Cambodia releases Thai Spy from Jail*

คุณพี่ดิลล์ที่เคารพรัก …

ผมจะเขียนบ่นเรื่องคดีสายลับไทยในพนมเปญกับใครได้ ถ้าไม่ใช่คุณพี่ เพื่อนเราเขาพาออกทะเลหลงประเด็นกันไปใหญ่แล้ว หรือไม่ ก็เปลี่ยนไปเล่นประเด็นรองแบบเอามัน แบบที่ข่าวทีวีเล่นกัน … ใช่ครับพี่ คนไทยชอบเล่น

คนไทยอาจเป็นชาติเดียวในโลกก็ได้คุณพี่ว่าไหม เราเล่นเนท เราเล่นยา เล่นของ เล่นเสียว ฯลฯ … เราเล่นอะไรๆ อีกมากมาย ป้าดโธ่ ประสาอะไรกับการเมืองไทย จะกลายเป็นของเล่นไปไม่ได้

ผมไม่ยักกะสนใจว่า พิธีกรรมที่เห็นหน้าบ้านคุณฮุนเซนเป็นเกมโชว์หรือละครน้ำนิ่ง ถ้าเป็นอย่างหลังอย่างดีก็ได้แค่ซิทคอม (Situation comedy) ขาดก็เพียงแต่ไม่มีใครเอาท่อแอร์มาตีหัวกัน ตลกครับ แต่เรียกเสียงฮาได้น้อยลงทุกที ชาวบ้านเขาไม่นิยมกันแล้วครับ

… สงสัยต้องไปดูเดี่ยวไมโครโฟนของอีตาโน้สกระมังคุณพี่ ยังพอเรียกเสียงฮาได้บ้าง

ลองตามกลับไปอ่านจดหมายของผมถึงคุณฮุนเซนดูเถอะ ผมทำนายตอนจบของซิทคอมเรื่องนี้เอาไว้ก่อนคุณแม่ของคุณน้องวิดวะจะไปสนามบินหนองงูเห่าด้วยซ้ำ … Have I told you lately?

เรื่องมันก็จะจบลงง่ายๆ เหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น – ผ่าง !!

แต่ผมลืมทักว่า ทุกอย่างที่เราทำไม่หายไปไหน เหมือนสสารไม่หายไปจากโลก ผมจะขยายความให้ฟัง

วันหยุดที่ผ่านมา ผม(ทะลึ่ง)เปิดประเด็นคุยกับเพื่อนสีแดงถึงเรื่องนี้ คุยกันไปคุยกันมา มันตีหัวผมด้วยคำถามว่าอะไรรู้ไหมคุณพี่ … “ถ้าเป็นลูกมึง มึงจะทำอย่างไร”

อ้าว ไอ้เสรียงกะปอมสะแมมะอึม !!! “กูกำลังคุยกับมึงเรื่องฮุนเซนกับสายลับไทย แล้วมันเกี่ยวอะไรกับลูกกู ฮึ – ไอ้สลัดผัก”

ดูสิ เรื่องชวนทะเลาะกับผู้นำเพื่อนบ้านแท้ๆ คนไทยยังเอามาเล่นกันจนเละ เละไม่เละเปล่า ทะลึ่งเอามาทะเลาะกันเองจน … จน – คอยดูนะว่าคนในชาติเดียวกับเรา จะจับมือแถกันไปได้ถึงเรื่องไหน ระวังเถอะ จะกลายเป็นเรื่องมรดก-ล่กๆ ลีบๆ ไป เหมือนที่เคยเกิดขึ้นมาแล้วก่อนผมเกิด

เอาเถอะ นานๆ ทีจะเห็นภาพแบบนี้ เกิดตายอีกสิบทีอาจไม่ได้เห็นผู้นำประเทศจัดพิธีปล่อยโคกระบือ … (เอาใหม่) … เกิดตายอีกสิบทีอาจไม่ได้เห็นผู้นำประเทศจัดพิธีปล่อยสายลับกลับบ้าน ผมนั่งดูทีวีอยู่คนเดียว เลยได้แต่ยกแก้วน้ำปานะร่วมเป็นเกียรติไปด้วยอย่างพร้อมเพรียงกัน

ภาพที่เห็นถึงกับขอบตารื้นทีเดียว ซีนก่อนกลับ คุณฮุนเซนยิ้มหวานบอกกับน้องวิดวะว่า (จังหวะนี้ มีลมปะทะปอยผม กระดิกนิดๆ) “กลับมาทำงานที่นี่ก็ได้น้อง พี่รับรองความปลอดภัย” – ฟาย(เอ้ย), แต้งกิ้ว!

