กันสมิธ (1)

ฉาก 1 : เคบิ้นไม้สน สภาพแวดล้อมภายนอกปกคลุมเวิ้งว้างด้วยหิมะขาวโพรน ต้นไม้โผล่พ้นเส้นแนวหิมะเป็นจังหวะอยู่ไกลๆ

แจ๊คเดินย่ำไปบนพื้นหิมะกับหญิงสาวแล้วหยุดดูรอยเท้าตัดขวางฝ่าแนวหิมะที่พวกเขากำลังเดิน

“นายพราน” หญิงสาวบอก ส่วนแจ๊คหรี่ตามองรอบบริเวณก่อนจูงมือหญิงสาววิ่งหลบหลังต้นไม้ขนาดเท่าตัวคนติดกับเนินใหญ่ “เร็ว … วิ่ง” แจ๊คบอก

ทันทีที่ทั้งสองพักหลังกับต้นไม้ขนาดเท่าตัว … “ฟิ้บ ฟิ้บ” เสียงปืนเก็บเสียงดังขึ้นสองนัด แฉลบกิ่งไม้ใหญ่เหนือหัวแจ๊คจนหิมะร่วงกระจายเข้าหน้า

“แจ๊ค เกิดอะไรขึ้น … แจ็ค” หญิงสาวร้องด้วยความตกใจ แจ๊คแนบนิ้วชี้บนริมฝีปากส่งสัญญาณบอกหญิงสาวให้เงียบเสียง

แจ๊คค่อยๆ โผล่หน้าขึ้นมาจากเนินที่ปกคลุมไปด้วยหิมะเพื่อมองหาจุดต้นเหตุ ก่อนล้วงหยิบปืนขนาดเท่าฝ่ามือออกมาจากเสื้อกันหนาวสีเขียวหม่น

… “ฟิ้บ ฟิ้บ” เสียงปืนดังอีกครั้ง กระทบหิมะแตกกระจายห่างจากไหล่แจ๊คไม่ถึงฟุต

“คุณพกปืนด้วยเหรอแจ๊ค ทำไม … แจ๊ค” หญิงสาวอยู่ในอาการตื่นตระหนกอย่างที่สุด แจ๊คส่งสัญญาณมืออีกครั้งให้หญิงสาวหมอบลง ส่วนเขาอ้อมเนินเตี้ยเข้าหาคู่กรณี

“โป้ โป้ … ผลุบ” เสียงปืนดังขึ้นสองนัด ชายในชุดพรางหล่นลงมาจากเหลี่ยมผาสูงประมาณสองคนต่อ สีแดงของกองเลือดตัดกับสีขาวโพรนของหิมะปรากฏให้เห็นข้างตัวชายในชุดพราง

แจ๊คยังคงชี้ปลายกระบอกปืนไปที่ร่างไร้วิญญาณเพื่อความแน่ใจ วินาทีแบบนี้ใครพลาดย่อมหมายถึงความตาย ก่อนเข้าพลิกตัวพร้อมใช้เท้าเขี่ยปืนให้พ้นระยะเอื้อมตามประสบการณ์

“แจ๊ค เขาตายไหม เขาเป็นอย่างไร แจ๊คพูดกับฉันสิ แจ๊ค” หญิงสาวร้องถามก่อนวิ่งสวบๆ ผ่านหิมะสูงเกือบเข่าเข้ากอดแขนของแจ๊คไว้แน่น

“กลับบ้าน โทรเรียกตำรวจ ไป … ไปสิ” แจ๊คส่งเสียงดังปลุกหญิงสาวจากความตระหนก

หญิงสาวผละจากแจ๊คเดินมุ่งหน้ากลับบ้าน คล้อยหลังได้เพียงสามก้าว “โป้ … โป้” ร่างไร้วิญญาณของหญิงสาวล่วงฟุบลงกับพื้นหิมะ!

แจ๊คลดปากกระบอกปืนลง เขาถอนใจแรงก่อนเดินมุ่งหน้ากลับเคบิ้นไม้สน

ด้านหลังเคบิ้น ชายอีกคนในชุดพรางลงจากรถขับเคลื่อนสี่ล้อกำลังหมุนกระบอกเก็บเสียงเข้ากับปืนอัตโนมัติ เขามีอาการเหมือนอยู่ในการระวังตัวสูงสุด

“โป้ โป้ … โป้ง” แจ๊คยิงชายคนนั้นสองนัดแรกจากด้านหลังรถ นัดสุดท้ายเขาเดินเข้าไปยิงเมื่อเป้าหมายแน่นิ่งอยู่กับพื้นหิมะขาว

ฉาก 2 : ร้านกาแฟกลางเมืองในอิตาลี

“สองคนนั่นคือใคร” แจ๊คถามพัลล์ เขาเป็นผู้ดูแลนักสังหารใ้นสังกัด “ไม่รู้สิ แต่นายต้องหลบไปสักพัก หลังร้านมีรถเฟียตสีน้ำเงินจอดอยู่ แผนที่บนเบาะจะพานายไปยังที่ปลอดภัย อยู่ที่นั่นและอย่าพูดกับใคร ใช้โทรศัพท์มือถือในซองกระดาษสำหรับการติดต่อหาฉัน” พัลล์ผู้ดูแลนักสังหารประจำสังกัดพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ พร้อมไสกุญแจรถให้แจ๊ค

“ผู้หญิงคนนั้นล่ะแจ๊ค เธอใช่ไหม” พัลล์ถามบ้าง

แจ๊คก้มหน้าตอบเหมือนกำลังเรียบเรียงบางสิ่งบางอย่าง “ไม่ เธอไม่เกี่ยวข้องอะไรเลย เธอเป็นแค่เพื่อนคนหนึ่ง”

“เพื่อน?” พัลล์เน้นเสียงต่ำ

แจ๊คเลื่อนมือหยิบกุญแจรถ วางหนังสือพิมพ์ที่พับไว้ลงบนโต๊ะโลหะผิวขัดมันวาวแล้วลุกขึ้นเดินจากไป

ซูมอิน : หนังสือพิมพ์เสนอข่าวฆาตกรรม 3 ศพในป่าลึกตอนใต้ของสวีเดน

(โปรดติดดามตอนต่อไป)

ขุนอรรถ