ความรักของนาย*

เพื่อน …

เราไม่รู้หรอกว่ามันเริ่มจากเรื่องอะไร ไม่รู้หรอกว่ามันเริ่มตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ตอนนี้อาการมันฟ้อง และดูเหมือนจะหนักหนาอยู่นะเพื่อน

ที่สำคัญนายอาจไม่รู้ตัวก็ได้ว่านายให้ความสนใจ “อาการ” มากกว่า “สาเหตุ” ของมัน ความจริงมันก็ไม่ใช่เรื่องอะไรของเราหรอก นายจะว่าเราเสือ_ก็ได้ เราไม่ว่าอะไร

แต่ที่ทำให้เราต้องเขียนมาคุยด้วยเพราะคิดว่าเราสองคนคงไม่ต่างกันนัก และเราก็เพิ่งผ่านวันคืนเคว้งคว้างมาได้ไม่นาน แม้ว่ายังเจ็บปวดอยู่แต่เราอยากคุยกับนาย

ก่อนอื่น นายช่วยหยุดอาการซึมเศร้าพวกนั้นไว้ก่อน โรคซึมเศร้าด้วยตัวมันเองไม่เคยทำให้อะไรดีขึ้นอยู่แล้ว เปล่า. ไม่ได้หมายความต้องระรื่น แค่ติดเครื่องใส่เกียร์ว่างเอาไว้ ขอแค่นั้น

ถามหน่อย. ตอนเด็กๆ นายเคยมีของเล่นชิ้นโปรดไหม โปรดแบบเล่นได้ทุกวัน ของเล่นที่ทำให้เราแทบไม่ได้ชายตามองของเล่นชิ้นอื่นเลย แล้วไง ตอนนี้ของเล่นที่ว่ามันหายไปไหน และหลังจากมันหายไปนายเล่นอะไร … เปลี่ยนไปกี่อันแล้ว

นายว่าไหม เราเดินผ่านเรื่องราวมากมายในทุกๆ วัน เรื่องบางเรื่องก็น่าจดจำ บางเรื่องจู่ๆ เราก็ลืมมันไปอย่างไม่รู้สึกรู้สาอะไร บางเรื่องอยากลืมเกือบตายแต่จนวันนี้นอกจากจะลืมมันไม่ได้ มันทะลึ่งฝังรากร้ายในใจเราอีกต่างหาก

แล้วยังไง เราก็ยังเดินต่อไป หรือจะพูดอีกที เราอาจไม่ได้กำลังเดิน(ทาง)อย่างที่เขาว่ากัน แต่เรากำลังลอยเลื่อนอยู่ในกระแสอะไรบางอย่าง ลอยไปโดนดอกไม้บ้าง ติดอยู่กับขยะในช่วงหนึ่งบ้าง … อย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

นี่ก็คงเป็นอีกเรื่องหนึ่งที่นายต้องลอยผ่านมันไปสักวัน ใช่. บางทีมันก็ฝากแผลเอาไว้ บางทีก็มีดอกไม้ให้เราชื่นชมระหว่างทาง หรือแม้แต่เรือยางลำใหญ่มารับนายไป – สบายกว่าเดิม!

เธอชอบนายเพราะอะไรเราไม่รู้ แต่ที่แน่ๆ คงไม่ได้ชอบเพราะนายกลายเป็นคนอ่อนแออมทุกข์แน่ๆ แต่ถ้าจะให้ทาย เราว่าเธอชอบนายเพราะนายมีอะไรที่แตกต่างจาก “คนอื่น” ใช่. นายไม่ใช่ผู้ชายคนเดียวในโลก

และเธอเองก็มีอะไรแตกต่างจาก “คนอื่น” ที่นายรู้จักเหมือนกัน จากเท่าที่เราเห็นเธอ นายจะยังคงมีคู่แข่งต่อไปอีกหลายปี หรือจนกว่าเธอจะแสดงอาการ “หยุด” ให้นายสัมผัสได้ นายอดทนได้ไหม

ความรักเป็นเรื่องของความพอดี ความลงตัว หรือความสมดุลสุดแต่นายจะนิยามมัน อ้อมันยังเป็นเรื่องของระยะห่างและแรงดึงดูดด้วย พูดไปคงยาวเป็นหนังสือเล่มหนา

สักแต่เอาอกเอาใจอย่างเดียวไม่ได้หรอกนะเพื่อน หมั่นสังเกตด้วยว่าสิ่งที่นายเอาใจเธออยู่นั้น หลายอย่างกลายเป็นเรื่อง “เอาใจตัวเอง” มากกว่า

พ่อแม่หลายคนรักลูกมาก ทำและไม่ทำอะไรหลายเพื่อลูกรัก แต่หากสำรวจกันให้ลึกๆ ลงไปแล้วด้วยใจเป็นกลาง เรามักพบว่า พ่อแม่หลายคนรักตัวเองมากกว่าลูก แถมชอบคิดแทนว่าลูกชอบอย่างนั้นอย่างโน้น เรื่องแบบนี้นายคงเคยได้ยิน

เอาเป็นว่า สิ่งที่กำลังเกิดขึ้นน่าจะเป็นเรื่องดีมากกว่าร้าย อย่างน้อยมันก็ทำให้เราได้เห็นราคาของความรักที่ต้องจ่ายไป หรืออย่างน้อยมันก็ทำให้เรากล้าพูดคำเชยๆ ว่า “ดีกว่ารักไม่เป็น”

เราเป็นห่วงนายนะ หรือเราเป็นห่วงตัวเองก็ไม่รู้ ที่แน่ๆ เรามองเห็นตัวเองในตัวนาย มองเห็นว่านายกำลังรู้สึกอย่างไร คิดอะไรไม่ออก ทำอะไรไม่ถูก ก้าวเท้าออกจากบ้านแต่ไม่รู้จะว่ากำลังจะไปที่ไหน

ชีวิตจะเคว้งคว้างอยู่พักใหญ่ แต่เราเชื่อนายเหมือนที่เราเคยเชื่อตัวเองว่า เราจะผ่านมันไปได้ เราจะยังไม่ลืมวันเก่าๆ และจะเก็บบาดแผลเอาไว้เปิดให้ใครสักคนหนึ่งดูเมื่อถึงเวลานั้น

โชคดีเพื่อน

ขุนอรรถ

ปล. เธอรักนายนะ เชื่อเรา …