เก็บก็เจ็บ*

ทั่นพี่ …

เวลาเราเขียนอะไรไม่ออกนี่หมายความว่า สมองเราว่างเปล่า หรือ ทุกอย่างในสมองเราล้วนเป็นสิ่งว่างเปล่า จนเราไม่สามารถเปิดเข้าไปหาอะไรมาเขียนได้กันแน่

คืนนี้และอีกสองคืนถัดจากนี้ ผมต้องค้างแรมในโรงแรมหรูหรากลางกรุงโฮจิมินห์ และเพราะอะไรไม่รู้ ก่อนเดินทาง ผมกลัวอะไรบางอย่างที่เริ่มแรกคิดว่าเป็นความกังวลที่มีต่อใครคนหนึ่ง แต่เอาเข้าจริงผมว่าไม่ใช่ … ผมกำลังกลัวตัวเองจะตัดสินใจบางเรื่องบางอย่างผิดไปจากที่มันควรจะเป็น

“ออกตัวแรง” พี่ทั่นเคยได้ยินศัพท์ฮิตชั่วโมงนี้ไหม เรื่องบางเรื่องผมสงวนท่าทีแทบเป็นแทบตาย แต่มาพลาดออกตัวแรงจนเกิดเป็นอาการ “เสียหมา” และกำลังจะเป็นหมาหัวเน่าเพราะเขาโลเลอยู่ตอนนี้ … ผมกำลังนึกถึงเรื่อง I am the legend ที่เคยเขียนเอาไว้พอดิบพอดี

I am Legend … of เสียหมา! https://culturegap.wordpress.com/2007/12/18/i-am-legend

(ภาพตัดกลับมาหน้าอาคารผู้โดยสารขาเข้า กรุงโฮจิมินห์)

แปลกดี! ผมสัมผัสกลิ่นอายความกลัวที่หนักหนาสาหัสกว่าทันทีที่เหยียบประเทศเวียดนาม

เวียดนามเป็นประเทศที่ชุ่มไปด้วยไอสงครามตั้งแต่ฝรั่งเศสเข้ายึดเวียดนามเป็นอาณานิคมในปี 2401 จนเมื่ออีกหลายสิบปีต่อมา ขบวนการกู้ชาติของคนเวียดนามโดยโฮจิมินห์จึงก่อตัวขึ้น ในนาม”เวียดมินห์”

ขณะขบวนการเวียดมินห์กำลังขับไล่ฝรั่งเศสอย่างถึงกึ๋น สงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ก่อตัวขึ้น และทันทีที่ญี่ปุ่นเข้ายึดประเทศในเอเซียตะวันออกเฉียงใต้ เวียดนามก็ประกาศตัวเป็นอิสระจากฝรั่งเศส แต่ … พวกเวียดมินฟ์ก็ยังคงอยู่ใต้การปกครองของญี่ปุ่นอยู่ดี

โฮจิมินห์ตั้งรัฐบาลขึ้นมา และเมื่อจักรพรรดิสละราชสมบัติ พวกเขาก็ขึ้นมาบริหารประเทศเวียดนามอย่างเต็มตัว แต่ทำได้ไม่นาน เมื่อสงครามจบลงด้วยความพ่ายแพ้ของญี่ปุ่น ฝรั่งเศสกลับมายึดเวียดนามอีกครั้ง โดยความช่วยเหลือของอังกฤษในฐานะพันธมิตร

ขบวนการเวียดมินห์พยายามต่อสู้กับฝรั่งเศสต่อมาอีก 9 ปี … แต่ในที่สุดก็ล้มเหลว ฝรั่งเศสยึดเมืองสำคัญทั้งหมดไว้ได้

ฝ่ายจีนคอมมิวนิสต์ เมื่อขับไล่จีนคณะชาติลงเรือไปไต้หวันได้ ก็หันมาช่วยพวกเวียดมินห์ขับไล่ฝรั่งเศสจนได้ชัยชนะ ฝรั่งเศสต้องทำสัญญาสงบศึกกับพวกเวียดมินห์กันที่กรุงเจนีวา … “อนุสัญญาเจนีวา” น่ะ ทั่นพี่เคยได้ยินไหม

อนุสัญญาที่ว่านี้แหละฉีกเวียดนามออกเป็นสองส่วน! แต่เรื่องไม่จบแ่ค่นั้น การฉีกประเทศเป็นสองส่วนที่่ว่า อเมริกาและเวียดนามใต้ไม่ได้ลงชื่อเห็นดีเห็นงามด้วย เอาล่ะสิ

เพราะจีนหนุน, เวียดนามเหนืออยากรวมประเทศแล้วปกครองโดยระบอบคอมมิวนิสต์ แล้วประเทศประชาธิปไตยอย่างอเมริกาจะทนอยู่ได้อย่างไร ว่าแล้วอเมิรกาก็ประกาศตัวเข้ามาทำสงครามกับจีนเต็มตัว คนนอกเรียกสงครามนี้ว่า “สงครามเวียดนาม” แต่คนเวียดนามเองโดยเฉพาะเวียดนามเหนือกลับเรียกมันว่า “สงครามอเมริกัน” ตลกไม่ออกเลยใช่ไหมพี่ทั่น

นับจากจุดนั้น เวียดนามเหนือถือหางโดยจีนคอมมิวนิสต์ และ เวียดนามใต้ถือหางโดยอเมริกาก็โดดเข้าฟาดฟันกันจนประเทศชุ่มไปด้วยเลือด … ตอนต่อจากนี้ ทั่นพี่ไปหาดูได้จาก Good morning Vietnam เอาเองแล้วกัน (ฮา)

ที่เล่ามาให้ฟังทั้งหมดนี่ ช่างเหมือนสงครามที่เกิดขึ้นกับผมเสียจริง ด้านนอกผมก็เปิดศึกสงครามกับใครบางคนไปแล้ว ส่วนข้างใน-ในใจผมเองก็ต้องต่อสู้กับตัวเองอย่างหนักหน่วง

จากทั้งหมดที่อ่านมา ตกลงพี่ทั่นว่าสมองของผมว่างเปล่า หรือ ทุกอย่างที่มีอยู่ในสมองล้วนว่างเปล่าหาสาระอันใดมิได้

ทั่นพี่ว่าผมจะชนะสงครามที่กำลังพ่ายแพ้นี้ไหม?

ขุนอรรถ