อยู่ดีๆ พ่อจะปิดฉากคดีสายลับ ช่างง่ายอะไรอย่างนั้น ก่อนหนังจบขอถามสักสองคำ(ถาม)ก่อนได้ไหม

… ใคร(วะ)เป็นคนแนะนำให้ต่อสู้ว่า “ยอมรับผิด พิพากษามา แล้วไปขออภัยโทษ” ใคร(วะ) บอกหน่อย

เพื่อนนายร้อย(-ห้อยยี่สิบ) กระซิบว่า “ก็คนไทย(ที่)รักไทยนี่แหละ หาใช่ทนายเขมรอย่างที่เห็นในข่าวไม่” … โอ้ว คุณพระคุณเจ้า ถ้าขอได้ ขออย่าให้เป็นคำแนะนำจากปากพ่อใหญ่ของผมเลย แต่ถ้าใช่ พ่อใหญ่จะบอกสื่อว่ายังไงรู้ไหมคุณพี่

… “สื่อต้องช่วยๆ กันนะลูก ช่วยกันเสนอข่าวตรงไปตรงมา อย่าบิดเบือน มันกระเทือนความสัมพันธ์นะลูก” คือไม่ใช่อะไร ตกลงไม่รู้ว่า พ่อใหญ่ท่านพูดไม่รู้เรื่อง หรือสื่อฟังไม่ได้ศัพท์อีกตามเคย ชอบสัมภาษณ์กันจริง

ใช่สิ, คุณพี่ ผม คุณฮุนเซน เคนตั้กกี้ แม้กระทั่งคนไม่เอาสีอีกหลายล้านคนคงพอเข้าใจ เพราะร่วมอยู่ในเหตุการณ์ในวันนี้ แต่รุ่นลูกของผมสิคุณพี่ เด็กประถมในวันนี้คือผู้ใหญ่ตัวดีในอีก 20 ปีข้างหน้า หากได้อ่านประวัติศาสตร์เขมร-ไทยเรื่องนี้ เขาจะคิดดังๆ เป็นภาษาฝรั่งว่าอย่างไรรู้ไหม

Cambodia releases Thai Spy from jail. – อ้าว ตกลงว่า “กูผิดมึงก็ให้อภัย” ช่างง่ายทั้งสองฝ่ายแบบนี้ นี่มันสปายไวน์คูลเล่อร์หรือไง(วะ)

ดูเถอะ ผมนำเรียนเพื่อนสีแดงคนเดียวกันกับเมื่อกี้ ถึงประเด็นนี้เช่นกัน รู้ไหมมันย้อนผมว่าอย่างไร มันว่า “มึงจะพูดยังไงก็พูดด้าย(ปลายเสียงสูง) … ก็ไม่ใช่ลูกมึงนี่”

ไอ ไอ … ไอ่กะปอม ป-แร ไผท ทวีมีชัย ไชโย เอ้ย

ขุนอรรถ

ปล. คุณพี่สังเกตดูดีๆ ตั้งแต่ต้นปี พรรคเคนตั้กกี้ เขาใช้นโยบาย “หาเสียงบนข่าว” แทบทุกวัน เขารวยจากโลกไอที เขาใช้เทคโนโลยีดีๆ ทั้งนั้น ทั้ง Website Phone-on Video-link Twitter and the private jet อีกต่างหาก … ปชป. สมัยหน้าไม่ต้องพูดถึง เรียกว่าเป็นผู้นำมีวิสัยทัศน์ แบบมองกันไกลๆ สัก 3 สมัยเป็นไงคุณพี่ ร้องเพลง Leaving on the jet plane พร้อมอธิษฐานไปพลางๆ แล้วกัลล์ – ไปแระ