ทาน*

คุณนก … ใช่ครับ, คุณนก ศรัญญา ณ บ้านหนอน นั่นแหละ

นอกจากหนังสือหนึ่งเล่มที่ผมขอแบ่งปันจากคุณนกในครั้งนั้น หากไม่รวมการตอบโต้กันในบ้านหลังนี้ ผมแทบไม่รู้จักคุณนกในเรื่องอื่นอีกเลย นั่นเป็นเหตุผลหนึ่งที่เลือกเขียนจดหมายหาในคราวนี้

เหตุผลที่สองนั้น ดูจะแปลกและคล้ายกำลังป้อนฟักร้อนๆ ให้คุณนกเลยทีเดียว … ผมเข้าห้องสนธยา เอ้ย ห้องสนทนา ณ บ้านหนอนทีไร คุณนกต่างหากทำหน้าที่ต้อนรับขับสู้อยู่บ้านเสมอ หาใช่คุณวินทร์ไม่ ดังนั้น สำหรับผมแล้ว คุณนกเหมือนตัวแทน กกต. กำลังเดินออกมารับจดหมายฉบับนี้

ด้วยเหตุผลกลใด จำไม่ได้แล้ว ผมเริ่มเขียนบันทึกอย่างต่อเนื่อง อัพโหลดไว้ในบ้าน WordPress ตั้งแต่ 20 มิถุนาฯ เมื่อ 2 ปีก่อน (2550) เขียนได้สักพักใหญ่ ก็เริ่มมั่นใจ … มั่นใจว่าอยู่ผิดบ้าน

สำหรับผม, WordPress วันนี้ มีเรื่องราวมากเกินกว่าจะใช้คำว่า “ไม้จิ้มฟันยันจักรภพ” ได้อีกต่อไป มันหลากหลายเสียจนเลอะ เปรียบไปก็เหมือนเรากำลังพยายามพูดคุยเรื่อง “เสื้อเหลือง” ในโรงเรียนสอนทำอาหาร เผอิญที่นั่นเต็มไปด้วยเซียนพระเครื่อง!

ด้วยเหตุดังกล่าว ทันทีที่คุณพี่ธุลีดิลล์กระดิกนิ้วเรียกเข้ามาชมกิจการในบ้านหนอน ผมถึงกับออกปากดังๆ ในใจว่า “แม่นแหล่ว”

ตั้งแต่นั้นมา WordPress กลายเป็นที่เก็บเอกสาร หาใช่”บ้าน”ในความหมายเดียวกับบ้านหนอนแห่งนี้ นานๆ ครั้งจะแวะเข้าไปเยี่ยมเยียนเพื่อนออนไลน์บางคนซึ่งยังสมัครใจใฝ่หากันอยู่

(สมมุติว่า คุณนกกำลังยืนอยู่หน้าสำนักงาน กกต. และผมกำลังยื่นจดหมายอวยพรปีใหม่ผ่านไปยังเพื่อนหนอน – ฮา)

ในวารดิถีปีปฏิทินลีโอ 2010 (โอ้ หล่อนช่างกล้า) ผมขอส่งต่อพรประการหนึ่ง ซึ่งได้รับจากเพื่อนผู้พี่ร่วมสนธนาธรรมกันได้ระยะหนึ่ง นั่นคือเนื้อความในหนังสือเรื่อง “การให้ทาน ที่ไม่ต้องเสียเงิน แล้วยังได้นิพพาน” ถอดคำจากธรรมมาสน์หลวงพ่อพุทธทาส เลยทีเดียว

คุณนกรู้ไหม ท่านอธิบายว่า เมื่อเอาเรื่องการให้ทานทั้งหมดมารวมเข้ากันแล้ว ก็แบ่งได้ 2 ชนิด คือ การให้ทานชนิดที่ต้องมีผู้รับ ซึ่งเป็นชนิดที่จะเวียนว่ายไปในวัฏสงสาร และ ทานชนิดที่ไม่ต้องมีผู้รับ ชนิดหลังนี้ ให้ทานแล้วจะออกไปนอกวัฏฏะ

ทานซึ่งต้องมีผู้รับ แยกได้อีก 3 แบบ ให้ทานด้วยวัตถุ (วัตถุทาน) ให้ทานด้วยการอภัย (อภัยทาน) และ ให้ธรรมเป็นทาน (ธรรมทาน)

