอ่อน ตรงไหนปล่อยเสียงร้องพื้นๆ ตรงไหนวาง vibration ลงไปปลายประโยค หรือประโยคไหนต้องใส่มู้ดอะไร ภาษาหนอนหนังสือว่า “อ่านแตก” –  เหลือร้าย สมแล้วที่เป็นมือวางอันหนึ่งค่ายเพลงเหงาเศร้า แอนด์ นอนไม่หลับ !

แต่นั่งฟังนิ่งๆ จะได้ยินเสียงของวินคลออยู่ใกล้ๆ ละเมียดละไมจนแยกไม่ออก (ผมมองไม่เห็นนักร้องคลอรัสบนเวที แสดงว่ามีแต่วิน!) … วินมีทักษะในการเล่นกีต้าร์อยู่ในเกณฑ์ “สอบผ่าน” และมีบทบาทเบื้องหลังอย่างมากโดยเฉพาะเรื่อง “เสียงสอง” ส่งให้เสียงป๊อบลอยเด่นออกมาหน้าเวที เปรียบไปก็เหมือนกรอบรูป กรอบเด่นกว่ารูปไม่ได้ กรอบด้อยเกินไป รูปไร้คุณค่า

นอกจากจะเห็นความสามารถของดูโอ้คู่นี้อย่างที่ว่าไป ผมแนะนำให้ดู (ไม่ใช่สิ ให้ฟัง) วง Back up ระดับเซียนอย่าง The Extra Band ที่มาครบทั้ง Rhythm section และ Brass section รับมือได้กับสไตล์เพลงที่ทีมงานเลือกมาทั้งหมด ไม่ว่าจะเป็น Pop R&B Rock Rap … Look-toonge ครับ ลูกทุ่ง!

ผมไม่ได้อ่านว่าใครทำหน้าที่ Music Director แต่ขอบอกว่า The Extra Band รีดศักยภาพออกมาได้อย่างยอดเยี่ยม เป็น Back up เนียน แน่น ไม่ผิดหวังเลยจริงๆ

ส่วนแขกรับเชิญทั้ง ว่าน และ โอ๊ค สมิทธ์ ทั้งสองคนได้โชว์เสียงตั้งแบบคู่กับป๊อบ และแบบร้องเดี่ยว จะเห็นได้ชัดเลยว่า ป๊อบโดดเด่นมากเหลือเกินเรื่องการควบคุมเสียงรวมถึงการรับส่งกัน และโยนลูกไปให้คนดูเป็นระยะ – ชวนให้ดูลีลาน่ารักก็ทำได้ โดยไม่ต้องทะลึ่งตึงตัง

สรุปรวมว่า ป๊อบร้องได้น่าฟัง ฟังได้ยาว ฟังได้บ่อยๆ เปิดอัลบั้มนี้ไปทำงานไป ไม่น่าเบื่อ วินเป็น good combination ของป๊อบ และด้วยความร้องกันมานาน ทำให้จังหวะลีลาร้องคู่เหมือนเป็นหนึ่ง! วงดนตรี The Extra Band เป็นวงชั้น Back up ชั้นแนวหน้าของเมืองไทยก็ว่าได้ ทั้งหมดจึงคุ้มค่า น่าหามาไว้เป็นเจ้าของ

อ้อ … คอเพลงอกหัก รักเศร้า เหงาแต่ยิ้มได้ จ่ายเงินเท่ากัน แต่จะได้รับความคุ้มค่ามากกว่า 10%

ขุนอรรถ

Photo: http://hilight.kapook.com/view/38702

*The term Unplugged has become a term used to describe music usually heard on amplified instruments such as electric guitar and synthesizer that is rendered instead on instruments that are not electronically amplified – for example acoustic guitar or traditional piano.

calories blah blah_gmm_1