วัตถุทานนั้น ดูเหมือนว่าทำ(ทาน)ได้ง่ายๆ แต่หากจะทำให้ได้บุญแล้ว หนึ่ง. ต้องเลือกของ สอง. ต้องเลือก Time สาม. ต้องเลือกคนรับดีๆ และ สี่. ต้องเลือกประโยชน์ที่เขาจะได้รับ ด้วยนะคุณนก

วัตถุทานนี่ นอกจากจะได้บุญน้อยแล้ว ยังมีเงื่อนไขแห่งบุญมากมายอย่างที่ว่าไปนั่น แถมถ้าให้วัตถุทานไปเพื่อเพิ่มกิเลส แบบว่าให้เพื่อ(รอ)รับ หรือ ให้ทานไปเพื่อเพิ่มอัตตา ทำนองว่าให้แล้วได้หน้า(ตา) หวังบารมี หรือแม้กระทั่ง ให้วัตถุทานแล้วทำให้คนขี้เกียจ(ทำงาน)มากขึ้นแล้วล่ะก็ ท่านว่าต้องระวัง

คุณนก, อย่างนั้น เรามาให้ “อภัยทาน” กันดีกว่า ไม่ว่าจะเป็นการขอโทษ (อภัยโทษ) การยกโทษ (ขมาโทษ) การไม่เบียดเบียนกันด้วยกายวาจาใจ หรือแม้แต่การแผ่เมตตา … ไม่ต้องลงทุนใดๆ แต่ยังได้ผลสูงกว่าอีกแน่ะ

เอาล่ะ แล้วก็มาถึง “ธรรมทาน” อันหมายถึงการให้ความรู้ที่จะทำให้พ้นทุกข์ ด้วยใจบริสุทธิ์ หมายถึง ไม่ได้ให้(ธรรมทาน)เพื่อโอ้อวดภูมิรู้ ไม่ได้อยากดัง ไม่ได้ต้องการอะไรตอบแทน

ท่านว่า “แม้แต่คำด่า เพื่อให้เพื่อนมนุษย์เป็นคนดีมีศีลธรรม หายจากความโลภ โกรธ หลงงมงาย หรือให้หมดความเห็นแก่ตัว ก็เป็นธรรมทานเหมือนกัน” ย่อหน้านี้ ยอมให้คุณนกดอกจันสามดอก

พระพุทธองค์ตรัสว่า “คำด่าด้วยเจตนาเช่นนี้ เป็นการชี้ขุมทรัพย์ อันมีค่าอย่างยิ่ง”

คุณนก, ความจริงท่านยังพูดถึง การให้นิพพานเป็นทาน (ทำให้คนได้ชิมรสของความสงบ ความเย็นใจ) และ การให้ความว่างเป็นทาน “สุญญตาทาน” หรือ การสละอัตตาตัวกูออกไป(เสียบ้าง)อีกด้วย การให้ทานแบบนี้ต่างหาก นำเราออกจากวัฏฏะสงสาร ไม่ต้องเวียนว่ายตายเกิดอีกต่อไป

ส่วนว่าทำไม ไม่เกิดดีกว่าเกิดนั้น ยังไม่ขออธิบาย เกรงว่าจากวันนี้จนถึงวันส่งท้ายปี อาจยังอธิบายไม่ได้จบเรื่อง หรือ จบแต่ไม่รู้เรื่อง (ฮา) … จู่ๆ ผมกำลังรู้สึกว่าควรปล่อยให้คุณนกสะสมความรู้ในเรื่องการให้ทานนี้เองบ้าง (อ้าว!)

ขอจบจดหมายอย่างไม่ต้องมีที่มาที่ไปเสียบ้าง การจบด้วยเทคนิค “suddenly ending” นี้ คุ้นๆ ว่า ผมได้มา่จากกล่องเครื่องมือนักหัดเขียนของคุณพี่ธุลีดิลล์ จึงนับว่าเป็นการจบดื้อๆ แบบมีหลักการอ้างอิง ด้วยประการฉะนี้

ขอสิ่งดีๆ จงบังเกิดมีตลอดปีใหม่ มอบแต่เพื่อนหนอนทุกท่านทุกวัย
สวย รวย จิตใจผ่องใส อยู่ทำหน้าที่ต่อไป … เดี๋ยวพวกมันก็แพ้ภัยตัวเอง (ฮา)

‘ปี้นิวเยียร์

ขุนอรรถ